پویایی و استقلال؛ فرصتی فراموش‌شده در سالمندی

پویایی در پیری به معنای حفظ تحرک جسمی ، روحی و اجتماعی است که نه تنها از تجزیه و تحلیل توانایی های فردی جلوگیری می کند ، بلکه باعث افزایش کیفیت زندگی ، امید به آینده و احساس مشارکت در جامعه می شود. افراد مسن پویا معمولاً افسردگی ، اضطراب یا انزوا را ایجاد می کنند و توانایی بیشتری در مدیریت چالش های روزمره دارند.

فعالیت های ذهنی مانند مطالعه ، حل جدول ، یادگیری مهارت های جدید یا شرکت در بحث های گروهی نقش مهمی در حفظ عملکرد شناختی دارد و پویایی ذهنی باعث تقویت حافظه ، تمرکز و انعطاف پذیری ذهنی و همچنین بزرگانی می شود که ذهن خود را حفظ می کنند ، کمتر احتمال دارد که در معرض زوال عقل و اختلالات شناختی قرار بگیرند.

استقلال در پیری به معنای توانایی تصمیم گیری ، انجام امور شخصی و حفظ کنترل بر زندگی است و این استقلال باعث حفظ عزت نفس و عزت فرد می شود و از وابستگی غیر ضروری جلوگیری می کند و بزرگان که استقلال خود را حفظ می کنند ، ارزشمندتر هستند و روابط اجتماعی سالم تری دارند ، اما در واقع استقلال.

طراحی مناسب محیط زندگی نقش مهمی در حفظ استقلال و پویایی سالمندان دارد و خانه هایی را با مسیرهای کافی ، ایمن ، ابزارهای کمکی و دسترسی آسان به امکانات و همچنین فضاهایی که امکان تعامل اجتماعی ، فعالیت های گروهی و مشارکت در تصمیم گیری را فراهم می کند ، فراهم می کند.

استقلال به معنای تنهایی نیست / ضمن حفظ استقلال ، افراد مسن باید رابطه خود را با دیگران حفظ کنند

Mojtaba Naji ، یک روانشناس خانواده و مشاور وی با تأکید بر ضرورت حفظ و ترویج سلامت روانی ، عاطفی و جسمی در پیری ، وی به خبرنگار IMNA می گوید: به طور معمول ، استقلال و وابستگی یکی از موضوعاتی است که باید در هر سنی مورد توجه قرار گیرد و اگر به سمت استقلال مطلق حرکت کنیم و از وابستگی خودداری کنیم ، ممکن است مردم احساس عدم امنیت کنند.

وی افزود: استقلال به معنای تنهایی مردم نیست و وقتی استقلال سالمندان به وجود می آید ، به این معنی نیست که افراد مسن مسئول تمام فعالیت های خود خواهند بود و به کسی احتیاج ندارند: به طور کلی ، افراد مسن باید رابطه خود را با دیگران حفظ کنند.

روانشناس و مشاور خانواده اظهار داشت که اگر وابستگی به افراد دیگر وجود داشته باشد ، این وابسته به هم وابسته است: حتی دیده می شود که بسیاری از کودکان به والدین خود بسیار وابسته هستند ، به خصوص در زمینه استقلال مالی ، و والدین بیشتر توسط فرزندان و جوانان خود پشتیبانی می شوند.

فوریت خود مداری به مراقبت از افراد مسن / سالخورده بستگی ندارید

ناجی با بیان اینکه موضوع استقلال سالمندان دارای طیف گسترده ای و فراتر از استقلال مادی است ، ناجی ادامه می دهد: تا آنجا که ممکن است ، افراد مسن باید امور شخصی خود را انجام دهند و خود مداری آنها دارند ، اما افرادی که از سالمندان مراقبت می کنند ، در دلسوزی خود ، ممکن است کارهایی را انجام دهند که خود افراد مسن می توانند انجام دهند.

وی گفت: انجام همه کارها برای افراد مسن باعث می شود افراد مسن به تدریج به آنها وابسته باشند و باید این فعالیت ها را برای او انجام دهند و می گویند: “در واقع ، ما باید وابستگی به امور شخصی و شخصی را به تأخیر بیندازیم و مشاهده می شود که بیشتر سالمندان استقلال و استقلال شخصی دارند.”

روانشناس و مشاور خانواده می افزاید: وابستگی در سالمندان مسن افزایش می یابد ، اضافه می کند: کودکان و افرادی که از افراد مسن حمایت و مراقبت می کنند باید مراقب باشند که باید وابستگی را تا حد امکان به تأخیر بیندازند و تا زمانی که خود افراد مسن بتوانند این کار را انجام دهند.

استقلال اجتماعی به سالمندان اجازه می دهد تا با حفظ استقلال در پیری ، مرزهای شخصی خود را حفظ کنند / روابط اجتماعی پویا تری داشته باشند

سومایه طاهری ، روانشناس خانواده و مشاور وی با بیان اینکه استقلال نقش مهمی در حفظ عزت نفس ، هویت فردی و سلامت روانی دارد ، به IMNA می گوید: افراد سالخورده با حفظ توانایی تصمیم گیری و کنترل زندگی خود ، احساس ارزش و رضایت را تجربه می کنند و بیش از حد به دیگران می تواند منجر به احساس ناکافی ، نامشخص و ناکافی شود.

