افت فشار پارس جنوبی و کابوس بازگشت واردات بنزین

براساس اطلاعات موجود ایران در سال 6 ، با تولید روزانه حدود 6000 بشکه میعانات ، این یکی از مهمترین بازیگران صنایع پالایشگاه و پتروشیمی منطقه است. اما کارشناسان هشدار می دهند که ادامه این وضعیت بستگی به اجرای فوری پروژه های مطبوعاتی در میدان South Pars دارد. طرحی که در چند سال آینده قابل اجرا نیست ، تولید میعانات را به کمتر از 6000 بشکه می رساند و کشور را به یک وارد کننده بزرگ بنزین تبدیل می کند.

محل میعانات گاز امروز در اقتصاد انرژی ایران

براساس آخرین داده های وزارت نفت ، بخش عمده ای از میعانات گاز ایران از میدان گازی South Pars استخراج می شود و سالانه میلیاردها دلار برای این کشور تولید می کند. این میعانات نه تنها در بخش صادرات خام بلکه مهمترین خوراک پالایشگاه ها و صنایع پایین دست نیز مهم است.

پالایشگاه میعانات میعانات ستاره خلیج فارس ، به عنوان بزرگترین پالایشگاه بنزین شرقی ایرانی ، سهم بیش از 5 ٪ از تولید بنزین داخلی را در بر می گیرد و نقش مهمی در خودکشی سوخت داشته است. عملکرد این پالایشگاه باعث شده است که ایران در سالهای اخیر صادر کننده بزرگی از بنزین باشد.

تهدید

مهندسان نفت می دانند که مخازن بنزین نامحدود نیستند. فشار مخزن به طور طبیعی هر سال کاهش می یابد و این روند در میدان عظیم پارس جنوبی آغاز شده است. مطالعات توسط شرکت نفت و گاز پارس نشان می دهد که تولید حدود 2 تا 5 میلیون متر مکعب گاز و 2000 بشکه میعانات در روز بدون اجرای برنامه های فشار (از جمله نصب کمپرسورهای پیشرفته و حفاری چاه های جدید) کاهش می یابد.

بر این اساس ، اگر پروژه های تحت فشار تحت فشار اجرا نشوند ، در پنج سال آینده ، تولید میعانات این کشور از 6000 بشکه فعلی به کمتر از 6000 بشکه در روز کاهش می یابد. این افت مستقیماً ظرفیت خوراک را به پالایشگاه ستاره خلیج فارس تضعیف می کند و امکان ادامه خودآزمایی بنزین را از بین می برد.

سناریوی واردات بنزین ؛ بی اعتنایی به سرمایه گذاری

تجربه نشان داده است که هنگام ارائه پالایشگاه های بنزینی ، بازار داخلی با کسری روبرو می شود و دولت ها باید بلافاصله بنزین را وارد کنند. تحت محدودیت های فعلی بازار جهانی و بانکی ، چنین وارداتی نه تنها پرهزینه است بلکه با خطرات جدی امنیت انرژی نیز وجود دارد.

کارشناسان می گویند ظرفیت تولید گاز پالایشگاه خلیج فارس در صورت کاهش میعانات گاز 5000 بشکه کاهش می یابد و کشور برای جبران این کسری باید روزانه 2 تا 5 میلیون لیتر بنزین وارد کند. با قیمت فعلی ، این حجم واردات معادل چند میلیارد دلار در سال خواهد بود. هزینه ای که می تواند به فرصتی برای توسعه صادرات و افزایش درآمد ارزی با سرمایه گذاری در آلودگی امروز تبدیل شود.

مسئولیت صندوق توسعه ملی

این سناریو دقیقاً نقطه ای است که صندوق ملی توسعه و سایر مؤسسات تأمین مالی باید نقش تاریخی خود را ایفا کنند. تأمین منابع لازم برای اجرای پروژه های فشار نه تنها تضمین حفظ تولید و درآمد ارزی را تضمین می کند ، بلکه از بازگشت ایران به جرگه واردکنندگان بنزین نیز جلوگیری می کند.

در عوض ، بی اعتنایی امروز به این ضرورت ، فردا ، هزینه چندگانه را به اقتصاد تحمیل می کند. هزینه ای که برای وارد کردن مصرف روزانه سوخت روزانه افراد بدون تولید ، صادرات یا درآمد فناوری برای کشور صرف می شود.

تحلیلگران بازار انرژی تأکید می کنند که پنجره محدود به اجرای پروژه های فشار در پارس جنوبی است. تجربه مربع های قطر در ضلع جنوبی این مخزن مشترک نشان می دهد که سرمایه گذاری به موقع و استفاده از فناوری های Up -to -date می تواند افت فشار را مدیریت کند و حتی ظرفیت برداشت را برای چند سال دیگر ثابت نگه دارد.

اکنون ، انتخاب بین سرمایه گذاری یا واردات در برابر تصمیم گیرندگان است. ایران می تواند مسیر صادرات ، اشتغال و توسعه صنایع پایین دست را با اقدام به موقع ادامه دهد یا آن را به عنوان وارد کننده گران قیمت بنزین تبدیل کند. در این معادله ، تأخیر هر روز معادل از دست دادن بخشی از درآمد ملی و افزایش خطر وابستگی به بازارهای خارجی است.

منبع: خبرگزاری مهر