آیا کشتی‌های حامل کمک به غزه قادر به جلوگیری از قحطی هستند؟

به گزارش خبرگزاری به گزارش میهن تجارت، یک روزنامه انگلیسی فایننشال تایمز وی نوشت: پس از گذشت پنج ماه از جنگ مستمر رژیم صهیونیستی علیه غزه، این نوار واقع در نزدیکی دریای مدیترانه با فاجعه انسانی مواجه است. شمال غزه به ویژه در آستانه قحطی است. کودکان از گرسنگی می میرند، در حالی که خانواده ها مجبور به استفاده از علف های هرز و خوراک دام هستند. در نتیجه زنگ خطری در دنیا به صدا درآمده است.

به نوشته این روزنامه، بازرسی های شدید رژیم اسرائیل، ارسال کمک ها از طریق مسیرهای زمینی را به تاخیر انداخته است. به همین دلیل، ایالات متحده و سایرین تصمیم گرفته‌اند کمک‌های بشردوستانه را از طریق دریا و هوا به غزه بیاورند، اما گروه‌های امدادی کارآمدی این اقدام را در کاهش گرسنگی در غزه زیر سوال برده‌اند.

سازمان پزشکان بدون مرز، تلاش‌های نیروی دریایی را «محوّط آشکار» خواند و از رژیم اسرائیل خواست که از جریان کامیون‌ها به منطقه حمایت کند.

چرا غذای کافی در غزه وجود ندارد؟

پس از عملیات طوفان الاقصی توسط حماس و اسارت 250 اسرائیلی برای تبادل اسرا، مقامات رژیم صهیونیستی محاصره کامل نوار غزه را آغاز کردند. آنها بارها تکرار کرده اند که تا آزادی بی قید و شرط زندانیان به غزه آب، غذا، سوخت و برق وارد نخواهد شد که این امر به عنوان جرم مجازات دسته جمعی مردم غزه و با هدف وارد آوردن حداکثری آسیب به بافت اجتماعی غزه انجام می شود. .

این روزنامه مدعی است که تحت فشار آمریکا این سیاست رژیم صهیونیستی تغییر کرد. تردد کامیون های کمک های بین المللی از مصر به غزه از طریق گذرگاه مرزی رفح آغاز شد. همچنین در ماه دسامبر، رژیم اسرائیل گذرگاه مرزی کرم شالوم خود با غزه را باز کرد. البته معترضان تندرو صهیونیستی که مخالف هرگونه کمک رسانی به غزه هستند، مسیر کامیون ها را مسدود کرده اند.

فایننشال تایمز افزود که رژیم اسرائیل در هر دو گذرگاه، روند بازرسی دقیقی را اعمال می کند که تحویل تجهیزات بشردوستانه به منطقه بحران زده را به تاخیر می اندازد، جایی که حمله اسرائیل بیش از 30000 کشته و 80 زخمی برجای گذاشته است. وزارت. درصد از جمعیت آواره شده است.

مقامات بین المللی گفته اند که بزرگترین مانع بر سر راه رساندن کمک ها در دو ماه گذشته نبود امنیت و نظم و امنیت در داخل غزه بوده است. کاروان های کمک های بشردوستانه توسط نیروهای اشغالگر اسرائیل مورد حمله قرار می گیرند، در حالی که مردم مستاصل غزه و باندهای جنایتکار کامیون ها را برای کسب سود سرقت می کنند.

همچنین تولید مواد غذایی در غزه به شدت محدود است زیرا نانوایی ها، کارخانه ها و مزارع در اثر جنگ رژیم صهیونیستی علیه غزه ویران شده و یا در منطقه ممنوعه واقع شده اند. مقامات نظامی رژیم اسرائیل کامل هستند وقاحت آنها همچنان اصرار دارند که غذای کافی در غزه وجود دارد و سازمان ملل و سایر گروه های امدادی باید توانایی های لجستیکی خود را در داخل غزه بهبود بخشند.

