رئیس SATBA قول داده است تا پایان سال جاری 7000 مگاوات برق تجدید پذیر تولید کند. به گفته وی ، ساخت 30،000 مگاوات برق خورشیدی تا پایان دولت چهاردهم اجرا می شود. باید دید که آیا ناتوانی برق فقط با ساخت برق خورشیدی حاصل می شود؟
براساس میهن تجارت ، موضوع نیروگاه های تجدید پذیر در سالهای اخیر به یکی از اصلی ترین تمرکز سیاست انرژی کشور تبدیل شده است. با این حال ، با تکیه بر یک منبع انرژی ، به ویژه انرژی خورشیدی ، فقط نمی تواند 6000 مگاوات برق کشور را به طور کامل جبران کند ، اما بدون در نظر گرفتن نیازهای فنی و اقتصادی ، می تواند منجر به ناکارآمدی در سرمایه گذاری و ادامه مشکلات ساختاری شبکه برق شود.
به گفته ایلنا ، محسن تارزاتلاب ، رئیس سازمان انرژی تجدید پذیر و انرژی انرژی ، پاسخ به خواندن جاه طلبانه ساخت 6000 مگاوات نیروگاه تجدید پذیر تا پایان دولت: “برای اثبات این ادعا ، ما باید منتظر بمانیم و اگر پنج هزار مگاوات مگوانات به پایان برسد ، می تواند به پایان برسد. مدار. “
وی گفت: “مطمئناً انتظار رئیس جمهور ساخت 6000 مگاوات است.” 3000 مگاوات بعدی نیروگاه جدید در دو تا سه ماه آینده اضافه می شود و اگر این اتفاق بیفتد ، 6000 مگاوات می تواند انجام شود. در ماه دسامبر ، سه هزار مگاوات اضافه می شود و سپس تا پایان ماه مارس به 5000 مگاوات و 7000 مگاوات اضافه می شود. “
چه چیزی باید در این ادعا نادیده گرفته شود؟
پر از جبران برق ایران با انرژی خورشیدی
ایران به دلیل موقعیت جغرافیایی و نور مستقیم خورشید در بخش بزرگی از کشور ، پتانسیل بالایی برای بهره برداری از انرژی خورشیدی دارد. در استانهای مرکزی ، جنوبی و شرقی ، میانگین تابش خورشیدی سالانه به طور قابل توجهی بالاتر از میانگین جهانی است. این ویژگی ایران را به یکی از مزایای نسبی در توسعه انرژی خورشیدی تبدیل کرده است. از این منظر ، ساخت نیروگاه های خورشیدی می تواند بخشی از بار کشور را فراهم کند و وابستگی سوخت های فسیلی را کاهش داده و آلاینده های محیطی را کاهش دهد.
اما یکی از موضوعات اساسی در ارزیابی نقش انرژی خورشیدی در برق پایدار ، مسئله “ضریب ظرفیت” است.
در اوایل استاد برق دانشگاه فناوری شریف ، در مصاحبه ای با اخبار تجاری با توجه به ضریب ظرفیت ، وی توضیح داد: “در نیروگاه های خورشیدی به نام ضریب ظرفیت مشکلی وجود دارد. یعنی اینکه چقدر برق در ساعت تولید می شود.” دلیل ضریب ظرفیت آن این است که نیروگاه های خورشیدی به دلیل عدم وجود نور خورشید نمی توانند در 24 ساعت در روز برق تولید کنند. “
لازم به ذکر است که میانگین ظرفیت نیروگاه های خورشیدی در ایران حدود 22 ٪ است. یعنی در یک سال ، فقط حدود یک پنجم از ظرفیت اسمی این گیاهان در عمل منجر به تولید برق می شود. به عنوان مثال ، ظرفیت عملی تولید برق 2 مگاوات معادل حدود 2 مگاوات است.
به گفته کارشناس انرژی ، باید گفته شود که بیش از 6000 مگاوات ظرفیت خورشیدی برای جبران 6000 مگاوات فعلی لازم است. این مقدار ظرفیت در کوتاه مدت یا حتی میان مدت امکان پذیر نیست.
