یک سال بعد، لبنان هنوز با یاد نصرالله نفس می‌کشد

یک سال پیش در 9 سپتامبر ، درست هنگامی که غروب آفتاب به آرامی آسمان را می چرخاند ، غرش بمب ها سکوت شهر را شکست. مبارزان اسرائیلی با کینه ای در برابر سالهای شکست و تحقیر ، چهار نفر کشنده خود را فرو ریختند تا یک نفر را هدف قرار دهند. مردی که نام او به مقاومت ، عزت و آزادی گره خورده بود. آن شب ، لبنان نه تنها رهبر حزب الله ، بلکه صدای مظلوم ، پناهگاه محروم و ضرب و شتم محور مقاومت را از دست داد. خبر شهادت سید حسن نصرالله موجی از اندوه در سراسر منطقه و جهان را آغاز کرد. آنقدر غم و اندوه سنگین که بعد از یک سال هنوز از قلب خارج شده است.

برای مردم لبنان ، آن شب بیش از یک ترور بود. به نظر می رسید که ستون پایدار فرو ریخته است که یک خانه بی خانمان را نگه داشته است. مادران گریه کردند که گویی فرزندان خود را از دست داده اند ، جوانانی که زمانی با چشمان اشک آور به میدان های نبرد می رفتند در سکوت سنگین نشستند. اما در بین همه این اشک ها و آوارها ، غرور زخمی به وجود آمد: آنها مردی را می شناختند که میثاق خود را با خدا و مردمش با خون خود امضا کرده بود ، پایان یافت ، اما به جاودانگی پیوسته بود. “او را دفن نکرد ، آنها کوهی را دفن کردند” ؛ این جمله کلمه شد و هنوز هم است.

شهادت سید حسن لبنان را در خلاء سنگین فرو کرد ، اما در عین حال پیوند عمیق تری بین او و مردمش. هر کس روایت خود را از آن شب دارد: بیماری که در بیمارستان شنید ، مرد جوانی که وارد دعای خود شد ، زنی که گفت “احساس می کنم بخشی از قلبم کشته شده است” ، و مرد جوانی که شهادت خود را “زندگی شوک” خوانده است. در همه این روایات یک نکته مشترک وجود دارد: کفر ، غم و اندوه و پشت آن ، وفاداری بی پایان به نحوه باز شدن سید.

اما اهمیت سید حسن نصرالله فراتر از لبنان است. او نه تنها رهبر یک حزب یا یک کشور بلکه یک حلقه استراتژیک در محور زنجیره ای مقاومت بود. محوری که از تهران به بغداد ، دمشق ، بیروت و غزه گسترش می یابد. صدای او پژواک سیاستی بود که ایران ، به عنوان قلب این محور ، برای مقابله با ما و سلطه اسرائیل طراحی کرده بود. در سالهای دشوار جنگ شش روزه ، در مواجهه با تروریسم تکفیری و در بحران های منطقه ای ، او به چهره ای تبدیل شد که استراتژی مقاومت را به زبان مردم لبنان و منطقه به عنوان یک متحد محکم ترجمه و پیاده سازی کرد. این مکان خاص شهادت او را فقط یک غم و اندوه ملی ساخت ، اما یک زمین لرزه در سراسر محور مقاومت.

سید حسن نصرالله ، از بسیاری چشم ، “صدای مظلوم” و “وجدان مقاومت” بود. مردی که صادقانه صحبت می کرد هرگز قول نداده است ، مگر اینکه آن را برآورده کند ، و در سخت ترین لحظه ها با صدای ایمن ، ترس و اضطراب از قلب ها ناشی می شود. اعتماد به نفس به او چنان ریشه داشت که کلام او برای مردم فوری بود ، نه یک خطبه سیاسی. همین صداقت و شجاعت او را به شخصیتی تبدیل کرد که الهام بخش همه آزادگان جهان فراتر از مرزهای لبنان بود.

اکنون ، در اولین سالگرد شهادت مقاومت سید ، اشک و غم و اندوه باقی مانده است ، اما وفاداری و میثاق با او از همیشه قوی تر است. زائرانی که به حرم او می آیند به یک زبان می گویند: “ما میثاق خود را برای همیشه حفظ خواهیم کرد.” از لبنان گرفته تا عراق و ایران ، از پیشتاز تا مادران شهید ، همه یک صدا بر مسیر او تأکید می کند. مسیری که سید با خون خود و میراثی که نسل های آینده را پوشش می دهد ، تشخیص داد.

در چنین محیطی است که مکالمه با سفیر سابق ایران در لبنان معنا پیدا می کند. کسی که شخصیت ، نقش و موقعیت بی نظیر سید حسن نصرالله را در معادلات مبتنی بر مقاومت لمس کرده است. او به سید نه تنها به عنوان یک رهبر سیاسی ، بلکه به عنوان “سرپرست هویت و عزت لبنان و جهان اسلام و شریک استراتژیک ایران در منطقه” یاد می کند. شخصیتی که شهادت آن اگرچه در یک پسر عموی عمیق در لبنان فرو رفته بود ، خون جدیدی را در رگهای مقاومت برانگیخت.

احمد داستلیچیان ، اولین سفیر جمهوری اسلامی ایران در لبنان در مصاحبه ای با گزارشگر ایمانا ، شهید سید حسن نصرالله شخصیتی جامع و نمادی از جهاد و مقاومت بود. یک فرمانده پرکار و در عین حال برجسته در سطح سیاسی و نظامی. وی علاوه بر تجزیه و تحلیل عمیق در امور بین المللی ، درک مفصلی از دشمن در ابعاد سیاسی ، نظامی و روانی داشت.

