استیون کوک، ستون نویس و آنی انریکو متی، محقق خاورمیانه و آفریقا در شورای روابط خارجی آمریکا، در فارین پالیسی نوشتند: احتمال رویارویی نظامی بین حزب الله و اسرائیل در 6 تا 8 ماه آینده افزایش یافته است. بسیار مهم است که در این زمینه به صریح ترین شکل ممکن صحبت شود، زیرا تقریباً در تمام مقالاتی که تا به امروز در این زمینه نوشته شده، ادعا شده است که حزب الله و اسرائیل وارد جنگ نمی شوند. این تحلیل بر اساس وضعیت موجود آینده را پیش بینی می کند، اما تحولات خاورمیانه به شدت پویا است. از این رو، عاقلانه است که تحلیلگران و مقامات دولتی مفروضات را ارزیابی کرده و انتظارات را به روز کنند.
به گزارش سرویس بین الملل «میهن تجارت»؛ در ادامه این مقاله، به درستی که اسرائیل و گروه حزب الله لبنان آستانه تنش و درگیری را تا کنون کمتر از یک جنگ تمام عیار نگه داشته و ترجیح داده اند به واکنش های تلافی جویانه علیه یکدیگر بسنده کنند. اما این خویشتن داری ظاهری به این معنا نیست که حزب الله و اسرائیل خواهان جنگ نیستند. در عوض، رهبری حزب الله و نیروهای نظامی اسرائیل در حال حاضر با مجموعه ای از محدودیت ها مواجه هستند که مانع از یک جنگ تمام عیار شده است. هیچ کس نباید به این عوامل، یعنی محاسبات استراتژیک رهبران ایران، اراده دولت بایدن برای اجتناب از جنگ منطقه ای، نتیجه جنگ غزه و به ویژه وضعیت حماس و تحولات سیاسی داخلی آمریکا تکیه کند. به عنوان عوامل موثر در جلوگیری از جنگ در دراز مدت. افتتاح حساب این محدودیت ها در حال محو شدن هستند.
این ادعا که حزب الله خواهان جنگ نیست، بر این فرض استوار است که ایران از رویارویی مستقیم میان نیروهای نیابتی خود و اسرائیل اجتناب می کند. در سالهای اخیر، حزبالله به یک نیروی فوقالعاده برای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی تبدیل شده و نقش مهمی در حمایت از دولت بشار اسد در سوریه، همکاری با گروههای شبهنظامی در عراق و آموزش حوثیها در یمن ایفا کرده است.
اگرچه حزب الله در گذشته یکی از بازوهای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران محسوب می شد و هنوز هم چنین جایگاهی دارد، اما بخش بسیار مهمی از قدرت بازدارندگی ایران به شمار می رود. این گروه و زرادخانه بیش از 100 هزار راکتی آن دومین توان حمله ایران است. اگر اسرائیل یا آمریکا به برنامه هسته ای ایران حمله کنند، زرادخانه حزب الله ضربه مهلکی به مراکز جمعیتی اسرائیل وارد خواهد کرد.
رهبران ایران به همان اندازه که متعهد به نابودی اسرائیل هستند، متعهدتر به حفظ دولت هستند و نمی خواهند توانایی بازدارندگی خود را که متکی بر حضور حزب الله در منطقه است، از دست بدهند.
اما نه تنها حزب الله بخش مهمی از محور مقاومت محسوب می شود، بلکه حماس نیز بسیار مهم است. با وجود احتمال توقف موقت درگیری ها در هفته های اخیر، اسرائیلی ها مصمم به حذف رهبران حماس و خنثی کردن تهدیدات این گروه هستند. اگر نیروهای اسرائیلی بتوانند این اهداف را محقق سازند و احتمال شکست کامل حماس افزایش یابد، احتمالا ایرانی ها خویشتنداری را که باعث شده حزب الله لبنان اقدام گسترده تری علیه اسرائیل انجام ندهد، کنار خواهند گذاشت. آن روز نزدیک است.
اگر ایران حزب الله را مهار کرده است، آمریکا همین کار را با اسرائیل انجام داده است. دولت بایدن در جریان جنگ غزه همواره بر دو نکته تاکید داشته است: اول اینکه حماس باید نابود شود و دوم اینکه جنگ بین اسرائیل و حزب الله باید متوقف شود. در ماه نوامبر، لوید آستین، وزیر دفاع ایالات متحده، نگرانی های تیم بایدن را به وزیر جنگ اسرائیل منتقل کرد. مقامات آمریکایی بر این باورند که جنگ بین حزب الله و اسرائیل می تواند به سرعت به یک جنگ منطقه ای تبدیل شود که در آن ایالات متحده با ایران روبرو خواهد شد.
