آیا اسنپ‌بک فعال می‌شود؟

این روزها ، موضوع اسرائیل و ایالات متحده در حال بررسی مجدد توسط ایران است یکی از موضوعاتی است که مردم نسبت به اخبار و تجزیه و تحلیل های مربوط به آن حساس تر هستند. در حالی که ما باید حرکات دولت های ترامپ و نتانیاهو را با بی اعتمادی و سوء ظن دنبال کنیم ، به نظر می رسد که کشورهای غربی که مالی و سلاح های اسرائیل را تأمین می کنند ، ایران را از طریق اجرای سیستم ماشه یا مکانیسم اسنپبو تهدید می کنند ، و اکنون آنها تمایلی به ورود به حمله ایران ندارند. غرب ، که قبلاً تحت فشار قرار گرفته بود ، تحریم های ایالات متحده ، علاوه بر تحریم های سازمان ملل ، علاوه بر تحریم های سلاح ، نیز علاوه بر تحریم های سلاح ، تهران را نیز در زیر فصل هفتم منشور سازمان ملل قرار می دهد.

تنها دو روز باقی مانده است تا دور ششم مذاکرات ایران را برگزار کنیم که ایران توسط هواپیماهای بدون سرنشین و موشک های اسرائیلی مورد حمله قرار گرفت. عملی که همچنین نقض قوانین بین المللی بود و نتیجه تأخیر در روند مذاکرات شاتنگتون برای یک دوره ناشناخته است. مذاکرات ، که مطمئناً در مورد تقاضای ایران برای جبران خسارت برای حمله ایالات متحده به Natanz ، Fordow و Isfahan خواهد بود.

آنچه در جدول مذاکرات ایران است

بیش از دو ماه و نیم از آخرین دور مذاکرات تهران و واشنگتن در مورد برنامه هسته ای ایران در رم گذشته است. مذاکرات مرتبط با تأکید واشنگتن در متوقف کردن غنی سازی اورانیوم و رد این تقاضا توسط تهران. البته ، به نظر می رسید آمریکایی ها کمتر از 2 ٪ از غنی سازی ایران هستند ، اما حساسیت نهاد حاکم ایالات متحده ، به ویژه دونالد ترامپ ، به این نکته آغاز شد که استیو ویتاکاف ، یک مذاکره کننده ارشد ایالات متحده ، توییت کرد که توسط ایران موافقت کرد که غنی سازی شود. در همین حال ، رئیس جمهور آمریكا از هر فرصتی استفاده می كند تا مفاد توافق نامه جامع هسته ای ایران را زیر سوال ببرد. در آن زمان حتی سطح محدودی از غنی سازی برای ایران از دستور کار مقامات آمریکایی بیرون آمد.

ایده تشکیل کنسرسیوم هسته ای برای غنی سازی اورانیوم نیز یکی از موضوعات مورد بحث در مذاکرات ایران بود. این امر به عنوان راه حلی برای نگرانی های غربی در مورد برنامه هسته ای ایران ، ضمن حفظ حق غنی سازی ایران مطرح شد. ‌

ایده تشکیل یک کنسرسیوم هسته ای راه حلی برای تحرک در مذاکرات هسته ای واشنگتون است که با مشارکت کشورهای مختلف مانند ایران و برخی از کشورهای عربی مانند امارات و عربستان سعودی شکل گرفته و وظیفه نظارت بر روند غنی سازی اورانیوم را بر عهده دارد.

این کنسرسیوم می تواند جنبه های مختلفی از جمله سوخت هسته ای ، نظارت بر ذخایر اورانیوم یا حتی غنی سازی مشترک را شامل شود ، اما ایران با سؤالاتی در مورد اینکه چه کشورهایی در تشکیل این کنسرسیوم نقش دارند؟ سهم هر کشور در این کنسرسیوم چقدر است؟ چه کشورها و کشورها برای منابع مالی ، فناوری و اورانیوم مورد نیاز هستند؟ و سرانجام ، آنچه فرمول خدمت به منافع ایران است ، هنوز روند اجرای آن را بررسی می کند.