وی افزود: نصرالله صداقت داشت و بارها اعتراف کرده بود که هر وقت صحبت می کند ، اولین کسی بود که عمل کرد. یکی از ویژگی های برجسته وی ، قدرت و عزم دشمن و مهربانی ، فروتنی و آرامش ذهن بود.

سفیر سابق ایران در لبنان اظهار داشت: مدرسه و نظریه پرداز وی ریشه در تأثیر سه شخصیت مهم داشت: مرحوم امام موسی صدر ، مرحوم شهید چمران و مرحوم شهید محمد صدر. زادگاه وی و تجربیات بیولوژیکی وی ، به ویژه در جنوب ، نگرانی ها و انگیزه های وی را تقویت کرد.

پس از پیروزی انقلاب اسلامی ، نصرالله به همراه سایر همراهان مانند شهید سید عباس موسووی در میدان بیروت فعال شد و از آنجا شال جهادی و مقاومت تشکیل داد که بعداً به زیرساخت های سیاسی و نظامی تبدیل شد.

وی گفت: آنچه او تأسیس کرد نه تنها به لبنان محدود شد بلکه آموزه ها و پیام های وی به سراسر جهان اسلام منتقل شد. به عنوان گروه ها و حرکاتی مانند انصارو الله یمن اظهار داشته اند که از انقلاب اسلامی و افکار مقاومت الهام گرفته شده اند.

سفیر پیشین کشور ما در لبنان اظهار داشت: حضور و نقش وی در لبنان فراتر از تقویت پایگاه شیعه بود و توانست طیف وسیعی از گروه ها و گروه های لبنانی ، از جمله مسیحیان اطراف محور مقاومت را متحد کند و به تقویت یکپارچگی ملی لبنان کمک کند. کاری که بعد از امام موسی صدر کمتر قادر به انجام آن بود.

دشمن بارها و بارها تلاش کرده است تا با هدف قرار دادن فرماندهان و اقدامات نظامی و روانی ، حزب الله را تضعیف کند ، اما تجربه مقاومت نشان داد که سازمان قوی و خودکفا است ، نه فقط فردی. حتی پس از شهادت رهبران ، نیروهای سازمان یافته همچنان مقاومت کردند.

وی افزود: نمونه ای از این ثبات این است که پس از هدف قرار دادن و شهادت برخی از فرماندهان برجسته ، حزب الله برای مدت طولانی از جمله بیش از یک ماه در برابر پرخاشگری رژیم صهیونیستی ایستاد. این می تواند به عنوان یکی از معجزات قرن دیده شود و نشان دهنده عمق و انسجام ساختار سازمانی است.

اتهاماتی مانند “تضعیف حزب الله” باید یک بازی روانی دشمن تلقی شود. عملکرد میدانی و حضور گسترده اجتماعی در جشن های سالگرد و پشتیبانی مردمی نشان می دهد که پایه های اجتماعی ، سیاسی و نظامی جنبش هنوز قوی هستند و دوباره به دست آمده و حتی قوی تر شده اند.

وی افزود: “اختلافات سیاسی بین دولت و مقاومت مسئله جدیدی نیست و ریشه های تاریخی دارد ؛ اما دفاع از یکپارچگی ارضی و حاکمیت لبنان یک چیز فوق طبیعی است و این مجموعه ای از افراد لبنان است. ارتش لبنان بارها اظهار داشته است که قادر به انجام این نقش در شرایط فعلی نیست.

در پایان ، مدرسه و شخصیت نصرالله گفت: “آنچه از مدرسه و شخصیت نصرالله باقی مانده است ، مدیریت و مدیریت گروه مقاومت و حافظه وی است که یک سرمایه پایدار برای مقاومت و جهان اسلامی خواهد بود ؛ بنابراین ، تلاش های دشمن برای ایجاد اختلافات یا خلع سلاح ، اینقدر ناکام مانده است و نشان می دهد که آنها در برابر مكانات مكرر در برابر كشور و كشور و نادیده گرفتن و نادیده گرفتن و نادیده گرفتن آن در مورد كفش و ناكام هستند.

امروز ، یک سال بعد ، عصر خونین ، نه فقط لبنان ، بلکه تمام جغرافیای مقاومت هنوز در زیر پرچم سید حسن نصرالله قرار دارد. دشمنان می خواستند با خاموش کردن چراغ ها مسیر یک ملت را خاموش کنند ، اما خون او چراغ های جدیدی را در قلب ها بلند کرد. حزب الله هنوز هم محکم است ، محور مقاومت از گذشته قدرتمندتر است و تماس سید از هر زبان دیگری شنیده می شود.

سید حسن نصرالله نه تنها یک رهبر سیاسی بود. او مدرسه ای بود که ایمان ، صداقت و شجاعت را به یک استراتژی تاریخی تبدیل کرد. شهادت وی نشان داد كه مقاومت به فرد وابسته نیست ، اما ریشه در اعتقادات و اراده افرادی دارد كه مایل به پرداخت هزینه آزادی هستند. اکنون ، در سالگرد شهادت خود ، او نه به عنوان یک خاطره تلخ ، بلکه به عنوان یک پیمان روشن در قلب ها به یاد می آورد. پیمانی که در لبنان ، ایران ، عراق ، فلسطین و یمن دیده می شود. سید ، با خون خود ، نه نقطه پایان ، بلکه آغاز یک فصل جدید در تاریخ مقاومت است. فصلی که هر روز شهادت می دهد ، “رهبران می روند ، اما راه”.