چقدر کمک لازم است؟

فایننشال تایمز در این رابطه نوشت که بر اساس آمار سازمان ملل، قبل از جنگ، پنج روز در هفته به طور متوسط ​​500 کامیون کمک و سوخت برای جمعیتی که از قبل به شدت به کمک های بین المللی وابسته بودند وارد نوار غزه می شد. .

این رقم به شدت کاهش یافته است. حداکثر تعداد کامیون هایی که در پنج ماه گذشته وارد غزه شده اند 300 کامیون بوده که تنها یک بار به این تعداد رسیده است. بر اساس آمار سازمان ملل، اکثر اوقات تعداد کامیون ها بسیار کمتر از 200 کامیون در روز بود.

این روزنامه در ادامه نوشت که اثرات کاهش کمک‌ها هر روز بدتر می‌شود، زیرا محموله‌های روزانه نمی‌توانند کمبودهای روز قبل و خسارات انباشته جنگ را جبران کنند. بیش از 300 هزار نفر از ساکنان شمال غزه در طول جنگ زمینی اسرائیل بیشترین آسیب را دیده اند، زیرا این منطقه بیشترین آسیب را متحمل شده است. روزانه 300 کامیون کمک رسانی فقط برای شمال غزه مورد نیاز است.

در ماه های اخیر مردم شمال غزه مجبور به خوردن خوراک حیوانات، علف های هرز و کاکتوس شده اند. جیمی مک گلدریکهماهنگ کننده کمک های بشردوستانه سازمان ملل برای اراضی اشغالی فلسطین هفته گذشته هشدار داد که «کودکان از گرسنگی می میرند».

مقامات سازمان ملل و ایالات متحده در این ماه گفتند که یک راه حل واقعی برای پر کردن غزه با کمک های بشردوستانه لازم است، نه تنها برای کمک به مردم رنج دیده غزه، بلکه برای تضعیف بازار سیاه. این امر با از بین بردن انگیزه غارت، امنیت کاروان های کمک رسانی را بهبود می بخشد.

آیا پشتیبانی هوایی مفید بوده است؟

بیش از 30 محموله کمک هوایی بر فراز غزه در طول جنگ توسط کشورهایی از جمله ایالات متحده، اردن، مصر، فرانسه، بلژیک، هلند و امارات متحده عربی به پرواز درآمده است.

گروه های امدادی می گویند که کمک های هوایی از دشواری های ارسال کمک در زمین جلوگیری می کند، اما آنها ناکارآمد و ناکارآمد هستند. تاکنون برخی از بسته ها در دریا فرود آمده و یا در اثر باد به مناطق اشغالی رانده شده اند.

روز جمعه، چند فلسطینی در اثر عدم استقرار یکی از بسته های کمکی کشته شدند. به گفته شاهدان عینی، هنگامی که محموله ها به سلامت فرود آمد، مردان توانا به سرعت بسته ها را توقیف می کنند، که این سوال را ایجاد می کند که آیا بسته ها به دست آسیب پذیرترین افراد می رسد یا خیر.

مهم ترین ایراد ارسال کمک های هوایی مقدار کم آن است. به گفته سازمان ملل، یک کامیون می تواند بین 20 تا 30 تن کمک ارسال کند که 10 برابر مقداری است که با هواپیما حمل می شود. کارل آسمانمعاون مدیر اجرایی WFP هفته گذشته گفت: “کمک های هوایی آخرین راه حل است و از قحطی جلوگیری نمی کند.”

چه کسی از طریق دریا کمک ارسال خواهد کرد؟

به گزارش فایننشال تایمز، دو پروژه کمک های دریایی با هدف ارسال محموله های کمک از قبرس در حدود 200 کیلومتری غزه در شرق مدیترانه است.

اولی یک مسیر حمایت شده چند کشوری برای کشتی های تجاری بین آنهاست لارناکا در قبرس و غزه است. مقامات قبرسی گفتند که این کشتی که توسط گروه بشردوستانه World Central Kitchen اداره می شود، قرار بود آخر این هفته با 500 تن کمک “نمادین”، معادل حدود 25 کامیون به حرکت درآید.

