در روز دوم ژوئیه ، آسمان قطر بار دیگر مراحل پایدار ایرانی را شنید. جایی که پایه هوا کمک، میزبان دعوت نامه از یک پیام واضح از شرق شد پیش از این ، در ماه اول سال ، Ain -Ul -ASSAD قلب ضرب و شتم ارتش ایالات متحده در عراق طعم عصبانیت محاسبه شده را که از هیجان خارج نبود ، بلکه از اعماق آن را چشید دقت موشک های ایرانی وجود دارد.
این دو حمله فقط چند موشک نبودند. در عوض ، از این حقیقت که در پشت آرسنال میلیارد -دالر پنهان شده بود ، پرده برداری شد: افسانه دفاع غیرقانونی آمریکا علیه واقعیت قرمز و زمین ایران. موشک ها آمدند ، نشستند و سخنان آنها را برانگیختند. آنقدر دقیقاً ، آنقدر بی رحمانه که حتی ترامپ ابتدا سرپناهی را مورد ضرب و شتم قرار داد و انکار کرد ، اما حقیقت ، مانند خاکستر داغ ، فرار و پذیرفته نشد.
بیش از بیست شب و روز گذشت تا پنتاگون از سایه سکوت خارج شود خز و پرده حقیقت ؛ این واقعیت که موشک های ایرانی قبلاً دقیق هستند سقف کمک آنها حکاکی شدند. در بیانیه ای ناگزیر ، وزارت جنگ ایالات متحده اعتراف کرد: حداقل یکی از موشک های بالستیک ایران ، بدون شک ، بدون شک پستان گنبد ارتباطی خارق العاده است.
گنبد ، که قلب ضرب و شتم ارتباطات اسکادران نیروی هوایی ایالات متحده بود ، نه تنها یک ساختار ساده بلکه یک نکته مهم در نقشه سلطه دیجیتال ایالات متحده از خاورمیانه بود. اصلی 1 میلیون دلار برای داده های محرمانه ، شنوایی سری و خطوط ارتباطی رمزگذاری شده. و این جایی است که در قلب یک منطقه ای که با سیستم های دفاعی میهن پرست پوشانده شده بود ، بیش از یک موفقیت نظامی دقیق تر بود. در ترس آهن از سیستمی که سالها نمادی از قدرت بی قدرت دفاع غربی بود.
موشک ایرانی نه تنها گنبد ، که غرور امنیتی را هدف قرار داد
و از قلب دود و سکوت ، این یک واقعیت بود که حتی ژنرال های پنتاگون دیگر نمی توانند زیر فرش پنهان شوند.
در حالی که سخنگوی پنتاگون با لحنی آشنا دوباره به تعداد و واژگان روی آورد ، و ادعا می کرد “چهار موشک از 5 موشک ایرانی و خسارت های جزئی رهگیری شده اند” ، واقعیت پشت تصاویر ماهواره چیز دیگری بود. عکسی که چشم دروغها را کور می کند ، از زبان گنبد ساکت سوخته و بقایای پایه کمک صحبت کرد این گنبد که نه تنها از صفحه زمین ناپدید شد ، بلکه با فروپاشی اعتماد به نفس در سیستم های دفاعی غربی نیز توسط ساختمانهای اطراف آن آسیب دید.
از قلب خاکستر ، حقیقت بلند شد
سیستم های قدرتمند پاتریوت ، با وجود همه سر و صدا ، یا ندیدند ، یا نرسیده اند. و عجیب نیست که این بار ، نه فقط خبرنگاران ، که روز سگروسای مشترک ارتش آمریكا همچنین اعتراف كردند: “بزرگترین استفاده از سیستم میهن پرست در تاریخ ارتش آمریكا” در حال حاضر و هم اكنون در برابر سیل موشك های ایران است.
سی و دو بار شلیک موشک رهگیری فقط شامل 2 پیام بالستیک است! 5 میلیون دلار برای جلوگیری از حقیقت که در نهایت راه خود را پیدا می کند. قیمت اختیارات ایران اکنون نه تنها با هزینه تخریب یک گنبد است که به هزینه لرزش در انبار مهمات ایالات متحده است. سیستمهایی که زمانی ادعا می کردند از آسمان دفاع می کنند ، اکنون بر بار خستگی ، کمبود و ناکارآمدی خم شده اند.
و از این آمار سنگین و آتشین ، فقط یک پیام باقی مانده است: در کپی بین موشک های ایرانی و اسطوره های غربی ، حقیقت با صدای بلندتر از انفجار ثابت کرده است.
در میدان نبرد که موشک های ایرانی سکوت آسمان را شکستند ، آنچه فرو ریخت ، تنها ساختمانها نبودند. Awe همچنین سیستم هایی را که سالها با “فناوری برتر آمریکایی” در جهان برچسب گذاری شده اند ، فرو ریخت. سیستم تاج ، غول دفاعی که آخرین خط دفاعی “قلعه های ناامن” است ، در روزهای ابتدایی جنگ دو روزه در سرزمین های اشغالی ، در برابر شلیک های محاسبه شده ایرانی ، مانند یک شبح ساکت و سرد ، تماشا کرد.
