حمید روسای این روزها هیچ خط قرمز باقی نگذاشته است. وی پس از ادامه سناریوی قدیمی خود در “بنی ساسادار از پزشکی” پس از حمایت رهبر انقلابی از رئیس جمهور حامی خود ، با موجی از انتقاد روبرو شد.
چهره بحث برانگیز سیاست اکنون در حال انجام اقدامات آشکاری علیه رهبری است ، که در مصاحبه با آلیزاده ، یک فعال رسانه ای لندن ، “من هنوز هم این کار را نمی کنم.”
این موضع در شرایطی بیان شده است که رهبر انقلاب صریحاً این ادبیات را یک بازی دشمن در نظر گرفته است. بنابراین ، اظهارات بیانگر صرفاً یک انتقاد سیاسی یا اختلافات داخلی در نظر گرفته نمی شود. در عوض ، به معنای بسیاری از تحلیلگران ، این یک موضع آشکار در برابر رهبری و سیاست آنها است.
یک بررسی ساده از راسائی و طیف تراز وی نشان می دهد که مخالفت آنها با رهبری و بی اعتنایی به گفتمان وی پدیده جدیدی نیست. از ابتدا این شکاف وجود داشت ، اما در سایه شعارهای جسورانه و آیین های انقلابی ، آنها خود را به عنوان رهبر جوانان حزب الله قرار دادند. اکنون همان مسافت ها به مرحله ای رسیده است که آنها به وضوح مخالف صریح ترین مواضع رهبری هستند.
از دهه 1980 تا به امروز ؛ تناقضات آشکار
نگاهی به گذشته همچنین نشان می دهد که تضادهای جریان دارای سابقه طولانی است. سال چهارم ، هنگامی که برخی از جریانهای رادیکال تشکیل شد ، در یک دانش آموز مرحوم احمد تاواکولی ، وی صرفاً خاطرنشان کرد که اگر نظر متخصص وی با رهبری متفاوت باشد ، در نهایت دنبال می شود. این کافی بود که راسائی و معاصرانش او را کلمه ای مانند “ضد استانی” بنامیم. با این حال ، امروز ، همین جریان نه تنها تفاوت بین نظر متخصص و رهبری را در نظر نمی گیرد ، بلکه به آشکارا از مخالفت مستقیم با صریح ترین اظهارات رهبری افتخار می کند! یک تفاوت اساسی که نشان می دهد بسیاری از این شعارهای خشن وسیله ای برای تحکیم اوضاع سیاسی نبوده اند.
مسیر از عدالت انحرافی به سوپرانوهای امروز یک مدل را منعکس می کند: سوء استفاده از ادبیات انقلابی برای به دست آوردن موقعیت سیاسی ، حتی اگر منجر به رهبری شود. اگر امروزه نیروهای مسئول و رسانه های منصفانه در مورد این روند خطرناک سکوت کنند ، فردا آنها باید هزینه انحراف نسل جوان حزب الله را بپردازند. از این دیدگاه ، رویارویی انقلابی ، خردمند و گفتمان – نه بحث و جدال رسانه ای – با بیان و جریان آن با او یک ضرورت غیرقابل انکار است. زیرا مسئله امروز یک فرد پزشکی نیست ، بلکه حفظ سرمایه اجتماعی انقلاب و محافظت از گفتمان رهبری است.
منبع: خراسان