دومین ابتکار دریایی توسط ارتش ایالات متحده رهبری می شود که قصد دارد یک اسکله شناور در غزه برای دریافت محموله های بسیار بزرگتر بسازد. یک کشتی پشتیبانی لجستیک نیروی دریایی ایالات متحده در آخر هفته با اولین تدارکات از ویرجینیا حرکت کرد. اتحادیه اروپا، امارات متحده عربی، سازمان ملل متحد و قبرس نیز در این طرح مشارکت دارند که مقامات آمریکایی گفتند ممکن است چند هفته (برخی منابع می گویند 60 روز) راه اندازی شود.

فایننشال تایمز پیشنهاد می کند که اسرائیل یک مکانیسم بررسی دقیق در قبرس برای کمک های ارسالی به غزه را حفظ خواهد کرد، اما مشخص نیست که چه کسی کمک های دریایی را پس از رسیدن به غزه توزیع خواهد کرد.

با وجود این تلاش ها، تور Wenceslandهماهنگ کننده ویژه سازمان ملل در روند صلح خاورمیانه گفت: فکر می کنم همه قبول دارند که موثرترین راه برای دریافت کمک به غزه از طریق کامیون ها است. حتی کسانی که دوست دارند این کریدور دریایی را ایجاد کنند.

چرا رژیم اسرائیل بیشتر از این کار نمی کند؟

این روزنامه نوشت که سخنگوی ارتش رژیم صهیونیستی مدعی است که هیچ محدودیتی برای کمک های ارسالی به غزه اعمال نکرده اند. بیانیه ای که حتی متحدانش هم آن را رد کرده اند. جو بایدنرئیس جمهور آمریکا در سخنرانی هفته گذشته خود در کنگره اذعان کرد: “کمک های بشردوستانه نباید یک ملاحظات ثانویه باشد یا به عنوان اهرم فشار مورد استفاده قرار گیرد.”

بایدن همچنین از رژیم اسرائیل خواسته است که یک گذرگاه مرزی در شمال غزه باز کند. مقامات امدادی می گویند که این به دور زدن مسیرهای خطرناک جنوب غزه کمک می کند، در حالی که گذرگاه های زمینی بیشتر به جلوگیری از تاخیر و ازدحام کمک می کند.

گروه های امدادی بین المللی از رژیم اسرائیل می خواهند تجهیزات ارتباطی بیشتری را برای امدادگران و رانندگان غزه فراهم کند. آنها همچنین خواستار هماهنگی بهتر با ارتش اسرائیل برای جلوگیری از هدف قرار گرفتن کاروان های کمک رسانی هستند.

فایننشال تایمز در ادامه نوشت که اسرائیل همکاری با گروه‌های خصوصی در شمال غزه را برای ارائه کمک‌ها در تلاش برای دور زدن کنترل غیرنظامی حماس آغاز کرده است، اما چنین طرح‌هایی هنوز کوچک هستند و با چشم‌انداز نامشخصی روبرو هستند. یک کاروان کمک های خصوصی در 8 بهمن ماه به هرج و مرج تبدیل شد که منجر به کشته شدن بیش از 100 نفر به دست نظامیان رژیم اشغالگر صهیونیستی شد.

فایننشال تایمز نوشت که برای متقاعد کردن رژیم صهیونیستی به ورود کمک های بشردوستانه، یک فرد آشنا به عملیات های بشردوستانه به مقامات اسرائیلی گفته است که “کمک های بیشتر به معنای زندگی بیشتر است.” [در غزه] این شما را در برابر فشار فزاینده بین المللی نجات می دهد و به شما کمک می کند تا بتوانید در جنگ پیروز شوید.”

با آغاز ماه مبارک رمضان، ادامه حملات رژیم صهیونیستی، تهدیدات لفظی نتانیاهو علیه مطالبات بایدن و با نامشخص بودن وضعیت مذاکرات آتش بس، بعید است که حتی ایجاد بنادر از تشدید بحران انسانی در غزه جلوگیری کند، مگر اینکه واشنگتن خطر توقف جریان تسلیحات به متحد جنایتکار خود را در سال انتخابات ریاست جمهوری بپذیرد.