به گزارش خبرگزاری IMNA ، با توجه به تغییرات چشمگیر جمعیت در سالهای اخیر ، ساختار جمعیت در حال تجربه تحولات عمیقی است که شامل پیری و کاهش جمعیت جوان است. افزایش امید به زندگی و کاهش نرخ باروری منجر به رشد سالمندان در جامعه شده است ، در حالی که کاهش جمعیت جوان و تولیدی چالش های اقتصادی و اجتماعی قابل توجهی را ایجاد می کند. اگرچه این نشانه پیشرفت های بهداشتی و اجتماعی است ، اما می تواند بدون برنامه ریزی دقیق ، تأثیرات نامناسب بر رشد اقتصادی ، سلامت ، پویایی اجتماعی و فرهنگ داشته باشد.
در بعد اقتصادی ، پیری جمعیت به معنای افزایش نسبت سالمندان به جمعیت فعال است. این فشار بیشتری بر سیستم های تأمین اجتماعی و صندوق های بازنشستگی وارد می کند و بر بودجه مورد نیاز برای پرداخت حقوق بازنشستگی و خدمات پشتیبانی تأثیر می گذارد. در مقابل ، کاهش جمعیت جوان و نیروی کار تولیدی باعث کاهش بهره وری و بهره وری و کاهش رشد اقتصادی می شود ، به عبارت دیگر ، حفظ جمعیت اقتصادی جوان و فعال برای حفظ صندوق های بازنشستگی و تأمین اعتبار سیستم بهداشت بسیار مهم است.
کاهش خانواده ها و کاهش تعداد فرزندان نیز توانایی خانواده ها را در مراقبت مستقیم از سالمندان محدود می کند و نیاز به مراکز و خدمات مراقبت از منزل را افزایش می دهد. در ابعاد سلامت و روانشناختی ، پیری جمعیت با افزایش بیماریهای مزمن و نیاز به مراقبت طولانی مدت همراه است. افراد مسن به احتمال زیاد در معرض بیماری هایی مانند دیابت و فشار خون بالا قرار می گیرند و حمایت از خانواده ، تنهایی و افسردگی را تشدید می کنند.
با توجه به اهمیت همزمان پیری و جوانان جمعیت ، هفته ملی فرصتی ارزشمند برای جذب سیاستگذاران ، نهادهای اجتماعی و خانواده ها به این دو بعد جمعیت است. مدیریت متعادل این روند نیاز به برنامه ریزی جامع و سیاست های طولانی مدت برای کاهش چالش ها و به حداکثر رساندن فرصت های جمعیت سالخورده و همچنین حفظ و تقویت جمعیت جوان برای توسعه پایدار دارد.
به پیری جمعیت بروید
Marjan Meshkouti ، مدیر گروه جوانان جمعیت و بهداشت خانواده در دانشگاه علوم پزشکی ایسفاهان پیش از این ، دلایل پیری و سالمندان به مردم گفته می شود: “مسئله جوانان و فرزندآوری یکی از اولویت های سیستم بهداشتی است و باید در این زمینه از فرهنگ انجام شود ، ما به پیری جمعیت می رویم و در آینده جمعیت سالمند خواهند بود ، بنابراین تعداد جمعیت اولویت دارد. ما با آن روبرو هستیم.
وی گفت: “ما باید بدانیم كه جمعیت یك كشور قدرت خود را تعیین می كند و این به معنای قدرت نظامی و سیاسی نیست ، و این كلمه به طور کلی اقتصاد و فرهنگ یك جامعه است ، بنابراین جمعیت در یك كشور می توانند ابعاد متفاوتی داشته باشند و کاهش جمعیت می تواند از نظر نظامی و فرهنگی نیز داشته باشد.”
مدیر گروه جمعیت و بهداشت خانواده در بخش بهداشت دانشگاه علوم پزشکی اصفهان اظهار داشت: اطلاعاتی در مورد آنچه برای سازمان ملل اتفاق افتاده است وجود دارد که “ایران قدیمی ترین کشور منطقه در سال 2 خواهد بود” و براساس تحقیقات ، درصد جمعیت سالمندان حدود 5 ٪ است.
عواقب پیری جمعیت شامل مناطق مختلف اقتصادی ، اجتماعی و خانوادگی است
Hojjatoleslam Seyed Ruhollah Mirshafiei ، عضو هیئت علمی و مشاور خانواده وی با اشاره به پیامدهای پیری جمعیت در زمینه های مختلف ، به گزارشگر IMNA می گوید: پدیده پیری جمعیت ، این به معنای افزایش سهم سالمندان در ساختار سنی جامعه است ، امروز به یکی از مهمترین موضوعات اجتماعی و اقتصادی تبدیل شده است. روند کاهش باروری ، همراه با افزایش امید به زندگی ، این مسئله را سریعتر کرده و بر ابعاد مختلف زندگی فردی و جمعی تأثیر می گذارد.
