به گزارش به گزارش میهن تجارت، نوکیا به عنوان یکی از اولین موبایل های موجود در بازار ایران شناخته می شود که همچنان طرفداران وفادار خود را دارد. با یک بار قدم زدن در بازار موبایل ایران، مشخص می شود که اکثر فروشندگان آن را اصل فنلاند می دانند.
اکنون مشخص شده که این گوشی ها بدون داشتن مجوز از شرکت فنلاندی در ایران تولید می شوند و حتی از ورود محصولات این برند به بازار نیز جلوگیری کرده اند.
محمدمهدی برادران معاون صنایع عمومی وزارت صمت هر چند این اقدام کپی برداری و غیراخلاقی را یک دستاورد دانست و آن را دور زدن تحریم ها دانست، اما با نامه سفیر فنلاند به وزرای امور خارجه و سکوت آقایان در دولت ابراهیم رئیسی، رسوایی نوکیا ایرانی ابعاد بین المللی پیدا کرد. .
در نامه سفیر فنلاند به وزیر امنیت کشور آمده است: با بررسی های انجام شده مشخص می شود که شرکتی به نام آتیلا به همراه آیهان تجارت مستقر در زرندیه استان مرکزی شروع به ساخت می کند. تولید، عرضه و فروش تلفن های همراه با علامت تجاری نوکیا که عملاً برای مصرف کنندگان عادی است و تشخیص آن از محصولات واقعی نوکیا غیرممکن است.
همچنین نوکیا و نماینده رسمی آن در ایران به عنوان شاکی، اعطای هرگونه حق و امتیاز برای تولید و فروش کالا به شرکت های چینی و ایرانی را تکذیب می کنند.
حال در چنین شرایطی این سوال مطرح می شود که وزارت حریم خصوصی بر چه اساسی چنین مجوزی را به شرکتی داده است که نماینده رسمی نوکیا در ایران نیست و در واقع کالای تقلبی را به دست مصرف کننده رسانده است! آیا این گوشی ها استاندارد لازم را دارند؟ اگر استاندارد لازم وجود دارد چرا شرکت کپی آن را با نام تجاری خود به بازار عرضه نمی کند؟
دبیر کنگره اکوسیستم موبایل ایران با اشاره به اینکه از چند منظر می توان به موضوع تولید نوکیا در ایران نگاه کرد، به به گزارش میهن تجارت گفت: موضوع اول مربوط به قانون مالکیت معنوی برند نوکیا یا اصولاً قوانین مربوط به آن است. به مالکیت معنوی در ایران این موضوع را باید تابعی از قوانین جهانی کپی رایت دانست که یکی از اساسنامه های آن نیز مربوط به کنوانسیون مادرید است. بسیاری از برندهای جهانی وابستگی قانونی به مرکز مادرید دارند. بر این اساس وقتی یک برند در دنیا ثبت می شود، حقوق معنوی و مادی آن متعلق به شرکت مادر است و دیگران بدون اجازه شرکت اصلی حق استفاده مادی یا معنوی از آن را ندارند.
محمدرضا علیان ادامه داد: اکنون نکته اینجاست که یک کارخانه تولیدی در ایران از برند نوکیا برای تولید محصولات خود استفاده کرده است تا از نفوذ این شرکت برای بهبود فروش خود استفاده کند.
وی درباره بار قانونی چنین اقدامی توضیح داد: این حادثه از نظر قوانین بین المللی تخلف محسوب می شود. حال چه دولت ایران چنین اتفاقی را تخلف تلقی کند یا نه، به سیاست های کلان نظام مربوط می شود.
وی افزود: نکته دوم که فراتر از قوانین بین المللی، تحریم ها، قوانین و… است، مربوط به موضوع احترام به کسب و کاری است که پس از سال ها فعالیت، هزینه ها و … صاحب برند محبوبی شده است و در واقع این اقدام. شرکت ایرانی باید رفتار تجاری و مالی غیراخلاقی تلقی شود. زیرا از نام یک برند سوء استفاده شده است.
رقابت نوکیا فنلاندی با نوکیا ایرانی
عالیان با اشاره به استانداردهای نوکیا ایرانی تصریح کرد: در این زمینه باید این سوال مطرح شود که آیا محصولی که تولید می شود استاندارد لازم را دارد یا خیر؟ سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی باید در اسرع وقت مستندات لازم را در این زمینه ارائه کند.
این فعال صنفی تاکید کرد: مسئله بزرگتر این است که گروهی که شروع به تولید برند دیگری کردند، چه روابطی داشتند که با تولید گوشی تلفن همراه در مقابل واردات مواد اصلی ایستادند و در عمل رقیب آن شدند. مارک فنلاندی؟ رقابت یک شرکت با کپی کارش مقوله عجیبی در تجارت است!
وی افزود: اگر واقعا این شرکت قدرت و توانایی تولید فناوری را دارد چرا با برند و نام ایرانی خود در بازار ظاهر نمی شود؟ در این صورت آیا این گوشی ها مورد استقبال قرار می گیرند و می توانند با نوکیا وارداتی رقابت کنند؟ اینها مسائلی است که فراتر از مسائل اخلاقی و تجاری مطرح می شود و متولیان امر باید در این زمینه پاسخگو باشند که صرف نظر از تخلفات تجاری بین المللی، چرا محدودیت هایی برای برند اصلی وجود دارد؟!
برای مطالعه بیشتر صفحه تولید و تجارت را دنبال کنید.
