علاوه بر ترغیب اروپا برای فعال کردن مکانیسم ماشه ، ایالات متحده همچنین دستور کار “لغو معافیت اشتغال بندر چاباهار” و “اختلال در توافق انتقال گاز ترکمن به عراق” را برای افزایش فشار بر کشور ما برای پذیرش خواسته های غربی و مذاکره در مورد هسته ای ، می موشک و منطقه ای انجام داده است.
براساس اخبار تجاری ، مسعود میانه در تاریخ 1 اکتبر به نیویورک سفر می کند و تنها چهار روز پس از شروع “مکانیسم قلمرو” برای حضور در 80 مین مجمع عمومی سازمان ملل. براساس برنامه ها ، وزیر امور خارجه ما سید عباس اراكچی با استیو ویتكاف با رئیس جمهور آمریكا در مذاکرات هسته ای دیدار خواهد کرد. غیر منتظره نیست که پزشکان نیز با مقامات کاخ سفید ملاقات کنند تا از فعال شدن سیستم Snapback و بازگشت تحریم ها در سفر به ایالات متحده جلوگیری کنند.
10 سال پس از تصویب براجام ، درخشان ترین توافق تاریخی بین ایران و قدرتهای اصلی جهان ، این توافق نامه و تحریم های کشور ما به قطعنامه 1 و 2 و 2 و 2 و 2 و 2 و 2 و 2 و 2 باز خواهد گشت. با فعال شدن مکانیسم ماشه ممنوعیت اسلحه ، محدودیت های مالی و قطع همکاری های فناوری با نهادهای ایرانی ، کشورهای عضو سازمان ملل در دستور کار قرار خواهند گرفت.
این رأی گیری در جلسه شورای امنیت سازمان ملل روز جمعه در جلسه شورای امنیت سازمان ملل برگزار شد و نه کشور به نفع برطرف کردن تحریم های هسته ای ایران رای داد. این رأی گیری پس از مهلت دو روزه انجام شد که انگلیس ، فرانسه و آلمان – معروف به E3 معروف به ایران – و اگر ایران و تروا نتوانند ظرف هفت روز توانایی توافق در مورد هسته ای کشور ما را داشته باشند ، این تحریم ها به طور خودکار در صبح 5 اکتبر اجرا می شوند.
ایران: وست با فعال کردن مکانیسم ماشه از کارگزاری سوء استفاده کرد
مقامات ایرانی سه کشور اروپایی را به سوءاستفاده از مکانیسم حل اختلاف در برنج متهم می کنند. مکانیسمی که تحریم هایی را با سیاست هایی مانند Snapbec ارائه می دهد ، همچنین به عنوان “مکانیسم ماشه” شناخته می شود. سعید خاتیب زاده ، معاون وزیر امور خارجه ، قبل از جلسه شورای امنیت در مورد اجرای مکانیسم ماشه گفت: “آنچه اروپایی ها انجام می دهند از نظر سیاسی مغرضانه و با انگیزه سیاسی است.” “آنها با تلاش برای سوءاستفاده از مکانیسم تعبیه شده در برنامه جامع اقدام مشترک (JCPOA) در سطوح مختلف اشتباه می شوند.” وی هشدار داده است كه “اگر دیپلماسی از بین نرود ، همه گزینه ها روی میز هستند و اگر اروپایی ها در این مسیر قدم می گذارند ، آنها سطح غیرقابل پیش بینی بودن را به بالاترین حد ممکن تبدیل كرده اند و آنها مسئول هرگونه خطر احتمالی در آینده هستند.”
در همین راستا ، سعید ایروانی ، نماینده دائمی و سفیر ایران در سازمان ملل متحد ، همچنین معتقد است كه “عمل كشورهای غربی عجولانه ، غیر ضروری و غیرقانونی است و ایران هیچ تعهدی برای اجرای آن ندارد ؛” هرگونه تلاش سه كشور اروپایی مبنی بر تحریم هایی كه برداشته شده اند نه تنها بی اساس ، بلکه یک حمله مستقیم به قانون بین المللی و امنیت است.
کشورهای ایران و اروپایی تاکنون سه بار در جدول مذاکره نشسته اند و هر بار که بدون نتیجه ملموس مذاکرات خود را انجام داده اند. در همین راستا ، وزیر امور خارجه ما سید عباس اراكچی به تازگی گفته بود كه یك روز قبل از رای دادن شورای امنیت كه ایران “برنامه منطقی و عملی” را برای جلوگیری از فعال شدن مکانیسم ماشه ارائه داده است و به NPT متعهد است.
با این حال ، مقامات اروپایی گفتند: “پیشنهاد عراق کاملاً غیرقابل قبول بود زیرا خواسته شد که اسنپبک و تحریم های سازمان ملل قبل از انجام هرگونه اقدام واقعی یا عملی در برنامه هسته ای خود ، لغو شود و تنها یک” قول “برای رقیق کردن اورانیوم پیشنهاد شد.”