نگرانیهای دولت بایدن منطقی است، اما توانایی رئیسجمهور برای تأثیرگذاری بر اسرائیل در مورد نحوه برخورد با مرز شمالیاش در حال کاهش است. دولت اسرائیل تصمیم گرفته است تا حدود 80000 اسرائیلی را از شهرهای شمالی به عنوان بخشی از یک تصمیم احتیاطی تخلیه کند. به گفته تل آویو، شمال این کشور غیرقابل سکونت شده و دولت این رژیم امکان اعمال حاکمیت در این منطقه را از دست داده است. این وضعیت برای اسرائیل غیرقابل تحمل است و نیاز به واکنش قاطع دارد.
اما چون دست اسرائیلی ها در غزه پر است، با اکراه در برابر تلاش های دیپلماتیک ایالات متحده و فرانسه مقاومت کرده اند. با این حال، نه واشنگتن و نه پاریس طرح خاصی ارائه نکرده اند که خواسته های اسرائیل و حزب الله را برآورده کند. اسرائیل خواستار عقب نشینی نیروهای حزب الله از اطراف رودخانه لیتانی است که در 18 مایلی مرز اسرائیل قرار دارد، اما حزب الله این درخواست را رد می کند.
حزب الله همچنین خواهان کاهش تعداد نیروهای اسرائیلی در مرز است، کاری که اسرائیلی ها تمایلی به انجام آن ندارند، به ویژه پس از حملات 7 اکتبر. با گذشت زمان، کارآیی دیپلماسی رو به کاهش است و در صورت اعلام پیروزی اسرائیل در جنگ غزه، توجه خود را به حل مشکل امنیتی شمال معطوف خواهد کرد. این یک تهدید وجودی برای اسرائیل است و علیرغم خواست کاخ سفید، جنگ احتمالاً لبنان را در بهار یا تابستان امسال درگیر خواهد کرد.
آخرین عاملی که باعث مهار طرف اسرائیلی شد، ناکارآمدی کنگره آمریکا است. اگرچه این عامل به طور کلی عامل مهمی به حساب نمی آید، اما نوع جنگی که اکنون اسرائیل درگیر آن است، این کشور را به شدت به کمک های آمریکا وابسته کرده است. شکی نیست که اسرائیل از زیرساخت های بالای صنایع دفاعی و ساختار نظامی پیشرفته ای برخوردار است، اما جنگ این کشور در پاسخ به حمله 7 اکتبر حماس بیش از دکترین استاندارد ارتش اسرائیل است که مبتنی بر جنگ های کوتاه و مخرب است. در برابر سرزمین دشمن
از آنجایی که جنگ غزه 5 ماه است که ادامه دارد، اسرائیلی ها باید انبار تسلیحات خود را دوباره پر کنند. وقتی نوبت به مقابله با حزب الله می رسد، نیروهای اسرائیلی برای هدف قرار دادن سایت های پرتاب موشک حزب الله و سایر مناطق حساس این گروه به سلاح های دقیق نیاز دارند. بدون تصویب بسته کمک های خارجی که در حال حاضر در کنگره آمریکا در حال بررسی است، اسرائیل قادر به دستیابی به این سلاح ها نخواهد بود.
علیرغم تلاش مقامات آمریکایی و فرانسوی برای جلوگیری از جنگ، آنها متوجه شده اند که هیچ راه حل دیپلماتیکی برای رابطه صفر و صفر بین حزب الله و حماس وجود ندارد، به ویژه اینکه رهبران اسرائیل وعده داده اند که قوانین بازی بین آنها را تغییر دهند. اسرائیل و محور مقاومت در حال تغییر هستند. بنابراین یا سید حسن نصرالله باید به نیروهای خود دستور عقب نشینی از رودخانه لیتانی را بدهد یا نیروهای اسرائیلی آنها را مجبور به عقب نشینی کنند. حزب الله مقاومت خواهد کرد زیرا این همان چیزی است که همیشه ادعا کرده و راهی برای بازیابی اعتبار داخلی از دست رفته خود تلقی می شود. بنابراین بعید است که بتوان از یک جنگ تمام عیار جلوگیری کرد.