محدودیت های ضریب ظرفیت علاوه بر ضریب ظرفیت که تکیه بر انرژی خورشیدی برای جبران برق غیرممکن است؟
Curred Limity مهم و زمان مهم
الگوی مصرف برق در ایران دارای دو قله اصلی است. پیک اول ظهر همزمان با شدت خورشید و پیک دوم در بعد از ظهر و شب های اولیه است. اگرچه نیروگاه های خورشیدی می توانند مقداری از اوج ظهر را پوشش دهند ، اما هنگام اعمال فشار به شبکه ، ظرفیت تولید آنها در اوج عصر کاهش می یابد. این ناتوانی بستگی به انرژی خورشیدی به سیستم های ذخیره انرژی دارد. فناوری ذخیره سازی بزرگ هنوز در ایران در دسترس نیست و حتی در سطح جهان نیز پرهزینه است.
در این راستا ، باید گفت که وقتی هیچ فناوری ذخیره سازی در کشور وجود ندارد و باید در آن لحظه خواسته های مردم تولید شود ، آیا اصرار دارد که اصرار داشته باشد که همه بی حوصلگی را از طریق پانل های خورشیدی جبران کند که فقط برخی از روزها قادر به تأمین برق هستند؟
چالش های شبکه انتقال و توزیع
حد دیگر مسئله سازگاری با نیروگاه های خورشیدی با شبکه انتقال و توزیع است.
برای توضیح بهتر موضوع ، استفاده از مغالطه صحرای لوت برای تولید برق لازم است. در بسیاری از مناطق کشور ، مانند صحرای لوت ، تابش خورشید بسیار مطلوب است ، اما هیچ زیرساختی از انتقال و توزیع برق وجود ندارد. به عبارت دیگر ، برای تولید برق ، باید زیرساخت های لازم برای انتقال و توزیع برق تولید شده وجود داشته باشد ، اما بسیاری از مناطق کشور علاوه بر مشکلات زیست محیطی ، به هیچ وجه چنین ظرفیتی ندارند.
ساخت خطوط انتقال جدید نیاز به سرمایه گذاری زیادی دارد و وقت گیر است. بنابراین ، شناسایی نقاط پرتاب برای نصب پانل ها کافی نیست و توانایی فنی این گیاهان به شبکه ملی باید در نظر گرفته شود. نادیده گرفتن این عامل می تواند منجر به ساخت نیروگاه ها شود که قادر به انتقال برق تولید شده خود نیستند.
اهمیت
یکی از مهمترین نقاط ضعف در حاکمیت انرژی کشور ، تمرکز دوره ای بر روی یک منبع خاص است. در یک مقطع آب ، دیگر گرما است و اکنون انرژی خورشیدی بدون یک سبد انرژی متعادل و پایدار تأکید می شود.
با توجه به محدودیت های هر منبع انرژی ، هیچ یک از منابع انرژی به تنهایی نمی توانند تمام نیازهای مصرف را برآورده کنند ، اما ترکیبی از منابع مختلف از جمله حرارتی ، برق ، خورشیدی ، باد و غیره می تواند امنیت انرژی را تضمین کند.
در حال حاضر ، سبد انرژی این کشور عمدتاً روی نیروگاه های گرما و آب متمرکز است. با این حال ، گاز و آب مورد نیاز برای بسیاری از نیروگاه ها به سختی تأمین می شود و این مسئله مشکل صنعت برق را دامن زده است. باید گفت که اگر ترکیب بهینه انرژی در کشور تشکیل شود ، می توان اطمینان داشت که سایر نیروگاه ها می توانند در زمان کمبود یکی از حامل های انرژی نیاز به برق را برآورده کنند.
