قرار بود متقاضیان جنبش ملی مسکن حدود 5 میلیون دلار به دست آورند که اقساط ماهانه به ترتیب به 1.2 میلیارد و 5 میلیون نفر رسیده است.
براساس Business News ، در سال 1400 ، با شروع پروژه های ملی جنبش مسکن ، پیش بینی می شد متقاضیان 80 میلیون تومن و در مجموع 320 میلیون تومان باشند. حتی وزیر فقید جاده ها و توسعه شهری Rostam Qasemi قول داده بود که تهرانیان بتوانند پایتخت را با 150 میلیون تومانس در خود جای دهند.
طبق قانون تولید مسکن ، 20 ٪ از کل تسهیلات بانکی باید به بخش مسکن اختصاص داده شود و برای بانکهایی که همکاری نمی کنند جریمه ای باشد. بانک مرکزی این طرح را به همه بانک ها ابلاغ کرده است و سهم هر بانک مشخص شده است. بسیاری از بانک ها هنوز شروع به کار نکرده اند ، اما فکر نمی کنم این یک مانع جدی باشد.
وزیر پیشین جاده ها و توسعه شهری تأکید کرد: ما نگران پرداخت تسهیلات نیستیم زیرا بانک ها موظفند 20 ٪ از کل تسهیلات خود را به مسکن اختصاص دهند. فواید این وام ها 18 ٪ و اقساط آن در 20 سال پرداخت می شود. شخصی که امروز 450 میلیون دلار دریافت می کند ، در 20 سال آینده حدود 1.5 میلیارد تومان را بازپرداخت می کند. افرادی که ثبت نام کرده اند نیز دو سال پس از تحویل مسکن ، پرداخت اقساط را آغاز می کنند.
قاسمی گفت: با 150 میلیون تومن ، متقاضیان تهانی می توانند صاحب خانه باشند زیرا زمین رایگان است و اقدامات لازم برای کاهش هزینه های ساخت و ساز از جمله تهیه مواد ، مجوزهای کار ارزان ، کاهش هزینه سیستم مهندسی و تخفیف مالیاتی انجام شده است.
عدم فعالیت بانکها
حبیب الله تاهرکانی ، معاون وزیر مسکن و ساخت جاده ها و توسعه شهری ، با توجه به وضعیت پروژه های ملی جنبش مسکن و نحوه تأمین مالی آنها ، می گوید که قراردادهای برنامه ملی مسکن خلاف قراردادهای مسکن رفع مهر نیست و رقم نهایی مربوط به منطقه پروژه ، نوع فناوری ساخت و ساز و اجرای پروژه است.
وی ادامه داد: متقاضیان و تسهیلات بانکی بر اساس پیشرفت پروژه پرداخت می شوند. در برخی از پروژه ها ، ممکن است پیشرفت خوبی حاصل نشود و در این حالت ممکن است خواسته های متقاضیان افزایش یابد.
وی افزود: “در برخی از شهرها ، پروژه های جنبش ملی مسکن بدون تسهیلات بانکی آغاز شده است و بار تأمین مالی این پروژه انجام شده است.” در این حالت ، توقف پروژه ممکن است باعث تأخیر مجاز و افزایش هزینه ها شود.
معاون وزیر جاده ها و توسعه شهری خاطرنشان کرد: اعلام چهره هایی که گاهی اوقات برای شهروندان دشوار است ، به این دلیل است. ما همچنین پروژه هایی از این نوع در تهران و پاراند داریم. هنگامی که تسهیلات بانکی به هم وصل شد ، مبلغ بین دو بخش متقاضی و تسهیلات بانکی تقسیم می شود و افراد در فواصل کوتاه هزینه کمتری می پردازند. اما اگر تسهیلات به هم وصل نشود ، فشار تأمین مالی به متقاضیان منتقل می شود.
تحرخانی گفت: “درخواست ما از مردم این است که همکاری لازم را داشته باشیم ، به خصوص در پروژه هایی که تسهیلات ندارند.” ما نظارت خود را انجام می دهیم و به سرعت پروژه ها را به سیستم بانکی متصل می کنیم تا فشار کمتری به شهروندان وارد شود.
در چهار سالگی ، جنبش ملی مسکن ، اما واقعیت امروز با وعده های آن روزها متفاوت است. بخش قابل توجهی از هزینه ها از تسهیلات بانکی تأمین شد که به دلیل عدم پیروی از بانک ها ، منجر به فشار اصلی تأمین اعتبار پروژه به متقاضیان شد.
نمونه بارز این وضعیت را می توان در پروژه های جدید شهر مشاهده کرد. در جایی که متقاضیان مجبور شدند در طول سال 1403 بین 700 تا 800 میلیون دلار بپردازند. مقایسه این ارقام نشان می دهد که درآمد بین 119 تا 150 درصد در مقایسه با رقم اولیه 320 میلیون تومن افزایش یافته است.
شرایط در شهرهای دیگر تفاوت چندانی با پارند ندارد. به عنوان مثال ، در شهری ، پروژه های ملی جنبش مسکن با یک میلیارد و 100 میلیون دلار ساخته شده و به متقاضیان تحویل داده می شود. رقمی که چندین بار وعده های اولیه بوده و بار مالی سنگین برای خانوارها دارد.
منبع: tasnim





