یادگیری زبان دوم در دوران کودکی و بزرگسالی نه تنها به معنای تسلط بر واژگان و گرامر است ، بلکه نوع دیگری از ورود به جهان بینی است. هر زبانی دارای فرهنگ ، تاریخ ، ارزش ها و شیوه های تفکر است و وقتی کودک یا نوجوان زبان دوم را آموزش می دهد ، در واقع زندگی در ذهن و قلب افراد دیگر را تجربه می کند ، که باعث تقویت افق های ذهنی ، افزایش تحمل می شود و باعث افزایش احساس جهانی شدن می شود و از دیدگاه روانشناسی فرهنگی می تواند کمک کند.
یادگیری یک زبان دوم به طور مستقیم با رشد کارکردهای اجرایی مغز همراه است و کودکانی که در معرض زبان دوم قرار دارند ، معمولاً در مهارتهایی مانند حافظه کاری ، توجه انتخابی و کنترل شناختی بهتر انجام می شوند و این مهارت ها در بزرگسالی به شکل تفکر چند جانبه ، حل مشکلات پیچیده و تصمیم گیری منطقی اتفاق می افتد. روانشناسان شناختی بر این باورند که دو زبانه بودن مغز را مجبور می کند به طور مداوم در حرکت سیستم های زبانی و معنایی ورزش کند ، که نوعی ورزش ذهنی روزانه است و چنین ورزش می تواند حتی در سالهای بعد از کاهش شناختی جلوگیری کند.
زبان دوم نه تنها یک ابزار ارتباطی است ، بلکه پلی برای درک احساسات ، ارزش ها و روش های تعامل با دیگران است و کودک یا نوجوان که می تواند با فرهنگ های دیگر ارتباط برقرار کند ، در تعامل اجتماعی خود عزت نفس بیشتری خواهد داشت و این توانایی باعث افزایش همدلی می شود و مهارت های بین فردی را تقویت می کند و روانشناسی اجتماعی می تواند به رشد روانشناسی اجتماعی کمک کند. هویتی که یکی را به جامعه بین المللی پیوند می دهد ، و این در دوران نوجوانی از اهمیت ویژه ای برخوردار است که بحران هویت و نیاز به تعلق قوی.
انگیزه انگیزه ، انگیزه برای مسیر یادگیری زبان دوم است و در دوران کودکی ، انگیزه ها اغلب خارجی هستند و شامل تشویق والدین ، بازی های آموزشی یا لذت تقلید از صداها هستند ، اما در بزرگسالی ، انگیزه های داخلی مانند علاقه به فرهنگ خاص ، موسیقی ، مسافرت یا اهداف آموزشی و اهداف آموزشی. مسیر باقی مانده و فرسودگی کمتر یا بی تاب است.
چرا بهتر است زبان دوم را در سنین پایین بیاموزیم؟ / اثرات مثبت یادگیری زبان بر شخصیت و رشد کودک
ریهنه سرو ، روانشناس و مشاور و عضو سازمان روانشناختی این کشور با بیان اینکه ، از منظر روانشناسی شناختی ، کودکان در سالهای اولیه زندگی از انعطاف پذیری ذهنی بالایی برخوردار هستند و به گزارشگر IMNA می گویند: مغز آنها در حال شکل گیری و سازماندهی است و توانایی پردازش زبان در این دوره بسیار زیاد است. این ویژگی امکان یادگیری زبان دوم را در سنین پایین امکان پذیر می کند ، زیرا کودکان می توانند ساختارهای زبان پیچیده ای را بدون نیاز به آموزش رسمی و تکیه بر شنوایی و تقلید بیاموزند.
وی افزود: یادگیری یک زبان دوم در دوران کودکی می تواند باعث افزایش عزت نفس ، احساس تعلق به فرهنگ های مختلف و توانایی برقراری ارتباط مؤثر با افراد متنوع شود: از نظر روانشناسی اجتماعی ، کودکانی که زبان دوم را یاد می گیرند ، اغلب درک بهتری از تفاوت های فرهنگی و در تعامل هوش و اطلاعات خود دارند.