وی افزود: مسن که استقلال خود را به طور معمول حفظ می کنند ، روابط اجتماعی پویا تری دارند: آنها می توانند ارتباطات خود را مدیریت کنند و در فعالیت های اجتماعی شرکت نقش فعالی در خانواده و جامعه ایفا کنند و این مشارکت اجتماعی باعث انزوا و احساس تعلق می شود. استقلال اجتماعی همچنین به سالمندان اجازه می دهد تا مرزهای شخصی خود را حفظ کرده و از روابط ناسالم جلوگیری کند.

روانشناس و مشاور خانواده خاطرنشان كردند كه ورزش منظم ، تغذیه مناسب و تحریک ذهنی مهمترین عوامل در حفظ استقلال در پیری است: فعالیت هایی مانند پیاده روی ، یوگا یا تمرینات تعادل می تواند توانایی جسمی و حرکتی و همچنین مشارکت در بازی های فکری ، مطالعه و یادگیری مهارت های جدید را افزایش دهد.

تشویق و پشتیبانی سالمندان / چگونه می توان استقلال را در سالمندان تقویت کرد؟

طاهری ، با اشاره به اینکه محیط فیزیکی سالمندان باید برای تأمین ایمنی ، راحتی و دسترسی طراحی شود: استفاده از ابزارهای کمکی مانند عصا ، راه راه یا نصب دستگیره ها در حمام و پله ها می تواند خطر سقوط را کاهش دهد و خانه هایی با نور مناسب ، کفپوش کنترل نشده و طرح ساده تر امکان حرکت رایگان و مستقل را فراهم می کند ، و این نوع طراحی محیطی استقلال را تسهیل می کند و اضطراب وابستگی را کاهش می دهد.

وی می گوید: با اشاره به اینكه مراقبان و اعضای خانواده باید به جای انجام تمام كار برای افراد مسن ، وی را تشویق و حمایت كنند ، وی می گوید: ایجاد فرصت هایی برای انتخاب ، مشاركت در تصمیم گیری و احترام به ترجیحات فردی ، احساس استقلال را افزایش می دهد و از مراقبت های مراقبت برای تعادل و حفظ عزت نفس استفاده می كند.

روانشناس و مشاور خانواده می افزاید: استقلال در پیری نه تنها توانایی های گذشته را حفظ می کند ، بلکه فرصتی برای رشد ، کشف و ایجاد مرحله جدیدی از زندگی است: بسیاری از سالمندان فعالیت های داوطلبانه را حفظ می کنند ، دیگران را آموزش می دهند ، یا حتی آثار هنری ایجاد می کنند و کیفیت زندگی را به جوانان ارائه می دهند.

مراقبت از سالمندان نباید به معنای از بین بردن نقش فعال آنها در زندگی باشد و مراقبان و خانواده ها باید نزدیک شوند توانمندسازیبرای تشویق سالمندان به انجام کارها ، نه انجام همه کارها به جای او. پشتیبانی مؤثر شامل احترام به ترجیحات فردی ، مشارکت در تصمیم گیری و تأمین منابع برای حفظ استقلال است و این نوع مراقبت هم عزت سالمندان را حفظ می کند و هم از فرسودگی مراقبان جلوگیری می کند.

جامعه باید زیرساخت هایی را فراهم کند که افراد مسن بتوانند خدمات حمل و نقل فعال ، مستقل و مشارکتی و مناسب ، مراکز فرهنگی و ورزشی ، برنامه های آموزشی و فرصت های داوطلبانه در حفظ پویایی سالمندان و همچنین سیاست های اجتماعی مبتنی بر اصل توانمندسازی سالمندان مؤثر باشند.

روابط انسانی ، به ویژه در پیری ، نقش مهمی در حفظ سلامت روانی و اجتماعی ایفا می کند و بزرگان که مربوط به خانواده ، دوستان یا گروه های اجتماعی هستند ، از طریق گفتگو ، مشارکت در فعالیت های جمعی و تعامل مقاربت ، کاهش حس زندگی ، احساس تعلق ، امنیت و معنا را تجربه می کنند.

سالمندان را نباید به پایان رساند ، اما می تواند مرحله ای برای رشد ، انتقال تجربه و آفرینش باشد و بسیاری از افراد مسن با حفظ پویایی و استقلال در آموزش ، مشاوره ، هنر یا فعالیت های داوطلبانه نقش دارند و این مشارکت فعال نه تنها زندگی آنها را غنی می کند.

به طور کلی ، پیری فعال پلی بین تجربیات گذشته و مشارکت های امروز است و می توان در این دوره با حفظ استقلال در تصمیمات شخصی و اجتماعی نقش داشت و پویایی این دوره نه تنها به معنای حرکت بدنی بلکه نشانه ای از زندگی ذهن ، ارتباطات انسانی و امید به آینده و حمایت هوشمندانه برای آینده است.