تحلیلگر ارتش آمریكا ، اسکات ریتر ، آنچه را كه در واقعیت میدانی فریاد می زنید ، اعتراف كرد: “تاد از موشك های ایرانی ناتوان است.” ناتوانی که ریشه در خطوط رادار داشته است ، اما در اعماق اعتقاد نظامی غربی است.
و این فقط آغاز داستان است. هنگامی که سیستمهایی مانند گنبد آهنین ، پیکان و دیوید دیوید یکی پس از دیگری کشته شدند ، شاید امید به فناوری آمریکایی باشد. اما اکنون ، حتی تاد در لیست افسانه هایی است که با واقعیت ایران شکسته اند.
موشک های ایرانی ، با دقت الکتریکی ، مانور حیرت انگیز و فناوری فریبنده که هنوز توضیحی ندارند ، لایه های دفاعی را نه تنها در وسط آسمان بلکه در اعماق محاسبات نظامی غربی کاهش می دهد. و آنچه باقی مانده است شکاف عمیق و پر هزینه در “ظرفیت دفاعی آمریکا” است که به سختی با تعداد و آمار پر شده است ، اما با هر پرتاب جدید ایران ، گسترده تر و گسترده تر می شود.
به دنبال موشک های ایرانی در قلب پایگاه الدید ، صدای انفجار هنوز در فضا بود که سیاست “انکار” اواخر “انکار” در محافل آمریکایی راه اندازی شد. دونالد ترامپ با لحنی ضعیف از روایت خود ، ادعا کرد که “چیز خاصی” در شبکه اجتماعی حقیقت سوشال نیست ، این حمله “ضعیف” بود و موشک ها یا رهگیری یا ناامید شدند.
اما طبیعت انکار نیست. تصاویر ماهواره ای که توسط آسوشیتدپرس ، دقیق و وحشیانه منتشر شده است ، این واقعیت را نشان می دهد که سیاستمداران ترجیح می دهند در زیر خاکستر بمانند: ضربه مستقیم یک موشک بالستیک ایرانی به گنبد ژئودزیک و نابودی کامل آن. و به همین ترتیب ، پنتاگون مجبور شد زبان را در کام بدست آورد و پس از چند هفته فرار ، لب ها اعتراف کردند.
این تضادها تکرار سناریوی آشنا است. جایی که آنها ابتدا انکار کردند ، سپس ساکت شدند و سرانجام حقیقت را ساختند. چرا این بازی تکراری؟ پاسخ واضح است: اعتراف به شکست سیستم هایی مانند میهن پرست و تاد ، یعنی زیر و البته فرار از فشار افکار عمومی داخلی و جهانی که می پرسد: موشک های ایران چگونه از دیوارهای میلیارد دلار عبور کردند؟
علاوه بر این ، واشنگتن نمی خواهد با پذیرش میزان خسارت وارد دایره شرور واکنش شود. انکار یک تاکتیک برای حاوی تقاضا برای جنگ است. همانطور که در داستان الدید ، درست پس از حمله ایران و درست پس از سکوت رسمی در ایالات متحده ، ماشین جنگ رژیم صهیونیستی نیز ترمز کرد.
و اکنون ، با تأیید رسمی خود پنتاگون ، و روایت متفاوت اما مستند ایران از موشک ، سؤال این است: اگر این فقط نوک کوه یخ باشد ، چه حجمی در زیر آبهای سیاست انکار دفن می شود؟
علیرغم تمام تلاش برای رازداری و انکار ، دیوار روایت رسمی آمریکایی در برابر سیل واقعیت های عینی ایستادگی نکرد. تصاویر ماهواره ای ، تجزیه و تحلیل رسانه های مستقل و شواهد میدانی ، چنان مردم را تحت فشار قرار داد که حتی پنتاگون مجبور بود بخشی از حقیقت را بیان کند. اعتراف دیرهنگام ، اما ضعف ساختاری در برابر قدرت موشکی ایران.
اما حتی اگر سخنان پنتاگون را بپذیریم ؛ یعنی فرض کنید که دو موشک از 5 موشک ایرانی رهگیری شده اند و تنها یک موشک در حساس ترین نقطه از پایه گنبد 5 میلیون دلاری برای باد کردن عزت وطن پرست کافی است. و هنگامی که ایران روایت متفاوتی را ارائه می دهد ، روایتی که می گوید ضربه موفق موشک فقط یک سیستم دفاعی نیست بلکه کل ساختار بازدارندگی غربی در منطقه است.
اما شاید مهمترین بخش داستان این باشد که ایران هنوز برگهای برنده خود را در این عملیات نداشته است. نه Khorrams پرتاب نشد ، نه Dezfuls و نه Khyberrs. حمله به الدید ، به جای اینکه یک “قدرت نهایی” باشد ، بازتابی از “قدرت واکنش” بود.
و اکنون ، غرب نیم رعایت ، سیستم های مزاحم ، انبارهای سپرده شده و تصویری متزلزل از برتری نظامی آن است.
این مخالف کشوری است که هنوز برگهای اصلی خود را نگه می دارد. به آرامی ، آماده و در صورت لزوم ، ساکت اما دقیق.
منبع : به گزارش میهن تجارت