وی گفت: “عواقب پیری نه تنها به سلامت یا زندگی شخصی سالمندان محدود نمی شود ، بلکه ابعاد اقتصادی ، اجتماعی و حتی خانواده ای نیز وجود دارد که در بخش اقتصادی مهمترین تأثیر این کاهش ساختار جمعیتی است.”
افزایش نسبت سالمندان به جمعیت فعال سن 5 تا 5 سال فشار بیشتری به سیستم تأمین اجتماعی و همچنین ادامه این روند می بخشد و منجر به کمبود نیروی کار ، کاهش بهره وری و رشد اقتصادی می شود.
Hojjatoleslam Mirshafiei گفت: سایر پیامدهای مهم پیری جمعیت افزایش هزینه سلامت و مراقبت است: با افزایش تعداد سالمندان ، نیاز آنها به خدمات پزشکی ، پرستاری و توانبخشی افزایش می یابد و این باعث می شود دولت و خانواده ها هم در زمینه مراقبت های بهداشتی هزینه های سنگین تری داشته باشند.
وی افزود: یکی از چالش های جدی پیری جمعیت در بخش اقتصادی ، مسئله سیستم بازنشستگی است ، زیرا کاهش جمعیت فعال و مولد به معنای کاهش ورود منابع مالی به صندوق های بازنشستگی و بیمه است و در چنین شرایطی ، این وجوه به تدریج با نقص بودجه و توانایی آنها برای تأمین منابع مداوم روبرو می شوند.
افزایش احساس تنهایی و افسردگی در افراد مسن ، یک نتیجه مهم فرهنگی و روانی پیری جمعیت
مشاور خانواده و عضو هیئت علمی به پیامدهای اجتماعی سالمندان جمعیت اشاره می کند: یکی از پیامدهای قابل توجه پیری جمعیت ، تغییر در ساختار خانواده است. از آنجا که کاهش باروری خانواده ها خانواده های انحصاری کوچکتر و گسترده را کاهش می دهد ، توانایی اعضای خانواده برای مراقبت از افراد مسن کاهش می یابد و این می تواند نیاز به مراکز مراقبت و خانه های سالمندان را به همراه کاهش تعامل خانوادگی و محدود کردن کودکان و نزدیکان افزایش دهد.
Hojjatoleslam Mirshafiei می افزاید: کاهش تعداد کودکان و جوانان در خانواده ها الگوی تعامل بین قاره ای را تغییر می دهد و هنگامی که فرصت برقراری ارتباط و همزیستی بین نسل های مختلف محدود است ، خطر فاصله بین نسل ها افزایش می یابد.
وی تأکید کرد که یکی از مهمترین جنبه های جمعیت ، پیامدهای بهداشتی و بهداشتی است: با افزایش جمعیت سالمندان ، بیماری های مزمن و طولانی مدت در این گروه سنی شایع تر می شوند. بیماری هایی مانند دیابت ، فشار خون بالا و آلزایمر در بین سالمندان شایع تر است که این فشار زیادی به سیستم بهداشتی وارد می کند.
“پیری جمعیت نیاز به توسعه خدمات مراقبت طولانی مدت را افزایش داده است ؛ کمبود مراکز مراقبت های ویژه سالمندان و خدمات مراقبت از منزل یکی از مهمترین چالش های پیش روی سیستم بهداشت و درمان است و بدون برنامه ریزی و سرمایه گذاری مناسب در این بخش ، بسیاری از سالمندان محدود به دسترسی به خدمات بهداشتی و مراقبت می شوند.
Hojjatoleslam Mirshafiei ، با اشاره به پیامدهای فرهنگی و روانی پیری جمعیت: یکی از پیامدهای مهم پیری جمعیت در ابعاد فرهنگی و روانی افزایش احساس تنهایی و افسردگی در سالمندان است. کاهش حمایت از خانواده ، تسلیم کودکان و نزدیکان و همچنین از دست دادن همسران و دوستان ، می تواند بر سلامت سالمندان تأثیر منفی بگذارد.
علاوه بر این ، پیری جمعیت می تواند ارزش ها و نگرش های اجتماعی را تغییر دهد. در جوامع مسن ، محافظه کاری ممکن است نوآوری و تغییر را کاهش داده و بپذیرد و این تغییرات فرهنگی می تواند بر تعامل نسل ها ، مشارکت اجتماعی و روند توسعه اجتماعی و اقتصادی تأثیر بگذارد.
