کریدور زنگزور؛ برگ برنده ترکیه در بازی بزرگ اوراسیا

Türkiye در آستانه ورود به دوره جدیدی در زمینه تدارکات و تجارت خارجی قرار دارد. از آنجا که توافق صلح اخیر بین جمهوری آذربایجان و ارمنستان برای باز کردن گذرگاه استراتژیک در قفقاز جنوبی است. کریدور زنگار ، که از ارمنستان عبور کرده و سرزمین اصلی آذربایجان را به جمهوری خودمختار ناخچیوان – با مرز ترکیه – وصل می کند – بخش اصلی این معامله است.

این توافق نامه در یک جلسه سه جانبه به میزبانی رئیس جمهور ایالات متحده دونالد ترامپ امضا شد. در این جلسه ، رئیس جمهور جمهوری آذربایجان ، الهام علیف و نخست وزیر ارمنستان ، نیکول پاسینیان ، بیانیه مشترکی را با هدف پایان دادن به درگیری امضا کردند. براساس این توافق ، ایالات متحده حق دارد مسیر پیشنهادی را توسعه دهد. مسیری که “جاده ترامپ به صلح و رفاه بین المللی” در نزدیکی مرز ایران واقع شده است. با این حال ، تهران مخالفت خود را ابراز کرده است.

پیشینه تاریخی

تفاوت بین باکو و ایروان به اواخر دهه 1980 باز می گردد. هنگامی که منطقه کوهستانی غربغ – بخشی از قلمرو آذربایجان – توسط جدایی طلبان ارمنستان به دست گرفت. آذربایجان در سال 6 در کنترل کامل منطقه بهبود یافت و حدود 6000 ارمنی به ارمنستان بازگشتند. مذاکرات صلح نزدیک به دو سال ادامه یافت ، اما تا زمانی که کاخ سفید عملی نشد ، هیچ پیشرفتی وجود نداشت.

این راهرو Zangzour ، جمهوری آذربایجان و Nakhchivan را که تنها 2 کیلومتر از خاک ارمنستان فاصله دارند ، به هم وصل خواهد کرد. چنین مسیری برای آذربایجان به عنوان یک تولید کننده مهم نفت و گاز ، این بازیگر را با Türkiye و سپس با اروپا رابطه مستقیم تری فراهم می کند. همچنین انتظار می رود که شامل راه آهن ، خطوط لوله نفت و گاز و شبکه های فیبر نوری باشد.

فرصت استراتژیک در تدارکات اوراسیا

طبق اعلام انجمن تدارکات و تدارکات ترکیه (UTIKAD) ، این مسیر فقط یک پروژه حمل و نقل نیست. در عوض ، این یک ابتکار استراتژیک است که می تواند مسیرهای تجاری منطقه ، شبکه های لجستیک و تعادل ژئوپلیتیکی را دوباره تعریف کند. به گفته این تحلیلگر ، اکنون جاده ترامپ به صلح و رفاه بین المللی به عنوان یک فرصت اساسی در تدارکات و استراتژی های تجارت ترکیه دیده می شود.

کارشناسان معتقدند که این راهرو می تواند مسیرهای جدیدی را برای ادغام Türkiye در زیرساخت های انرژی ، حمل و نقل و زیرساخت های دیجیتال ایجاد کند. Türkiye با اتصال خطوط ریلی ، لوله های نفت و گاز و شبکه های فیبر نوری ، می تواند به یک دروازه انرژی و ارتباطی منطقه ای تبدیل شود.

مکمل های راهرو میانی

به گفته آنگین ، کریدور زنگزور یک مسیر جایگزین و مکمل برای راهرو میانه خواهد بود (چین – خزر – آذربایجان – جورجیا – ترکیه – اروپا). وی توضیح داد: “با توجه به محدودیت های زیرساختی و تنگناهای گمرک در جورجیا ، زمان ترانزیت طولانی شده است.” “مسیر Zangzour می تواند این تاخیرها را به میزان قابل توجهی کاهش دهد.”

با تعریف این مسیر جدید ، Türkiye ارتباط مستقیم زمین و ریلی با آسیای میانه را از طریق Nakhchivan و Azerbaijan برقرار خواهد کرد. این امر باعث کاهش زمان ترانزیت ، کاهش هزینه های لجستیکی و ایجاد روابط بی وقفه با جمهوری های ترکی می شود. همچنین فرصت های اقتصادی جدیدی برای استانهای شرقی Türkiye وجود خواهد داشت.

به گفته رئیس انجمن حمل و نقل و تدارکات ترکیه ، این راهرو علاوه بر ارزش تجاری ، از اهمیت جغرافیایی اقتصادی نیز برای Türkiye برخوردار خواهد بود. بنابراین ، اگر راه آهن QARS – AQDIR -Nakhchivan را تکمیل کنید ، مسیرهای تجاری جدید و فرصت های جدید توسعه به شرق Türkiye بازگردانده می شود.

خطرات ژئوپلیتیکی

به گفته زاوین ، مشارکت بالقوه ایالات متحده در مدیریت راهرو می تواند روند بهره برداری خود را به ویژه از طریق نوسازی بنادر ، خطوط ریلی ، سیستم های امنیتی و زیرساخت های گمرک تسریع کند. وی گفت: “این می تواند تحقق هدف Türkiye را برای تبدیل شدن به یک مرکز لجستیکی منطقه ای تسریع کند.”

با این حال ، وی در مورد خطرات ژئوپلیتیکی هشدار داد و ادعا كرد: “تأثیر ایالات متحده بر راهرو می تواند امنیت تجارت چین را تهدید كند و منجر به اقدام متقابل شود. در عین حال ، این امر برای تأثیر روسیه در قفقاز جنوبی بسیار زیاد است. استقلال استراتژیک خود را حفظ می کند و یک سیاست متعادل و مداوم از پویایی منطقه ای را دنبال می کند.