یکی از اعضای اتاق بازرگانی ایران معتقد است: با این حال ، وزیر امور خارجه و مقامات کشور نمی توانند عدم اطمینان جامعه را ببینند و همچنان به خرید زمان و عقب نشینی روند مذاکرات ادامه دهند. این روش ممکن است فرصتی برای سیاست خارجی فراهم کند ، اما مشاغل کشور را از بین می برد و مانند سم برای تجارت خارجی است.
حمید حسینی ، عضو اتاق بازرگانی ایران ، در مصاحبه ای با اخبار تجاری وی می گوید: “سیاست خارجی این کشور باید به تجارت خارجی این کشور خدمت کند و نباید به طور مستقل عمل کند.” وی گفت: “وزیر امور خارجه و مقامات کشور نمی توانند عدم اطمینان جامعه را ببینند و همچنان به دنبال خرید زمان و تأخیر در روند مذاکرات هستند.”
حسینی همچنین در شماره دیگری اظهار داشت: “هر نوع تأخیر در مذاکرات ممکن است فرصتی برای سیاست خارجی فراهم کند ، اما مشاغل کشور را از بین می برد و مانند سم برای تجارت خارجی است.” می توانید متن این مکالمه را در زیر بخوانید.
***
ایران هنوز با آنچه می خواهد انجام دهد / در قدرت نتانیاهو مطابقت نداشته است ، این یک شکل متزلزل برای معامله و مذاکره است.
*در وضعیت فعلی کشور ، موضوعات مختلف باعث ایجاد مشکلاتی در زمینه تجارت خارجی شده است. از افزایش تهدیدات کشورهای غربی برای فعال کردن مکانیسم ماشه در افزایش تحریم های ایالات متحده و موضوعات مربوط به فروش نفت ایران به چین. در مورد مذاکره با ایالات متحده ، ایران همچنین می گوید که می خواهد مذاکره کند ، اما از آنجا که ایالات متحده تضمین نمی کند که در طی مذاکرات هیچ حمله ای به ایران انجام نشده است ، هنوز برنامه ای برای انجام این کار ندارد. ارزیابی شما به عنوان عضو اتاق بازرگانی ایران در مورد وضعیت فعلی کشور ما چیست؟
شرایط بسیار پیچیده و ناشناخته است و به نظر می رسد که ایران هیچ ایده ای برای خارج شدن از این شرایط ندارد. ایران یک بار در حال مذاکره با اروپا است و بار دیگر چراغ های سبز ایالات متحده را نشان می دهد. علی لاریجانی زمانی به روسیه فرستاده می شود و عباس اراکچی برای برخی مذاکرات و مذاکرات به چین می رود. همه این موارد نشان می دهد که ایران هنوز با آنچه می خواهد انجام دهد مطابقت نداشته است.
بی اعتمادی موجود نیز دستیابی به هرگونه توافق را دشوار کرده است. در این شرایط ، نه ما به آمریکایی ها و آمریکایی ها اعتماد داریم. از طرف دیگر ، در قدرت نتانیاهو ، این یک شکل لرزان از هرگونه معامله و مذاکره است و طرفین را دشوار می کند. این تصور وجود دارد که طرفین فضای و شرایط سبک و سنگین دارند.
مصاحبه های پزشکی مسعود با تاکر کارلسون مطمئناً در فضا بسیار تأثیرگذار بوده است ، یا مصاحبه عباس اراکچی با تلویزیون Foxnews بازخورد مثبتی داشت. مصاحبه تاکر کارلسون با رئیس جمهور مهم است زیرا او با تیم ترامپ رابطه نزدیکی دارد و پس از این مصاحبه ، وی از حمله اسرائیل -us به ایران در سخنرانی ها یا مصاحبه های مختلف انتقاد کرد.
من خوش بین هستم که ایران و ایالات متحده بالاخره موافق هستند
با وجود سردرگمی در کشور پس از حملات ژوئن ، اقداماتی برای غلبه بر بحران صورت گرفته است و امیدواریم که بتوانیم بر این شرایط غلبه کنیم. من فکر می کنم ایالات متحده حتی ممکن است بدون پیش شرط با ایران مذاکره کند. یعنی صرف نظر از گزینه نیاز به صفر روند غنی سازی در ایران ، جدول مذاکره وجود خواهد داشت. من خوش بین هستم که بالاخره موافقیم.
ما باید بدانیم که نه ایالات متحده و نه اروپا به این توافق نامه احتیاج ندارند و این است که ما سعی می کنیم در جدول مذاکره بنشینیم.
*آیا فکر می کنید ما در نهایت این شرایط را طی خواهیم کرد؟
این که آیا ما به طور رسمی اعلام می کنیم که با بمباران تسهیلات هسته ای ایران در فوردو ، نطنز و ایفاهان ، ما نمی توانیم حداقل چند سال غنی سازی اورانیوم را انجام دهیم یا اینکه همه اورانیوم های ذخیره شده ایران در حملات ایالات متحده نابود شده اند ، مسئله موضوع مورد نظر ترامپ است که می تواند منجر به کشور فعلی شود.