روانشناس ، مشاور و عضو سازمان روانشناختی کشور اظهار داشت که با وجود این مزایا ، یادگیری زبان دوم در دوران کودکی می تواند به چالش بکشد: اگر کودک در محیطی باشد که زبان دوم با زبان مادری رقابت کند ، ممکن است منجر به سردرگمی زبانی یا تأخیر در رشد زبان مادری شود ، که ممکن است منجر به جهت گیری سریع شود.
چه زمانی بهترین زمان برای یادگیری یک زبان دوم است؟ / راه حل های ثبات کودک در زبان یادگیری
سادگی اظهار داشت که در بزرگسالی ، فرد در حال شکل گیری هویت شخصی و اجتماعی است و یادگیری زبان دوم در این دوره می تواند با انگیزه های داخلی مانند علاقه به فرهنگ خاص ، موسیقی یا ارتباط با دوستان دیگر همراه باشد: نوجوانان در صورت داشتن هدف شخصی ، عملکرد بهتری در یادگیری دارند اما هنوز در برابر فشارهای خارجی مقاومت می کنند.
وی ادامه می دهد که طبق یافته های روانشناسی رشد ، بهترین زمان برای یادگیری زبان بین سه تا هفت سال قدمت است: مغز در اوج انعطاف پذیری زبانی قرار دارد و در این دوره ، کودکان می توانند زبان دوم را به عنوان یک زبان مادری بیاموزند ، اما با این وجود ، یادگیری در بزرگسالی مؤثر است ، به خصوص اگر مناسب باشد.
روانشناس ، مشاور و عضو سازمان روانشناختی کشور ، با بیان اینکه یادگیری یک زبان دوم در دوران کودکی و نوجوانی در هنگام حمایت از روانشناختی ، روشهای آموزشی متناسب با سن و فضای فرهنگی مثبت موفقیت آمیز خواهد بود: مهمترین عامل موفقیت نه تنها سن ، بلکه کیفیت تجربه یادگیری و ایجاد یک محیط ایمن ، با محوریت و تشویق یادگیری و تشویق یادگیری است.
چرا انگیزه کودکان برای شرکت در کلاس زبان است؟ / به منظور بهبود انگیزه ، ابتدا کودک را از فشار زبان خارج کنید
مهداد داشتی ، روانشناس خانواده و مشاور او با بیان اینکه یادگیری زبان دوم توسط والدین یکی از مواردی است که می تواند فرزندان خود را برای یادگیری زبان دوم انگیزه دهد ، به گزارشگر IMNA می گوید: اگر کلاس تشخیص داده نشود و مربی یک ضرر باشد ، کودکان همچنان به یادگیری مسیر یادگیری زبان دیگر می پردازند.
وی افزود: اگر کودکان و نوجوانان بدون آمادگی به کلاسهای زبان فرستاده شوند ، انگیزه آنها برای یادگیری یک زبان دوم طبیعی خواهد بود: آمادگی سایر کودکان و نوجوانان در کلاس زبان و عدم آمادگی یک کودک نیز می تواند انگیزه کودک برای یادگیری و حضور در کلاس های زبان را کاهش دهد.
این روانشناس و مشاور خانواده گفتند که اگر کودک یا نوجوان تمایل خود را برای یادگیری زبان دوم از دست داده باشد ، والدین ابتدا باید او را از فشار کلاس زبان خارج کنند: در این شرایط ، به کودکان باید به مرور زمان فرصت داده شود ، آنها می توانند نیاز به یادگیری زبان دوم را احساس کنند.
اهمیت و تأثیر انگیزه در یادگیری زبان دوم در دوران کودکی و نوجوانی / چه کسی استعداد یادگیری زبان دوم را دارد؟
داشتی همچنان بهتر یاد می گیرد اگر کودکان خودشان احساس نیاز به حضور در کلاس های زبان و یادگیری زبان کنند: گاهی اوقات مشاهده می شود که با وجود یادگیری ، کودک یا نوجوان قادر به استفاده صحیح از یادگیری خود نیست ، که این نیز انگیزه دارد.