در اواسط قرن ، تعداد سالمندان از مرز 5 میلیون نفر عبور می کنند / اهمیت توسعه یک استراتژی ملی برای مقابله با سن جامعه
مردان همسای ، روانشناس ، مشاور و دکتری وی در اوایل مصاحبه با گزارشگر ایمانا ، به وضعیت سالمندان اشاره کرد: طبق آمار رسمی منتشر شده توسط مرکز آمار ، جمعیت سالخورده به حدود 5 میلیون نفر رسیده است. این تعداد ، در مقایسه با جمعیت حدود 1 تا 2 میلیون نفر ، نشان می دهد که بیش از 5 ٪ از جمعیت سالمندان هستند.
وی گفت: این روند در دهه های آینده تسریع خواهد شد ، با برخی پیش بینی ها مبنی بر اینکه در اواسط قرن ، تعداد افراد مسن از 5 میلیون نفر عبور خواهد کرد و افزود: “در آن زمان ، جامعه با وضعیتی روبرو خواهد شد که تقریباً دو نفر از افراد سالخورده و تنها یک نفر از جمعیت جوان را تشکیل می دهد. وضعیتی که باعث می شود یک بار سنگین بر رشد جوانی ایجاد کند.
یک مشاور و دکترا در سالمندان ادامه داد: این واقعیت که رهبر عالی در دهه گذشته به عنوان اولویت اصلی موضوعات ملی و منطقه ای تلقی کرده است ، و تاکنون تأکید و تکرار کرده است ، به ویژه نیاز به اجرای قانون در سالهای اخیر با ادامه و تلاش جوانان جمعیت. در این قانون دقیق تر و مؤثرتر ، تقاضا از مقامات ذیربط است.
مردان در مورد عواقب پیری جمعیت گفتند: یکی از پیامدهای جدی پیری ، تحول هرم جمعیت است. در شرایط عادی ، قاعده هرم جمعیت ، که شامل نوزادان ، کودکان و نوجوانان است ، گسترده تر است و هرچه به وسط هرم حرکت می کنیم ، تعداد افراد کاهش می یابد. اما روند فعلی به تدریج قانون را نازک تر می کند و باعث می شود که سر هرم ، که شامل افراد مسن می شود ، جمعیت را نازک تر و پایین تر کند.
وی تأکید کرد که کاهش نرخ تولد یکی از عواملی است که باعث ایجاد تعادل در این هرم جمعیت شده است ، افزود: کاهش زایمان و آماده شدن برای مقابله با جمعیت سالخورده ، خطری است که بی توجهی به آن می تواند عواقب جبران ناپذیری از قبیل سقوط در سیاهچاله داشته باشد.
جهادی و فعال جهادی خاطرنشان كردند: در شرایط فعلی ، مهمترین گام تدوین یك استراتژی ملی برای مقابله با پیری جامعه است. این استراتژی باید با مشارکت متخصصان در زمینه های جامعه شناسی ، روانشناسی ، سالمندان و پزشکی ، چالش ها و فرصت ها را ایجاد کند و برنامه های جامع را در زمینه بهداشت ، رفاه و اقتصاد ، از جمله راهکارهای پیشنهادی برای بررسی سن بازنشستگی ارائه دهد.
پیری جمعیت و کاهش جمعیت جوان دو پدیده مهم جمعیت است که تأثیرات گسترده ای بر اقتصاد ، سلامت ، فرهنگ و ساختار اجتماعی دارد. مدیریت این فرآیند نیاز به توجه همزمان به نیازهای سالمندان و ایجاد فرصت برای نسل جوان دارد تا جامعه بتواند تعادل پایدار بین تجربه ، دانش و انرژی داشته باشد.
ارائه سلامت ، سعادت و مشارکت اجتماعی سالمندان بدون حمایت خانواده ها و نهادهای دولتی امکان پذیر نیست و از طرف دیگر ، حفظ جمعیت اقتصادی جوان و فعال ، بهره وری ، نوآوری و پویایی فرهنگی جامعه را تضمین می کند ، بنابراین باید سیاست های جمعیتی برای تعادل طراحی شود.
سرانجام ، با تمرکز بر برنامه ریزی طولانی مدت و استراتژی های عملی برای مدیریت پیری جمعیت و حمایت از جوانان جمعیت نه تنها کیفیت زندگی سالمندان و نسل های جوان را افزایش می دهد ، بلکه به پایداری اجتماعی ، اقتصادی و فرهنگی نیز کمک می کند. بدون چنین دیدگاه جامع ، فرصت ها و تهدیدهای جمعیتی کاملاً مدیریت نمی شود و جامعه در معرض چالش های جدی قرار می گیرد.
منبع : به گزارش میهن تجارت