غرب: ایران 40 برابر سطح مجاز اورانیوم را غنی کرده است
این سه کشور اروپایی تهران را به نقض تعهدات هسته ای خود ، از جمله افزایش ذخایر اورانیوم بیش از 5 برابر سطح مجاز متهم می کنند. هیئت نظارت هسته ای سازمان ملل متحد همچنین در ماه ژوئن اعلام کرد که ایران به تحریم های بین المللی هسته ای احترام نمی گذارد. به گفته ایران ، این توافق شده بود که در ازای تحریم ها برنامه هسته ای خود را محدود کند. اما این توافق پس از عزیمت دونالد ترامپ از رئیس جمهور آن زمان دونالد ترامپ و مجدداً تحریم های یک جانبه تحمیل شد و ایران به 60 درصد در برابر سطح غنی سازی اورانیوم رسید ، و البته کشورهای اروپایی در ابتدا در تحریم های ما و سپس به تحریم های ایالات متحده کمک کردند.
البته اروپا ادعا می کند که اگر سازمان ملل به ایران بازگردد و با ایالات متحده مذاکره کند ، این ماشه را تا شش ماه به تعویق می اندازد. به نظر می رسد که اعراب جایی ندارند و فقط نشان می دهند که تروکی اروپایی پوشکی پیشنهاد شده است زیرا طبق اظهارات اخیر رافائل گروسی ، مدیر کل آژانس بین المللی انرژی اتمی ، بر اساس توافق قاهره ، “بازرسان ایران مجاز به بازرسی کلیه مراکز هسته ای از جمله تجهیزات هسته ای و امکانات هسته ای بودند.” ٪. “
برخی بر این باورند که عجله مقامات غربی برای فعال کردن مکانیسم ماشه توسط هیئت ایران این هفته برای شرکت در نشست سالانه مجمع عمومی سازمان ملل به نیویورک پرداخته شده است و شاید مقامات ایالات متحده و اروپایی قصد دارند ایران را تحت فشار قرار دهند. ملاقات با شکست ترامپ در فلسطین و اسرائیل و البته روسیه و اوکراین برای ایالات متحده از اهمیت زیادی برخوردار است. در همین راستا ، دو اقدام اخیر ایالات متحده برای “لغو تحریم های بندر چاباهار” و “اختلال در توافق نامه انتقال گاز ترکمن به عراق از طریق ایران” برای افزایش فشار ایران بر خواسته های غربی و مذاکره در مورد مسائل هسته ای ، موشک و منطقه ای ایران انجام شده است.
دستان ایالات متحده در پشت شکست جدید ایران
مقامات آمریكا با اعضای بین المللی آژانس انرژی اتمی برای تکمیل این معما در ایران ، برای جلوگیری از پیش نویس حل و فصل کنفرانس عمومی آژانس بین المللی انرژی هسته ای در مورد ممنوعیت حمله به تسهیلات هسته ای ، مشاوره های زیادی را انجام داده اند.
اگرچه رضا نجفی ، نماینده دائمی ایران به سازمان ملل متحد در وین و همچنین نماینده ایران در آژانس بین المللی انرژی اتمی ، کشورهایی که “با هدایت حسن نیت و تعامل سازنده و به درخواست چندین کشور عضو (چین و روسیه)” ، پیش نویس ایالات متحده تا کنفرانس سال آینده به تأخیر افتاده است.
ایران ، که برنامه هسته ای مسالمت آمیز خود را تحت نظارت آژانس دنبال می کند ، قطعنامه ای را بر اساس قطعنامه های قبلی سازمان ملل و آژانس انرژی اتمی ارائه داده است (مانند قطعنامه های شورای امنیت در سال 2 که اعتصابات هوایی اسرائیل به راکتور هسته ای عراقی و قطعنامه های آژانس بین المللی هوا را محکوم می کند). قطعنامه ارائه شده توسط ایران بر اصل محافظت از تسهیلات هسته ای تحت ضمانت های آژانس بین المللی انرژی هسته ای تأکید می کند و خواستار احترام جهانی برای ممنوعیت حملات به چنین امکاناتی است.
دیپلمات های غربی می گویند که ایالات متحده در صورت تصویب این قطعنامه توسط ایران ، چین و روسیه ، احتمال کاهش بودجه آژانس بین المللی انرژی هسته ای را پیشنهاد کرده است و همچنان به محدود کردن حقوق اسرائیل به آژانس ادامه می دهد. البته این تهدیدها موضوع تاریخ است. دولت آمریكا بارها و بارها سازمان های بین المللی را تهدید كرده است كه اگر دولت آمریكا عمدتاً بزرگترین و اصلی تأمین بودجه به سازمان ملل و سایر سازمان های جهانی باشد ، معمولاً پس از تقاضا ، هیچ برنامه ای برای تأمین مالی این سازمان ها ندارد.
