سبز بی‌انگیزه بورس/ ارزش معاملات خرد یکشنبه زیر ۳ همت ماند

براساس اخبار تجاری ، بورس اوراق بهادار تهران یکی از ویژه ترین چهره های خود را در روز یکشنبه نشان داد. مقدار ریزگردها در زیر سه باقی مانده است. عددی که خشک و بی رحمانه است اما معنای سنگینی در قلب خود دارد.

زیرا در همان روز ، شاخص ها مثبت بودند و حتی ورود پول در معاملات مشاهده می شد. تناقضی که سوال برانگیز است: چرا بازار با یک رنگ سبز شاخص همراه است ، اما در عین حال رکود معاملات آنقدر عمیق است که حجم و ارزش معامله یادآور روزهای خلوص و بی نظمی است؟

پاسخ باید در لایه های عمیق تر روانشناسی سرمایه گذار یافت شود. هنگامی که قیمت سهام به اندازه کافی برای فروش کم است ، تأمین کنندگان ترجیح می دهند صبر کنند. بین ناامیدی یا امید. همین اتفاق در این هفته اتفاق افتاد. در هر صورت بازار به جایی رسیده است که هیچ کس نمی خواهد از آن خارج شود ، یا قیمت ها آنقدر فوم هستند که فروشنده دیگر انگیزه ای برای انتقاد از دارایی های خود ندارد حتی اگر قصد ترک بازار را داشته باشد.

با زاویه دیگر ، بازار سهام در ماه های اخیر با موج عظیمی از پول روبرو شده است. از پایان جنگ 6 روزه تحمیل شده تا به امروز ، حدود 2 نقدینگی از بورس اوراق بهادار برداشته شده است. عددی که ممکن است فقط یک شماره در ارقام به نظر برسد ، اما معنی آن برای سالن شیشه ای چیزی کمتر از زمین لرزه نیست. در چنین شرایطی ، طبیعی است که همه می خواستند سهم خود را بفروشند و از این فضا دور شوند ، تا به امروز. به عبارت دیگر ، بازار به جایی رسیده است که فروشنده جدیدی باقی نمانده است. اگرچه این “بدون فروش” را می توان به عنوان یک علامت مثبت تعبیر کرد ، اما به همان اندازه هوشیار است. از آنجا که رونق بازار واقعی در غیاب فروشنده نیست بلکه در ظهور خریدار واقعی و قدرتمند است.

تصویر امروز از بازار بیشتر شبیه به سکوت است که پس از رطوبت سنگین روی فضا قرار می گیرد. سرمایه گذاران واقعی و حقوقی که در ماه های اخیر راه را از خطرات سیاسی و بی اعتمادی به سیاست گذار خود در پیش گرفته اند ، اکنون در نقطه ای ایستاده اند که تنها مخاطب آنها هستند. به صفحه معاملاتی نگاه می کند ، اما انگشتان دست روی دکمه خرید یا فروش نیستند. این شک جمعی یکی از نشانه های پایان یک فرآیند فرسایش است. بازاری که همه چیز را فروخته است هیچ چیز برای از دست دادن ندارد. و بازاری که همه منتظر هستند ، به محض جرقه کوچک آماده چرخش خواهد بود.

اما آیا این جرقه در کوتاه مدت شلیک می شود؟ هیچ پاسخ ساده ای وجود ندارد. بازار سرمایه ایران همواره تحت سایه سنگین سیاست حرکت کرده است و تصمیمات سیاست گذاران یکی از مهمترین متغیرهایی است که با رفتار آن شکل گرفته است. تجربه نشان داده است که هر زمان که تصمیمات مربوط به ایجاد و مداخلات گرامری بر بازار سهام غلبه کند ، سرمایه گذار پول بی اعتماد تر و فرار تر شده است. بنابراین ، ادامه رکود تجارت امروز نباید نشانه صلح باشد ، بلکه آینه ای از انتظار است. انتظارات برای اصلاح سیاست ها ، شفاف تر شدن چشم اندازهای اقتصادی یا حتی وقایع سیاسی در سطح منطقه ای و جهان.

در کنار این عوامل بزرگ ، باید به خاطر داشت که ارزیابی بسیاری از شرکت ها امروز در سطحی است که از ارزش ذاتی دور است. این باعث می شود حتی کوچکترین سیگنال مثبت برای بازگشت جریان نقدینگی باشد. هنگامی که فروشنده ای در بازار وجود ندارد ، ورود حتی به مقدار محدود سرمایه جدید می تواند تأثیر زیادی در روند قیمت داشته باشد. این نقطه حساس و شکننده ای است که در آن بورس سهام قرار دارد: مرز بین رکود عمیق و شروع یک رونق جدید.

با این حال ، تهدیدها کم نیست. بازار جهانی همچنان با نوسانات جنگ ، تنش های ژئوپلیتیکی و رکود اقتصادی مقابله می کند. در داخل ، خطرات سیاست و تصمیمات بودجه می تواند بار دیگر اعتماد به نفس شرکت کنندگان در بازار را تضعیف کند. بنابراین ، اگرچه فقدان فروشنده و قیمت قیمت می تواند بذر امید را در سهامداران زنده نگه دارد ، اما این فقط عاملی برای رشد پایدار نیست. نیاز به تغییر ساختاری در نگاه بازار سرمایه و بازگرداندن اعتماد عمومی بیش از هر زمان دیگری احساس می شود.

به طور خلاصه ، بازار سهام امروز در نقطه‌ای است که می توان آن را “سکوت بالا” نامید. نه فروشنده برای عرضه باقیمانده و نه یک خریدار بزرگ برای شروع موج جدید. شاخص ها سبز هستند ، اما سبزیجات آنها از شور و شوق خارج نیست. قبل از طوفان بیشتر شبیه یک سبزی است.

در این میان ، چشم به سیاست گذاران می پردازد تا ببینند آیا اراده ای برای بازگرداندن بودجه وجود دارد یا خیر. اگر این اراده شکل بگیرد ، همان بازاری که ماهها در سکوت و رکود بوده است می تواند با سرعت شگفت انگیز زنده بماند. اما اگر بی اعتمادی ادامه یابد ، این سکوت آرام می تواند ساکت شود.

سالن شیشه ای این روزها بیش از هر زمان دیگری برای تصمیم گیری خوب ، یک سیگنال مثبت و یک رویداد انگیزشی نیاز دارد. سرمایه گذاران فروشندگان خود را کنار گذاشته اند. اکنون زمان آن رسیده است که خریداران جدید به این میدان بیایند. و این خریداران فقط به این باور خواهند رسید که این سیاست ساز این بار مسیر دیگری را انتخاب کرده است.

منبع: دنیای اقتصاد