از 1 تا 2 ، آثار شهرنشینی در آفریقا به طرز چشمگیری گسترش یافته است و شهرهایی مانند لاگوس و قاهره به مراکز اصلی قاره تبدیل شده اند. در مقابل ، مناطق بزرگی مانند کویر بزرگ هنوز ناشناخته مانده است ، که نشان دهنده تأثیر تعیین کننده جغرافیا و آب و هوا بر رشد شهری است.
آفریقا در حال گسترش شهرنشینی با سرعت قابل توجهی است و شهرها هم از نظر جمعیت و هم از نظر دامنه جغرافیایی به سرعت در حال رشد هستند. این گسترش اقتصادهای منطقه ای ، زیرساخت ها و پویایی ها را متحول کرده است.
برای دیدن بهتر این تغییر ، میزان زمین ساخته شده در سراسر آفریقا در دو بخش 1 و 2 تخمین زده شده است.
داده های این اینفوگرافیک “لایه ای از اقامتگاه جهانی بشر” (GHSL) ، برنامه ای از اتحادیه اروپا. این برنامه رشد مکانی شهرک های شهری را ردیابی می کند و نشان می دهد که چگونه مراکز جمعیت از سال 2 گسترش یافته و روند را به سال 4 پیش بینی می کند. متأسفانه ، جمع آوری داده های GHSL به شکلی نیست که می تواند به عنوان جدول نمایش داده شود.
ظهور کلانشهر آفریقا
قاهره در مصر ، کینسا در جمهوری دموکراتیک کنگو و لاگوس در نیجریه بر سلسله مراتب شهر شهر حاکم است. قاهره در صدر بیش از 5 میلیون نفر قرار دارد و کینشا و لاگوس هرکدام بیش از 5 میلیون نفر جمعیت دارند.
این شهرها به کلانشهرهای جهانی تبدیل شده اند و مهاجران را از مناطق روستایی و شهرهای کوچکتر به خود جلب می کنند.
رشد آنها همچنین بازتابی از روندهای وسیع تر فرصت های اقتصادی و استرس جمعیت است. به عنوان مثال ، مصر و نیجریه از نظر تولید ناخالص داخلی از جمله کشورهای برتر آفریقا هستند.
محدودیت های جغرافیایی در شهرنشینی
گسترش افقی شهرها در آفریقا در بخش جنوبی قاره مشهود است و با مناطق کم جمعیت مانند بیابان بزرگ در تضاد روشنی است.
بیابان بزرگ ، ساحل و بخش هایی از حوضه کنگو به عنوان موانع طبیعی برای گسترش شهری عمل می کند. در مقابل ، مراکز ساحلی و دره های رودخانه جمعیت متمرکز تری را به خود جلب می کنند ، در حالی که بیابان ها و مناطق خشک تا حد زیادی سکونت دارند.