وی گفت: اگر کودک و نوجوان نیاز به یادگیری زبان و افزایش انگیزه خود برای ادامه این مسیر داشته باشند ، بهتر است که او یاد بگیرد و از یادگیری جدید و جدید استفاده کند ، می گوید: “اگر کودک علاقه و انگیزه کافی برای یادگیری یک زبان دوم دارد ، در کلاس زبان شرکت کرده و این مسیر را ادامه دهید.”
روانشناس و مشاور خانواده می افزاید: شخصی که یک زبان را آموخته است نیز قادر به یادگیری زبان دوم است ، اما لازم به ذکر است که وقتی احساس یادگیری زبان دوم ایجاد می شود ، انگیزه نیز انگیزه و استعداد بعدی را ایجاد می کند.
برای ایجاد انگیزه مؤثر ، محیط یادگیری باید با نیازهای روانی و شناختی هر گروه سنی هماهنگ شود. در کودکان ، استفاده از بازی های زبانی ، داستانهای ویدئویی ، موسیقی کودکانه و تعامل با همسالان دو زبانه بسیار مؤثر است و در نوجوانان ، استفاده از فیلم ها ، سریال ها ، پادکست ها و پروژه های خلاقانه مانند وبلاگ ها یا فیلم می تواند انگیزه و همچنین مشارکت با فعالیت های فرهنگی ، فعالیت های آموزشی ، و فعالیت های فرهنگی ، تنوع ، تعامل و معانی را حفظ کند.
یادگیری یک زبان دوم یک فرایند طولانی ، تدریجی و گاه دشوار است و کودکان ممکن است خسته ، بی تاب یا ناامید باشند و نوجوانان نیز ممکن است با فشارهای دانشگاهی ، مقایسه با دیگران یا ترس از اشتباه روبرو شوند و برای حفظ پایداری ، اهداف کوچک و قابل دستیابی باید تعریف شود. روانشناسی رشد ، احساس موفقیت کوچک را می توان شکل داد خودکارآمدی به یک زبان کمک کنید.
سؤال در مورد استعداد زبانی یکی از بحث برانگیزترین موضوعات در روانشناسی زبان است. برخی از نظریه ها بر توانایی های ذاتی در یادگیری زبان تأکید می کنند ، اما بسیاری از روانشناسان رشد بر این باورند که محیط ، تجربه و روش تدریس نقش تعیین کننده تری دارند ، به طور کلی ، همه کودکان توانایی یادگیری زبان دوم را دارند ، اما سبک یادگیری ، سرعت و ترجیحات شناختی آنها متفاوت است و مهمترین چیز این است که آنها بیشتر توانایی دارند.
یادگیری زبان دوم در دوران کودکی و نوجوانی یک سرمایه روانی ، اجتماعی و فرهنگی است که می تواند سبک زندگی فرد را دگرگون کند ، که نه تنها به درهای ارتباطی و دانشگاهی باز می شود ، بلکه منجر به رشد ذهنی ، افزایش خودآگاهی و آمادگی برای زندگی در جهان می شود. چند فرهنگی از دیدگاه روانشناسی ، یادگیری زبان دوم نوعی تجربه رشد است که با هویت ، انگیزه ، تعامل اجتماعی و عملکرد شناختی در هم تنیده است و با فراهم کردن یک محیط حمایتی ، انگیزشی و متنوع ، می تواند به یک تجربه لذت بخش ، پایدار و در حال تحول تبدیل شود.
به طور کلی ، یادگیری یک زبان دوم در دوران کودکی و نوجوانی فراتر از یک مهارت آموزشی ، یک تجربه تکاملی در رشد ذهنی ، عاطفی و اجتماعی فرد است که نه تنها باعث تقویت حافظه ، تمرکز و خلاقیت می شود ، بلکه در شکل گیری هویت ، همدلی و آمادگی برای زندگی در جهان را تقویت می کند. این ارتباط ، تفکر و انتخاب خواهد بود.
منبع : به گزارش میهن تجارت