من نمی دانم چرا مقامات با وجود اینکه راهی برای خروج دارند ، تمایلی به حل مشکلات کشور ندارند. ادامه اصرار بر خواسته های خود و گفتن اینکه ما حاضر نیستیم مذاکره کنیم به نفع ما نیست. زیرا فضا در ایران نیست. با وجود فشارهای اقتصادی و انرژی در کشور ، ما باید کاری انجام دهیم و اجازه ندهیم برخی از این شرایط سوءاستفاده شود. ما باید بدانیم که نه ایالات متحده و نه اروپا به این توافق احتیاج ندارند و ما باید سعی کنیم در جدول مذاکره بنشینیم.
Snapback تأثیر چندانی در اقتصاد ایران ندارد / سیستم مکانیسم باری مشکل خاصی برای تجارت خارجی کشور ایجاد نمی کند
*اگر اوضاع به همین ترتیب پیش برود ، مذاکرات ما با ایالات متحده مشخص نیست و البته سیستم Snapbec فعال می شود ، چشم انداز اقتصاد ایران چیست؟
3 مسیر برای ما وجود دارد. یا موافقت کنید که اگر اولویت ترامپ مسائل اقتصادی و دیپلماسی اقتصادی باشد ، می توانیم به توافق برسیم. گزینه بعدی فرسایش شرایط است ، یعنی جنگ ، صلح و نه موافق ، اما حجم و میزان تحریم ها افزایش می یابد. در نهایت ، اوضاع بدتر خواهد شد و دوباره جنگ با کشورهای منطقه ، که این وضعیت را برای ما پیچیده تر می کند.
تفکر استراتژیک استراتژیک صندوق بازنشستگی کشور اخیراً در مورد وضعیت اقتصادی ایران در سال 2025 گزارش شده است و می گوید: “تورم کمتر از 30 ٪ و رشد اقتصادی 8 ٪ خواهد بود.” اگر تنش ها تشدید شود ، تورم 39 ٪ خواهد بود و رشد اقتصادی 2.2 درصد خواهد بود و اگر وضعیت فعلی و شگفت انگیز ادامه یابد ، تورم 30 ٪ و رشد اقتصادی خواهد بود. “
بنابراین ، با وجود تأکید من بر مذاکره با ایالات متحده ، من فکر می کنم سیستم Snapbec تأثیر چندانی در اقتصاد ایران ندارد و بیشتر تأثیرات آن روانی است. تحریم های ایالات متحده به مراتب شدیدتر از تحریم های سازمان ملل است و با استفاده از سیستم مکانیسم ماشه ، فکر نمی کنم مشکل خاصی برای تجارت خارجی کشور وجود داشته باشد.
کشورهای اروپایی منتظر هستند تا ایران با سیاست ایالات متحده / خارجی کشور موافقت کند و باید به تجارت خارجی این کشور خدمت کند
** در مورد فروش نفت چیست؟
در مورد موضوع فروش نفت ، ما باید ببینیم که چین چه سیاستی را دنبال می کند. البته ، من توانایی مکانیسم ماشه را نیز در نظر می گیرم. من معتقدم که کشورهای اروپایی نیز منتظر توافق با ایالات متحده هستند. شاید روسیه ، چین و ایران بتوانند با کارگزاری به توافق برسند که اجرای سیستم مکانیسم ماشه امکان پذیر نیست.
در این شرایط ، من بیشتر نگران تشدید درگیری هستم. نتانیاهو دوباره ایالات متحده را ترغیب می کند تا با ترور مقامات ایرانی یا هدف قرار دادن امکانات کشور ، ما را در موقعیت دشوار قرار دهد. درست است که صنایع پالایش ، سیمان ، برق و فولاد کشور – به ویژه آنهایی که دارای بازارهای صادراتی هستند – با ظرفیت کامل کار می کنند ، اما بسیاری از صنایع ما نیز فرود آمده اند. صنایعی مانند خودرو ، نساجی و مبلمان که نوعی بازار داخلی دارند و راکد و بررسی نقدینگی بوده اند. به طور کلی ، وضعیت این صنایع می تواند بر اقتصاد کشور تأثیر بگذارد.
رد پیشنهاد اروپا برای به تعویق انداختن اجرای Snapback اصلاً درست نبود
با این حال ، وزیر امور خارجه و مقامات کشور نمی توانند عدم اطمینان جامعه را ببینند و همچنان به دنبال خرید زمان و تأخیر در روند مذاکرات هستند. این روش ممکن است فرصتی برای سیاست خارجی فراهم کند ، اما مشاغل کشور را از بین می برد و مانند سم برای تجارت خارجی است. سیاست خارجی این کشور باید به تجارت خارجی این کشور خدمت کند. زیرا سیاست خارجی مستقل نیست. به همین دلیل می گویم رد پیشنهاد اروپا برای به تعویق انداختن اجرای فوری به هیچ وجه درست نبود و ایران می تواند در مذاکرات بگوید که باید یک یا دو سال را در نظر بگیرند تا ایران را برای پذیرش پیشنهاد اروپا در نظر بگیرد.
