عراق ، زمانی که بزرگترین بازار کالاهای ایران است ، اکنون سهم قابل توجهی از تجارت ایران را از دست داده و صادرات ایران به عراق به شدت کاهش یافته است. دلیل این افت صادرات چیست؟
به گزارش به گزارش میهن تجارت ، صادرات ایران به عراق در سالهای اخیر به میزان قابل توجهی کاهش یافته است. پیش از این ، کالاهایی مانند سیمان ، فولاد ، میلگرد ، مواد غذایی و محصولات کشاورزی بخش بزرگی از بازار عراق را تشکیل می دادند ، اما اکنون بسیاری از نیازهای خود را از طریق تولید داخلی برآورده می کند. بازسازی بازار عراق باعث کاهش سهم ایران در این بازار شده و کالاهای سنتی ایرانی از بین می رود.
ایران همچنین در سالهای اخیر تمرکز زیادی به بازار عراق متمرکز کرده و بخش اعظم صادرات خود را به آن اختصاص داده است. این سیاست باعث شد سایر بازارهای منطقه ای و بین المللی مورد توجه کمتری قرار بگیرند و فرصت های جدید از بین رفت. در حالی که به منظور افزایش ثبات صادرات و کاهش وابستگی ، ایران باید روابط خود را با سایر کشورها تقویت کرده و تنوع بازارهای صادراتی خود را افزایش دهد.
تحریم ها و محدودیت های بین المللی در مورد FATF تجارت با عراق و البته سایر کشورها را برای ایران دشوار کرده است و امکان انتقال ارز و پول را فراهم می کند. کارشناسان اقتصادی بر این باورند که بدون کاهش فشار تحریم ها و بهبود روابط بانکی ، صادرات ایران به عراق فقط نمی تواند رشد کند ، بلکه سهم خود را در بازارهای منطقه ای نیز از دست می دهد و اهمیت توسعه بازارهای جایگزین بیشتر و بیشتر احساس می شود.
عراق دیگر مهمترین مقصد صادرات ایران / واردات فولاد ممنوع الخروج از ایران نیست
محمد هولکو ، عضو اتاق مشترک ایران -عراق ، به اهمیت صادرات مواد غذایی در روابط تجاری ایران -عراق اشاره کرد اخبار تجاری وی گفت که بخش عمده صادرات به عراق مربوط به غذا بوده است ، فولاد نیز صادر شده است ، اما اکنون همه چیز تغییر کرده است. اکنون عراق واردات فولاد را از ایران ممنوع اعلام کرده است زیرا چندین کارخانه فولادی را در کردستان راه اندازی کرده است.
هولکو بر تغییر موقعیت عراق از مصرف کننده به تولید کننده تأکید کرد: عراق دیگر مهمترین مقصد صادرات در ایران مانند گذشته نیست. این فقط یک بار مصرف کننده بود ، اما اکنون وارد بخش تولید شده است و نباید فقط به بازار عراق اعتماد کند.
تنش بین دولت مرکزی و منطقه کردستان بر تجارت ایران تأثیر می گذارد
وی توضیح داد که ظرفیت تولید عراق در حال افزایش است: در گذشته هزاران تن کالا فقط روزانه به کردستان عراق می رفتند ، اما اکنون کارخانه های بزرگی با ظرفیت بالا ساخته شده اند و نیازی به واردات از ایران در چند سال آینده ندارند. مسئله میلگرد و فولاد شبیه به سیمان است و آنها حتی وارد غذا شده اند. علاوه بر این ، تنش بین دولت مرکزی و آب و هوای کرد بر تجارت ایران تأثیر می گذارد.
عراق مجاز به حمل کامل برای کالاهای صادراتی / روابط بانکی در ایران نیز نیست ، همچنین یک مشکل بزرگ برای انتقال پول و ارز برای بازرگانان و صادرکنندگان است.
هولکو با اشاره به چالش های ساختاری تجارت ، گفت: تعرفه های گمرکی در آب و هوای عراق و دولت مرکزی دوگانه هستند و یکسان نیستند. همچنین ، آنها اجازه حمل کامل کالاهای صادراتی ایران را نمی دهند. در حالی که Türkiye چنین امتیاز دارد. فقدان روابط بانکی برای انتقال پول و ارز بازرگانان و صادرکنندگان نیز یک مشکل بزرگ است.
وی بر سیاست های ارزی عراق تأکید کرد: حدود یک تا دو سال می گذرد که دولت مرکزی عراق به واردکنندگان خود ارز ترجیحی داده است ، اما شامل حمل و نقل کالاها از مسیر ایران نمی شود و بیشتر کالاهای ترانزیت از بندر بصره وارد می شوند.
در ایران ، سیاست تعهد ارزی اشتباه است
در پایان ، یکی از اعضای اتاق مشترک ایران -عراق اظهار داشت که سیاست داخلی ایران صادرات را دشوار کرده است: در ایران ، سیاست تعهد ارزهای خارجی اجرا می شود. در هیچ کجای جهان ، صادرکننده مجبور نیست ارز صادراتی را با قیمت حداقل 5000 دلار به بانک مرکزی تحویل دهد. از طرف دیگر ، مقررات ناگهانی و فوری ، مانند یک ممنوعیت یک شب ، صادر کردن برخی کالاها ، بر شرکت های دارای ضرر تأثیر می گذارد.
برای حفظ سهم بازار و افزایش ثبات صادرات ، ایران برای استفاده از فرصت ها در عراق و توسعه بازارهای جایگزین ، باید سیاست های تجاری و دیپلماسی هوشمند اقتصادی را اصلاح کند.