وزیر امور خارجه ایران ، عباس اراكچی در اوایل مصاحبه با اندرو انگلیس ، دبیر خدمات خاورمیانه ، گفت: “بسیاری از نکات فنی ، حقوقی و مالی در مورد کنسرسیوم احتمالی در ایران وجود دارد که ما هنوز به آن پرداخته ایم. البته این ایده در پیش مورد حمله قرار گرفته است (اسرائیل و ایالات متحده در مورد ایران) اما پس از آن که این ایده است که همه چیز به دلیل اینکه همه چیز متوقف شده است”. ” لازم است. “

نحوه انجام مذاکرات ایران -us سومین موردی است که باید به آن توجه داشته باشید. ایران می گوید ، با وجود حمله ایالات متحده به تسهیلات هسته ای کشور ما ، از انجام مذاکرات مستقیم خودداری می کند و مقامات آمریکایی در حال رد مذاکرات غیرمستقیم هستند و ادعا می کنند که مذاکرات با واسطه ها یا واسطه ها تنها آب در هاون است.

البته ، مقامات سیاست خارجی ایران بارها اظهار داشته اند که آمریکایی ها از روز اول حمله اسرائیل بر ادامه مذاکرات تأکید کرده اند. البته ، پیش نیاز ایران برای حضور در جدول مذاکره ، متوقف کردن حملات اسرائیل به کشور ما است که آمریکایی ها هرگز ارائه نکردند.

مورد دیگری که ایران به عنوان یکی از پیش نیازهای خود برای شروع مذاکره با ایالات متحده تعیین کرده است ، قول ایالات متحده برای حمله به کشور یا دولت اسرائیل در روند مذاکره در مورد مذاکرات است. ایران همچنین در تلاش است تا از مذاکره کنندگان ما بپرسد که چرا علی رغم تلاش های تهران برای ادامه مذاکرات و تنها چند روز قبل از دور ششم مذاکرات ، ایران مورد حمله قرار گرفت؟!

جالب است بدانید که مذاکرات هسته ای ایران و غرب واسطه ای جدید در این مذاکرات است. تاکنون ، عمان و قطر نقش واسطه ای در مذاکرات بین ایران و ایالات متحده ایفا کرده اند ، اما به نظر می رسد ما باید منتظر یک واسطه جدید در تهران و واشنگتن باشیم. کشورهایی مانند Türkiye یا مصر ، که در جنگ دو روزه بین اسرائیل و ایالات متحده با ایران نیز نقش ایفا کرده اند ، در دو دور مذاکرات ایران -اروپا میزبان Türkiye بودند.

در مورد چگونگی و چگونگی مذاکرات ، ایران هنوز هم می خواهد مذاکرات خود را با غرب ادامه دهد ، با اطمینان از صلح آمیز برنامه هسته ای ایران ، تا در ازای بازرسی و دسترسی به غنی سازی ، تحریم های خود را به کمتر از 5 ٪ برساند.

مذاکرات ایران -اروپ در چه مرحله ای است؟

ایران و اروپا پس از پایان جنگ دو روزه با ایران ، دو بار در جدول مذاکره نشسته اند و هر دو جلسه برای جلوگیری از غنی سازی در ایران فراخوانده شده اند ، مجوز بازرسی از تأسیسات هسته ای ایران را به بازرسان آژانس صادر کرده اند و در نهایت ادامه مذاکرات را ادامه می دهند و ایران می خواهد سیستم اروپا را حذف کند.

مکانیسم Snapback مکانیسم مندرج در بندهای 1 و 2 تیپ ها و پاراگراف های 1 ، 2 و 2 شورای امنیت در سال 2 تصویب شده است که به اعضای P5+1 اجازه می دهد تا عضو ایران ، روسیه ، روسیه ، روسیه ، رأی دهندگان در شورای امنیت سازمان ملل به طور خودکار تمام اختراعات ناوگان را در برابر ایران بازگرداند.

گفته می شود این سیستم طراح وزیر امور خارجه روسیه سرگئی لاوروف بوده است. پس از عزیمت یک جانبه ایالات متحده در اولین دولت دونالد ترامپ ، که با بازگشت تحریم های ایالات متحده همراه بود ، ایران از اروپا خواست تا تعهدات خود را انجام دهد. در همین راستا ، سه کشور اروپایی یک کانال مالی را برای حمایت از تجارت با ایران به نام Intex راه اندازی کرده اند. این کانال مالی در مرحله اول از تجارت ایران با سه کشور حمایت کرد و اگر در مراحل بعدی سایر کشورها همکاری کنند ، به مکانیسم مالی می پیوندند.

