در روزهایی که نمودار دما سوابق جدیدی را در بسیاری از مناطق کشور ثبت می کند ، علائم فشار مضاعف بر منابع حیاتی ، به ویژه آب وجود دارد. افزایش دمای هوا تا 2 درجه در میانگین طولانی مدت در برخی مناطق فقط یک عدد ساده نیست. در عوض ، این آینه ای از تغییرات گسترده اقلیمی است که ظرفیت طبیعی زمین برای سازگاری با آن محدود است.
گزارش ها حاکی از آن است که میزان ورودی آب به سدهای تهران 5 ٪ کاهش یافته است. موضوعی که همراه با افت 5 ٪ بارندگی ، تصویری نگران کننده از وضعیت منابع آب در بزرگترین کلانشهر کشور ارائه می دهد. این کاهش زمانی اتفاق می افتد که مصرف آب در شهرهای بزرگ با الگوهای مصرف سنتی زیاد باشد و چالش های مدیریت عرضه و تقاضا را دو برابر کرده است.
در چنین شرایطی ، برخی از راه حل ها ، از جمله انتقال آب از دریاهای جنوبی کشور به مناطق مرکزی و شمالی ، بیشتر از گذشته متمرکز شده اند. با این حال ، هزینه بالای این گزینه آن را به یک راه حل دشوار و گران تبدیل کرده است.
تخمین زده می شود که نمک زدایی و انتقال هر متر مکعب آب از دریا بیش از 5 دلار هزینه داشته باشد. شماره ای که اجرای پروژه های گسترده در این زمینه را اجرا می کند ، محدودیت های جدی دارد.
کارشناسان معتقدند که همراه با اقدامات فنی و زیرساختی ، راه خروج از بحران فعلی نیاز به تغییر در رفتار مصرف و تبدیل به یک فرهنگ عمومی دارد. ادامه وضعیت فعلی می تواند بر پایداری منابع طبیعی ، امنیت غذایی و حتی روابط بین مناطق مختلف کشور تأثیر بگذارد.
اگرچه کمبود آب امروز خود را به وضوح در مخازن سد و کاهش بارندگی نشان می دهد ، پیام اصلی آن نیاز به تجدید نظر عمیق در نحوه برخورد با طبیعت و منابع آن است. پیامی که اگر جدی نگرفته باشد ، فردا هزینه بسیار سنگین تری خواهد داشت.
منبع: isna
