مستر المپیاد 2025 با کسب دومین عنوان المپیکی خود دریک لونسفورد به پایان رسید. مسابقات از همان ابتدا نزدیک و هیجان انگیز بود و لیدر چوپان گرگ ایران بار دیگر در جایگاه دوم ایستاد. در این بین اندرو جکد با پیشرفت چشمگیر خود در طول سال توانست مقام سوم را از آن خود کند و نشان دهد که در سال های آینده یکی از مدعیان اصلی خواهد بود.
تایلر مانیون، نایب رئیس PFL، برای تفکیک عمیق بازی، تک تک حرکات را بررسی کرد و توضیح داد که چرا لونسفورد در نهایت با نتیجه 5-3 پیروز شد، که در زیر به آن اشاره خواهیم کرد:
جلو دو سر بازویی اولین حرکت کلیدی بود که دریک لنزفورد برنده شد. دلیل اصلی برتری او تناسب بالاتنه، کمر باریک و اندازه مناسب پاهایش بود. اگرچه جزئیات بازوهای داخلی او کامل نبود، اما خطوط جدایی و عرض پاها باعث شد داوران این حرکت را به او بدهند. این حرکت قدرت، حجم و تقارن بالاتنه و پاها را به نمایش می گذارد و برتری لنزفورد در پاها با وجود ضعف جزئیات بازو نقش تعیین کننده ای داشت.
Front Lat Spread نیز به Lunsford رسید. جزئیات روی بازوهای بیرونی و شانه های برجسته آن را برجسته می کرد، در حالی که شانه های چوپان کمی صاف و فاقد جزئیات به نظر می رسید. این حرکت که بر روی پهنای کمر و شانه ها و تعادل بالاتنه تمرکز دارد، نشان داد که حجم و گرد بودن شانه های لنزفورد برتری او را تضمین می کند.
شانه ها نیز نقش اصلی را در حرکت سینه از پهلو داشتند (Side Chest). بازوهای بیرونی لانسفورد حجم و گردی بیشتری داشتند، در حالی که هادی بیشتر روی پایک تمرکز داشت. همین اختلاف کوچک اما سرنوشت ساز این حرکت را به لانسفورد رساند و او می توانست با برتری در حرکات جلو از هادی پیش بیفتد و شانس بیشتری برای سندو داشته باشد.
دو سر بازو با توجه به تراکم و ضخامت کمرش دوباره به لانسفورد رفت. این حرکت که پهنا و تراکم عضلات پشت و بازو را ارزیابی می کند، یکی از مهمترین فاکتورهای داوران بود.
اما در حرکت Back Lat Spread هادی چوپان توانست به برتری برسد. ضخامت، تراکم و جزئیات پشت او باعث شد تا او این حرکت را به خود اختصاص دهد و نشان داد که او هنوز رقیب سرسختی برای Lunsford در بخش جزئیات پشت و عضلات است.
حرکت ساید سه سر بازو دوباره به لونسفورد آمد. دلیل برتری او حجم و گرد بودن پایین تنه و اندازه و ضخامت او بود. این حرکت که پاها، شکم و پشت ران را نیز در نظر می گیرد، برتری لونسفورد را در همه زمینه ها تایید کرد.
حرکت شکم و ران یکی از بهترین حرکات هادی است که باز هم پیروز شد. جزئیات قسمت میانی و جریان ماهیچه های پا او را در این حرکت جلو می برد. این حرکت به شدت بر روی عضلات شکم و پاها تمرکز دارد و نشان میدهد که هادی همچنان یک رقیب بسیار مناسب در قسمتهای خاصی از بدن است.
سرانجام حرکت بدن عضلانی (Most Muscular) نیز به هادی رسید و سومین پیروزی حرکت او را به ثبت رساند. این حرکت آخرین فرصت برای به رخ کشیدن هماهنگی، حجم و عضلات است و هادی با اجرای دقیق و روان حرکتی آن را میخکوب کرد.
با شمارش حرکات، دریک لونسفورد پنج حرکت و هادی چوپان سه حرکت را به دست آوردند و در نهایت نتیجه نهایی 5-3 به سود لونسفورد شد. این تحلیل نشان می دهد که:
* لونسفورد در حرکات جلو و عقب با حجم عضلاتش عالی بود و توانست بر حرکات کلیدی تسلط پیدا کند.
* هادی چوپان با ریزه کاری و ضخامت پشت و آماده شدن شکم و ران چند حرکت پیروز شد اما برای تغییر نتیجه نهایی کافی نبود.
* کوچکترین اختلاف در جزئیات کتف، بازو و پا برای قهرمانی تعیین کننده بود و نشان داد که در سطح حرفه ای تفاوت ها بسیار کم اما حیاتی است.
این مسابقه نه تنها یک نبرد نزدیک بود، بلکه نشان داد که هر دو ورزشکار در بالاترین سطح جهان هستند و تنها توجه به جزئیات می تواند سرنوشت قهرمانی را رقم بزند. هر حرکت، هر زاویه و هر خط جدایی عضلانی مهم است و همین تفاوتهای کوچک باعث شد تا دریک لانسفورد با اختلاف نسبی اما قاطع قهرمان مسابقات مستر المپیاد 2025 شود.