در همین راستا ، استاد دانشگاه برق دانشگاه شریف فناوری اخبار تجاری وی گفت: “در سالهای اخیر ، توسعه ظرفیت آب بدون ملاحظات آب و هوایی منجر به بخش قابل توجهی از ظرفیت آب در سالهای گذشته است که کشور در حال بارش است.” پس از آب ، آنها به نیروگاه های حرارتی رفتند. در حال حاضر ، وابستگی بیش از 5 ٪ نیروگاه ها به گاز است و تأمین نیروگاه ها در بحران است. این ضعف برنامه ریزی و تعیین نمونه کارها الکتریکی مناسب را نشان می دهد. تصمیم در مورد ترکیب سبد انرژی کشور باید مبتنی بر ارزیابی علمی ، فنی و اقتصادی محدودیت ها و مزایا باشد. “در حال حاضر ، اگر همه تخم ها در سبد انرژی خورشیدی قرار بگیرند ، اشتباهات گذشته تکرار می شود.”
اما با توجه به وعده 30،000 مگاوات برق ، به نظر می رسد که وزارت انرژی به مسئله سبد انرژی در کشور توجه نمی کند. بیانیه رئیس جمهور SATA نشان می دهد که همان 30،000 مگاوات قادر به جبران 24000 مگاوات نیستند. از آنجا که ظرفیت نیروگاه های خورشیدی حدود 22 ٪ است و بیش از 100000 مگاوات نیروگاه های خورشیدی برای تولید تا 24000 مگاوات برق مورد نیاز است.
آیا این امر با توجه به هزینه انرژی خورشیدی ، عدم وجود شبکه انتقال و توزیع در بسیاری از مناطق ، استفاده از پانل های خورشیدی در بسیاری از روزها و شرایط خاص ساخت آنها ، از جمله توجه به زاویه نور خورشید و غیره ، این امر را توجیه می کند؟
آیا سبد انرژی تشکیل شده است؟
چندین الزام اساسی برای انرژی خورشیدی وجود دارد تا سهم قابل توجهی در حذف داشته باشد. همانطور که قبلاً ذکر شد ، بدون پیشرفت در فناوری باتری یا سایر تکنیک های ذخیره سازی ، هیچ توجیهی اقتصادی برای خورشید وجود ندارد. از طرف دیگر ، به دلیل محدودیت در شبکه انتقال و توزیع ، برق را نمی توان در هر نقطه از کشور که از نور خورشید استفاده می شود ، تولید و پخش کرد.
سبد انرژی نیز باید تشکیل شود و ترکیبی بهینه از نیروگاه های خورشیدی ، باد ، حرارتی و برقی ساخته شود تا هرکدام بتوانند نقص ها و محدودیت های دیگری را پوشش دهند. با این حال ، به نظر می رسد که تمرکز روی انواع روش های تولید برق فقط در ایران دنبال شده است.
ادعای ساخت 6000 مگاوات نیروگاه خورشیدی تا پایان دولت ، اگرچه ممکن است قابل توجه باشد و به جبران برق کمک کند ، اما صرف نظر از محدودیت های فنی ، اقتصادی و زیرساختی ، به نتیجه مطلوب نمی رسد.
واقعیت این است که منبع تغذیه 2000 مگاوات کشور از طریق انرژی خورشیدی امکان پذیر نیست. با توجه به ضریب کم ظرفیت ، محدودیت زمانی تولید ، عدم وجود فناوری ذخیره سازی و چالش های شبکه انتقال ، اعتماد کامل به خورشید نه تنها نافرمانی را تسکین می دهد ، بلکه ممکن است بدون ارائه نتیجه مطلوب ، فشار بیشتری به منابع مالی وارد کند.
سیاست برق در ایران به یک رویکرد جامع و متخصص نیاز دارد. انرژی خورشیدی می تواند به عنوان بخشی از راه حل بسیار مفید باشد ، اما تا زمانی که تنوع در سبد انرژی کشور ، کمبود آب ، گاز ، مشکلات فنی انرژی خورشیدی ایجاد نشود و باد به تنهایی می تواند به یک منبع برق تبدیل شود.
اما باید سؤال کرد ، با توجه به اینکه مقامات انرژی خورشیدی را راهی برای صرفه جویی در برق می دانند ، آیا می توانیم امیدوار باشیم که مدیریت فعلی شبکه برق بتواند یک سبد انرژی بهینه تشکیل دهد؟
برای مطالعه بیشتر گزارش سرمایه گذاری صندوق توسعه ملی 200 میلیون دلاری ؛ سقوط در دریای غیر الکتریکی در اخبار تجاری بخوانید
