چرا پاکستان به خاک افغانستان حمله کرد؟

Alireza Taghavi وی گفت: “برای درک این حادثه ، ابتدا باید به مسئله خط Durand توجه کنیم.” خط دوراند مرزهایی بود که در دوره استعمار انگلیس بین هند و افغانستان ترسیم شد. در آن زمان ، پاکستان وجود نداشت و انگلیسی ها با تعیین مرز به دو بخش تقسیم می شدند. بخشی از هند ، که بعداً پاکستان شد ، مانند خیبر پختونخوا و بخش دیگری در افغانستان ، شامل کشورهایی مانند پکتیا ، جلال آباد ، قندهار و فرح می شود.

وی افزود: “از آن زمان ، پشتون ها همیشه به دنبال این بودند که مجدداً از یک کشور مجدداً تشکیل دهند و تشکیل دهند.” این گرایش ریشه درگیری های قومی در مناطق قبیله ای پاکستان است. آمدن طالبان در افغانستان نیز بازتابی از انسجام پشتون ها بود. طالبان را نباید فقط یک نیروی مذهبی در نظر گرفت. در عوض ، این محصول وحدت قومی پشتون برای تسلط بر افغانستان است. حدود 2 تا 5 درصد از ترکیب طالبان پشتون است.

بیشتر بخوانید: پاکستان -جنگ افغانستان | علت درگیری های مرزی و فیلم لحظه ای

کارشناسان منطقه گفتند که گروهی به نام طالبان پاکستان (TTP) در پاکستان نیز وجود دارد که از همان تفکر قومی و منشأ طالبان افغانستان پدید آمده است. این گروه علیه دولت مرکزی پاکستان ، با شعار اجرای شرع اسلامی اسلامی ، عمل می کند و هدف نهایی آن تشکیل یک کشور تنها پشتون با پیوستن به مناطق تحت سلطه سپتون پاکستان به افغانستان است.

پاکستان یک کشور -TH -art -art -art است که متشکل از سند ، پنجاب ، بلوچستان ، خیبر پختنخوا و یک کشور دیگر است. اسلام آباد افغانستان را عمق استراتژیک خود علیه هند تعریف کرده است ، زیرا روابط آن با هند مبتنی بر خصومت تاریخی است. درست همانطور که سیاست خارجی ایران مبتنی بر رویارویی با رژیم صهیونیستی است ، سیاست خارجی پاکستان مبتنی بر خصومت با هند است. در حقیقت ، هر اقدامی در پاکستان باید در چارچوب رویارویی با هند معنی دار باشد.

دستگاه اطلاعاتی پاکستان نسبت به هر نوع نزدیکی با کشورهای محیطی بسیار حساس است

وی گفت ، به عنوان مثال ، هنگامی که ایران بندر چاباهار را برای همکاری اقتصادی به هند منتقل کرد ، پاکستان بلافاصله سعی کرد این منطقه را ناامن کند تا از گسترش نفوذ هند در منطقه جلوگیری کند. سیستم اطلاعاتی پاکستان نسبت به هرگونه نزدیکی با کشورهای محیطی بسیار حساس است.

با اشاره به سفر اخیر وزیر امور خارجه طالبان امیرخان موتاگی ، کارشناس امور منطقه ای عصبانیت اسلام آباد را به هندوستان به طور جدی برانگیخت و اظهار داشت: پاکستان از هر نوع طالبان که به دهلی نزدیک می شود بسیار ناامید شده است. پس از این سفر ، اسلام آباد رهبر طالبان پاکستان را در کابل در یک حرکت تلافی جویانه هدف قرار داد. این عملیات با پشتیبانی اطلاعاتی ایالات متحده انجام شد و تعدادی از اعضا را کشت. با این حال ، گزارش هایی از رهبر فعلی طالبان طالبان زنده یا قتل ، نور والی محسودمتناقض ، اما در اصل داستان هیچ تفاوتی ندارد. این حمله یک پیام صریح از پاکستان به طالبان بود.

اسلام آباد هشدار داد: “اسلام آباد هشدار داد كه طالبان نباید به هند نزدیک شود زیرا پاکستانی ها معتقدند كه طالبان از امنیت و پشتیبانی لجستیکی پاکستان مدیون هستند و اگر خود را از این محور فاصله بگیرند ، با واكنش سختی روبرو خواهند شد.” در حقیقت ، بمباران دیشب پاسخی به سفر وزیر امور خارجه طالبان به هند و تلاش برای جلوگیری از هجوم دهلی نو در افغانستان بود.

وی در مورد درگیری های شب گذشته گفت: “طالبان برای تقویت موقعیت سیاسی خود در سطح بین المللی با کشورهای مختلف از جمله هند در حال برقراری ارتباط هستند.” این امر باعث حساسیت شدید در پاکستان شده است. پس از حمله هوایی دیشب ، طالبان ، یک روح افتخار و کم حرف ، امشب به مواضع پاکستان حمله کردند. طالبان به دلیل عدم تجربه دیپلماتیک ، بلافاصله و بدون محاسبه سیاسی چنین واکنش هایی را نشان می دهند.

برنده واقعی این درگیری ها هند است

اما نکته مهم این است که برنده واقعی این درگیری ها هند است. دهلی نو به دنبال تضعیف موضع پاکستان در افغانستان و تحکیم نفوذ خود در این کشور است. هرچه روابط طالبان و پاکستان بیشتر شود ، هند راحت تر در کابل و شمال افغانستان نفوذ خواهد کرد.

“هند هیچ مرز مستقیمی با افغانستان ندارد ، بنابراین به دنبال ایجاد مسیرهای ترانزیت از طریق بندر چاباهار در ایران بود تا بتواند کالاهای خود را به افغانستان و سپس آسیای میانه با ساخت مسیرهای راه آهن و جاده منتقل کند.” این پروژه حساسیت زیادی به پاکستان ایجاد کرده است ، زیرا اسلام آباد از آن به عنوان مسیری جایگزین برای نفوذ هند در منطقه یاد می کند.

وی افزود: یکی از مهمترین دلایل چاباهار برای هند ، دسترسی آن به افغانستان و آسیای میانه است. هند توسط پاکستان توسط پاکستان و از غرب و شمال توسط پاکستان محاصره شده است و هیچ رابطه مستقیمی با آسیای میانه ندارد. بنابراین ، دهلی در تلاش است تا از طریق ایران وارد افغانستان و سپس آسیای میانه شود تا وضعیت اقتصادی و ژئوپلیتیکی خود را ترویج کند.

این کارشناس امور منطقه ای گفت: “اسلام آباد نگران نزدیک شدن طالبان به هند است ، زیرا چنین روندی به معنای از دست دادن عمق استراتژیک پاکستان علیه دهلی است.” حملات هوایی دیشب و درگیری های امشب باید دقیقاً در همان زمینه مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد. این تحولات اختلاف مرزی نیست بلکه بازتاب رقابت طولانی هند و پاکستان در خاک افغانستان است.

در پایان ، تاکوی گفت: “طالبان باید در محاسبات خود مراقب تر باشند ، زیرا هرگونه چرخش به هندوستان با اسلام آباد خصمانه تلقی می شود و ممکن است واکنش های نظامی گسترده تری داشته باشد.” در مقابل ، هند از این شکاف استقبال می کند و در تلاش است تا از اختلافات طالبان -پاکستانی برای تقویت حضور خود در افغانستان بهره برداری کند. سرانجام ، اگر این درگیری ها ادامه یابد ، به نفع هند خواهد بود و پاکستان را در موقعیت دشوارتر در معادلات منطقه ای قرار می دهد.