رئیس کمیسیون انرژی اتاق بازرگانی گفت: “دولت می تواند به جای توصیه ژنراتورهای ناکارآمد ، مشارکت ایجاد کند.” در این مدل ، دولت باید پیشگام شود و نیروگاه ها را با سهام و صنایع بسازد تا تولیدکنندگان بتوانند با راندمان بالایی فعالیت کنند.
براساس Business News ، بحران انرژی این کشور ، مانند یک دومینو که هر روز مورد اصابت قرار می گیرد ، اکنون به جایی رسیده است که واحدهای تولیدی با خاموشی های مکرر روبرو هستند ، اما با یک دام چند لایه. در ابتدا ، در پاسخ به شدت تخلیه ، دولت نسخه ای از خرید ژنراتورهای دیزلی برای صاحبان صنعت بود. کارخانه ها و کارگاه های آموزشی که این دستگاه ها را می دانستند ، قادر به کار و پاسخگو به بار واقعی خطوط تولید نیستند ، با این حال ، به امید اینکه چرخ آنها متوقف نشود ، تحت هزینه های بالایی قرار گرفت و یک ژنراتور خریداری کرد. اما مدتی نگذشت که این نسخه کوتاه مدت با کمبود سهمیه گاز باقی ماند.
مشکل اصلی این است که سوخت کافی برای استفاده از ژنراتورها وجود ندارد. سهمیه بنزین ، که قرار بود یک مسکن موقت برای صنایع باشد ، نه تنها تولید کافی ندارد بلکه در عمل به یک مانع جدید تبدیل شده است. به گفته بسیاری از صنعتگران ، به اندازه الماس ، امروزه یافتن چند هزار لیتر دیزل برای یک واحد تولید دشوار است. با این حال ، در بازار آزاد ، هر مقدار سوخت به راحتی با قیمت های بالا یافت می شود. همین تناقض سؤالات جدی ایجاد کرده است که اگر دیزل در کشور کمیاب باشد ، چرا در بازار آزاد فراوان است؟ و اگر کمیاب نیست ، چرا شبکه توزیع رسمی اینقدر محدود و ناکارآمد است؟
نسخه ای که با کمبود سهمیه بنزین به جای درمان گرفتار شد
مقامات دولتی اکنون برنامه های جدیدی را برای حل بحران اعلام کرده اند. Heshmatullah Asgari ، معاون معاون فرماندار معاون فرماندار تهران ، اعلام کرده است که با نصب کنترل هوشمند بر روی نسل های برق ، دومین سوخت آنها نیز تأمین می شود و روند توزیع اصلاح می شود.
به گفته وی ، بنزین از نسبت الکتریکی که هر واحد تولید می کند اختصاص می یابد ، اما سوال اصلی این است که اگر دولت قادر به حفظ سوخت باشد ، چرا صنایع با کمبود سهمیه بنزین گرفتار شده اند و چرا دبیران انجمن های مختلف صنعتی همچنان بعد از دیگری صحبت می کنند؟
ژنراتورهایی که امروزه خریداری می شوند هم انرژی زباله و هم از راندمان بسیار کمی برخوردار هستند / دولت می تواند به جای توصیه ژنراتورهای ناکارآمد ، مشارکت ایجاد کند.
آراش نجفی ، رئیس کمیسیون انرژی اتاق بازرگانی ، با اشاره به خرید ژنراتور برای صنایع اخبار تجاری وی گفت: این باید در سطح کلان اقتصاد کشور حل شود. متأسفانه تصمیمات جزیره گرفته می شود. تصمیم جزیره هنگامی گرفته می شود که یک مشکل موقت و کوتاه مدت وجود داشته باشد و طی یک سال قابل حل باشد. اما مشکل انرژی در ایران یک سال و کوتاه مدت نیست. با این حال ، دولت نه تنها مسائل طولانی مدت و طولانی مدت را حل نمی کند ، بلکه تصمیمات جزیره ای را با همان دیدگاه سطحی می گیرد ، و این واقعاً ناگوار است.
وی افزود: “دولتی که ادعا می کند مشکل مالی دارد حداقل می تواند به جای تحمیل هزینه های بالای خرید ژنراتور در صنعت ، راه حل دیگری ارائه دهد.” دولت به جای مشاوره برای خرید ژنراتورهای ناکارآمد ، دولت می تواند نیروگاه های مشارکتی ایجاد کند. در این مدل ، دولت باید پیشگام شود و نیروگاه ها را با سهام و صنایع بسازد تا تولیدکنندگان بتوانند با راندمان بالایی فعالیت کنند.
وی توضیح داد: ژنراتورهایی که امروز خریداری می شوند نه تنها دستگاه های دارای دیست و کارآمد هستند بلکه دارای راندمان کم و هم سوخت و هم برای زباله های سرمایه هستند. مقاماتی که چنین تصمیماتی را اتخاذ می کنند ، اقتصاد انرژی را نمی شناسند. راه حل این نیست که صنعت برق را به مدت دو روز قطع کنید و سپس بگویید که یک ژنراتور بخرید و برای دریافت سهمیه دیزل پول زیادی بپردازید.
اقدامات دولت دولت جدیدی را در زمینه دیزل ایجاد می کند
نجفی بر ناکارآمدی این ژانرها تأکید کرد: “این باعث می شود صنعت به ژنراتورهای بیهوده و ناکارآمد تبدیل شود و منابع دیزل کشور را هدر داده و در نهایت بنزین جدیدی در زمینه دیزل ایجاد کند.” چنین سیاست هایی نشان می دهد که مقامات برنامه برنامه ریزی ندارند و قصد دارند فرمت روز امروز را از بین ببرند. در حالی که مسئله اصلی باقی مانده است ، در عوض چندین مشکل جدید وجود دارد.
در پایان ، وی گفت: “امروز حتی مشخص نیست که آیا گاز مورد نیاز برای صنایع تأمین می شود.” در چنین شرایطی ، هیچ کس نمی داند که مشکلی برطرف شده یا صرفاً پاکسازی شده است. سؤال مهم این است که وزارت انرژی و وزارت بهداشت به توافق رسیده اند ، آیا وزارت نفت می تواند تحت تأثیر چنین تعهداتی قرار بگیرد؟
از خاموشی تا بازار سیاه ؛ باتلاق برای تولید
برق شهرکهای صنعتی اکنون به یک کالای نادر تبدیل شده است. آنقدر که واحدهای تولید سه تا چهار روز در هفته با خاموشی می گذرانند. سیاهپوستان که نه تنها خطوط تولید را متوقف می کنند ، بلکه در بسیاری از صنعتگران نیز تولید را محروم کرده اند.
با این حال ، مقامات همچنان به نوید و ارائه راه حل های نیمه خبره ادامه می دهند. وعده هایی که به جای نجات بحران ، تولید کننده را هدایت کرده است. بحرانی که با قطع برق با خرید ژنراتور آغاز شد و اکنون به اوج خود در بازار سیاه رسیده است. چگونه می توان سهمیه دیزلی اضافی برای چرخش ژنراتورها در هنگام نرم شدن یک کشور سوخت مزمن وجود داشت؟
از طرف دیگر ، یکی از مشکلات بزرگ امروز ، رها کردن صنایع در وسط راه است. دولت نه تنها یک راه حل پایدار برای آینده ارائه داد ، بلکه نسخه موقت خود را نیز رها کرد ، و امروز حتی قادر به تأمین سهمیه سوخت وعده داده شده نیست.
برای خواندن اطلاعات بیشتر در مورد گزارش بنزین نادر از دارو در صفحه اخبار تجاری بخوانید
