مطالعه DNA های چند صد ساله ، وضعیت پیچیده اجداد مردم آفریقای شرقی را نشان می دهد و نشان می دهد که چگونه تمدنهای قرون وسطایی ظهور می کنند. براساس این مطالعه ، بسیاری از این افراد ایرانی هستند. در حقیقت ، ترکیب ژنتیکی آنها شامل زنان آفریقا و مردان ایرانی است.
در این مطالعه ، محققان DNA هشتاد و پنج منطقه مختلف کنیا و تانزانیا را از 1 تا 5 قبل از میلاد بررسی کردند. آنها دریافتند که ژنتیک بیش از نیمی از موارد آزمایش شده مربوط به سواحل شرقی آفریقا است و اکثریت آسیا مربوط به آسیا است. حدود نود درصد از این تعداد (یعنی 5 ٪ از آنها) در واقع ژن برای مردان ایرانی و ده درصد دیگر ژن مردان هند است.
پیش از این ، افزایش ازدواج های آفریقایی و آسیا در طی سالها سؤالاتی را در مورد ژن غالب نسل های بعدی ایجاد کرده بود. “در آن زمان ، مردان ایرانی با زنان آفریقایی ازدواج می کردند ، که شاهد افزایش نابرابری اجتماعی در علم ژنتیکی بودند ؛ ژن غالب در این پیوند ، ژن مردان ایرانی بود.”
به گفته محققان ، زنان آفریقایی احتمالاً شاهزادگان و بازرگانان ایرانی را برای تشکیل خانواده انتخاب می کردند. در راستای این پیوند ، شبکه های تجاری بین ایران و آفریقا نیز تقویت شدند.
براساس این مطالعه ، ژنهای مردم آفریقایی و آسیا حدود هزار سال پس از قبل از میلاد شروع به ترکیب کردند. یافته های جهانی نشان داده است که این ترکیب نقش مهمی در تمدن جهان قرون وسطایی داشته است. زبان این افراد از منشأ آفریقایی ، مذهب غالب اسلام که از خاورمیانه آمده بود ، و آشپزی آنها تحت تأثیر هند و خاورمیانه بود. فرهنگ مردم این منطقه از قرن 5 تا 6 به اوج خود رسید و با ورود پرتغالی ها در قرن شانزدهم کاهش یافت.
این مطالعه همچنین نشان داد که پس از 5 سال قبل از میلاد ، بخش اعظم سهم ژنتیکی آسیا از اعراب مربوط به اعراب بود.
بریل گفت: “داده های جدید ژنتیکی اطلاعاتی را ارائه می دهد که فرضیات قبلی را در مورد استعمار آفریقا به چالش می کشد.” “این شواهد نیاز ما به مطالعه تاریخ آفریقا را افزایش می دهد.”
منبع: دیجیاتو
