مشکل چیه؟ حتما سازندگان فیلم و طرفداران آن که با همان جنبه سیاسی فیلم همراه شده اند، می گویند که روایت واقعی نبوده است. گفته می شود این جمله از همان ابتدا نشان می دهد که هر گونه نقدی بر روایت بی معناست. چرا؟ چون روایت واقعی نیست و در ذهن یکی از شخصیت ها می گذرد.
به گزارش اعتماد، اگر اینطور است چرا حتی آن اتفاقات در تجمع کارگران و سپس در ماشین یگان ویژه و بقیه داستانی نیست؟ در این صورت چه فضیلتی باقی می ماند؟ پاسخ می تواند این باشد که کارگردان به عمد فضا را از زاویه دوربین، نور و رنگ تغییر می دهد تا نشان دهد که آنها اتفاقات واقعی فیلم هستند و از تصورات شخصیت اصلی جدا هستند. بعد یکی جواب بده که چرا زاویه دید باری به هر جهتی است و هر وقت کارگردان بخواهد تغییر می کند؟ این تغییر راوی حتی زمانی که در ذهن محیط شخصیت اصلی قرار می گیریم تغییر می کند. مثلا یکی جواب بده اگر داستان در ذهن شخصیت اصلی می گذرد پس وقتی دختر فراری در اتاق تنها با تلفن صحبت می کند زاویه دوربین چگونه است؟ چه کسی و چه زمانی چه چیزی را روایت می کند؟
روایت را کنار بگذاریم. دوربین در سکانس های مربوط به فضای داخلی و پشت دیوار در سلول ارتباط چندانی با سینما ندارد. آنچه از فضای زندگی/ذهن شخصیت اصلی می بینیم ناقص است. حرکات دوربین تلویزیونی یا نمایشی است. به همین ترتیب، میزانسن ها. احتمالاً پاسخ این است که فیلم واقعی نیست! به نظر می رسد همه چیز در فیلم قرار است به یک دیوار برخورد کند: فیلم واقعی نیست!
این فیلم دارای تمام عناصری است که ممکن است مخاطب ایرانی خسته از شرایط اجتماعی و مخاطب خارجی علاقه مند به روایت های پر از درد و رنج، زندان و شکنجه از داخل کشور را به خود جذب کند و اتفاقا این هم یکی از پاشنه آشیل هاست. از فیلم. نوید محمدزاده آش و لاشی که چشمانش را نمی بیند و طوری حرف می زند که انگار در غمی عمیق فلسفی است، کردستانی است، زنی فراری که حقوق نگرفته، زنی که فرزندش را از دست داده و به اشتباه دستگیر شده است. زندگی اش نابود شد، این وسط هم صرع دارد! محیط هم چرکی است. اوه! بس است بس است! ای کاش کارگردان با خودش می گفت شاید مخاطب باور کند که اوضاع بد است و نیازی به تاکید زیاد نیست.
آیا واقعاً این مقدار اغراق لازم است؟ مطمئناً کسانی که اتفاقات سال های گذشته را دیده اند و درگیر آن بوده اند، اذعان دارند که هر کدام از اینها برای ساختن یک درام کافی است و برای نشان دادن وضعیت نابسامان، نیازی نیست همه عناصر را در یک سریال بریزیم. قابلمه و هم بزنید! امتیاز منتقدان خارجی برای این فیلم ملاک و مرجع نیست، اما حداقل نشان می دهد که حتی کسانی که با چنین مسائلی سروکار دارند هم چندان حمایتی از خود نشان نداده اند.