این مکانیسم مالی یک مکانیزم تسویه حساب و پرداخت بود. یعنی ایران می تواند به صورت کانال مالی نفتی و غیر نفتی و با انتقال پول فقط در خاک اروپا به یک کشور اروپایی بفروشد تا تعهدات خود را مانند خرید کالا و خدمات از سایر کشورهای اروپایی تسویه کند. Intex در مرحله اول کالاهای بشردوستانه و غیرقانونی را بر اساس معیارها از جمله تحریم های اروپایی و سازمان ملل ، استانداردهای FATF و روشهای اختصاصی برای این کانال مالی پوشش می داد. اما همین کانال مالی هرگز موفق نشد ، و ایران علاوه بر افزایش سطح غنی سازی و افزایش تعداد سانتریفیوژ ، از توانایی های بیشتری در صنعت هسته ای خود نیز رونمایی کرد. موضوعی که منجر به تصویب تحریم های بیشتر در اروپا و ایالات متحده شد.

حتی بیش از پنج سال از تصویب Brajam و رویکرد 5 اکتبر می گذرد ، سیستم مکانیسم مکانیسم اروپا در غیاب ایالات متحده خواستار بازگشت تحریم ها با راه اندازی سیستم Snapback است. سیستمی که منجر به بازگشت تحریم های سلاح های ایران می شود و متعاقباً در معرض فصل 7 منشور سازمان ملل قرار می گیرد. حضور این فصل از منشور سازمان ملل به این معنی است که این کشور به عنوان تهدیدی برای صلح و امنیت بین المللی در نظر گرفته می شود ، و شورای امنیت می تواند اقدامات واجب ، از جمله تحریم های شدید یا حتی اقدامات نظامی علیه آن را انجام دهد.

ایران هرگز به طور کامل تحت فصل هفتم نبوده است ، اگرچه در این فصل با تحریم های اقتصادی روبرو شده است ، اما هرگز مداخله نظامی نبوده است. با این حال ، طبق بند 2 این فصل ، اقدامات نظامی مانند مداخله نظامی برای کشورهایی که کاملاً تحت فصل هفتم هستند مجاز است. به عبارت دیگر ، اگر یک کشور کاملاً در معرض فصل هفتم باشد ، شورای امنیت می تواند بدون نیاز به قطعنامه جدید ، علیه آن کشور اقدام کند. اما اگر یک کشور فقط در بند 2 باشد ، برای اقدامات نظامی باید قطعنامه جدیدی اتخاذ شود.

ترس و تردید در استفاده از مکانیسم ماشه

اگرچه اروپا نشان می دهد که به طور محکم به دنبال استفاده از سیستم مکانیسم ماشه است ، اما به نظر می رسد تا زمانی که ایران و ایالات متحده در جدول مذاکره باشند ، ترجیح می دهند با این کارت بازی کنند. با این حال ، پس از 5 اکتبر ، دیگر قادر به اجرای سیستم مکانیسم ماشه نخواهد بود.

رویترز در گزارشی پس از دور دوم مذاکرات ایران -اروپای در استانبول گزارش داد: “سه کشور اروپایی پیشنهاد کرده اند که مهلت شش ماهه برای مکانیسم ماشه را در جلسه با تهران تمدید کنند و ایران را ترغیب کرد که دوباره در جدول مذاکره با ایالات متحده بنشیند ، تا در ارتباط با آژانس با آژانس کاملاً همکاری کند.”

اگرچه مقامات کشور ما اصرار دارند که با وجود تحریم های ایالات متحده ، سیستم Snapback نمی تواند بسیار مؤثر باشد ، شرکت تابعه شورای امنیت هفتم ، و همچنین امکان اجرای این فصل در ایران ، عواقب ناخوشایندی برای جامعه دارد و از این پس ، بازارهای مختلفی در حال واکنش به این موضوع هستند. وزیر امور خارجه فرانسه تهدید کرده بود که در صورت عدم دستیابی به توافق تا پایان ماه اوت ، مکانیسم ماشه را فعال خواهد کرد.

در همین راستا ، برخی از کارشناسان در زمینه روابط بین الملل و اقتصاد روابط بین الملل مطرح شده اند که ایران ، روسیه و چین به طور همزمان از این معامله خارج می شوند و با توجه به خروج ایالات متحده از این توافق در ماه مه ، توافق هسته ای ایران دیگر به جای توافق هسته ای ایران نخواهد بود. اعضای شورا امکان اجرای سیستم مکانیسم ماشه اروپا را فراهم می کنند و به نظر نمی رسد که ایران قصد دارد تنش جدیدی را برای مذاکرات هسته ای خود به گام در این مسیر فراهم کند.

به نظر می رسد ایران در تلاش است تا با ایالات متحده به توافق کوتاه مدت برسد تا نه سیستم اسنپبک و نه تحت فصل هفتم منشور سازمان ملل متحد.