بعدی- حسین گل گلاب نویسنده، شاعر، نویسنده، گیاه شناس، مترجم و استاد دانشگاه ایرانی بود. وی در سال 1274 به دنیا آمد و در سال 1363 دار فانی را وداع گفت.
بر اساس گزارش فردا، گل گلاب از سرآمدان علم و ادب در دوران معاصر بود. اگرچه بیشتر پژوهش های گل گلاب مربوط به رشته گیاه شناسی است، اما از او آثار مهمی در حوزه ادبیات نیز به جای گذاشته است که در میان آنها، منظومه «ای ایران» بزرگترین و ماندگارترین آنهاست.
زندگی حسین گل گلاب
گل گلاب در مرداد 1274 در تهران به دنیا آمد. پدر گل گلاب از مشهورترین نقاشان دوره قاجار بود. با تولد در چنین خانواده ای، علاقه گل گلاب به ادبیات اصلا عجیب به نظر نمی رسد. گل گلاب به دلیل علاقه پدرش به موسیقی از همان ابتدای کودکی نزد اساتید موسیقی زمان خود فراگیری موسیقی را آغاز کرد.
حسین گل گلاب در کنار کار هنری به کسب علم از علمای زمان خود نیز مشغول بود. فنون ادبی را در محضر عبدالعظیم قریب و ریاضیات را در محضر غلامحسین رهنما غلام فرا گرفت. بعدها با آموختن چندین زبان از جمله فرانسوی، انگلیسی، عربی، روسی و لاتین بر دانش خود افزود و به استادی تمام عیار رسید.
وی علاوه بر تسلط بر ادبیات، موسیقی، علوم سیاسی و غیره، در علم گیاه شناسی نیز از پیشتازان بود. وی همچنین در سال 1314 مدرک دکتری خود را گرفت و سرانجام به تدریس فیزیولوژی گیاهی پرداخت.
سرانجام حسین گل گلاب در سال 1363 چشم از جهان فرو بست.
داستان خواندن سرود ایران
نقل است که پس از جنگ جهانی دوم و اشغال ایران در سال 1323، گل گلاب شاهد رفتارهای نامناسب عده ای از سربازان خارجی با مردم بوده و این موضوع را با روح الله خالقی در انجمن موسیقی ملی در خیابان هدایت در میان گذاشته است. این واقعه الهام بخش یک خالق برای سرودن آهنگ و گل گلاب برای سرودن شعر شد. اولین اجرای «ای ایران» در 27 مهر 1323 در سالن سینمای تهران برگزار شد و با استقبال گرم مردم مواجه شد. به گونه ای که سه بار در همان مجلس اجرا و سپس از رادیو تهران پخش شد. بعدها این سرود در ارکستر برنامه گلها با اجرای غلامحسین بنان نیز شنیده شد. «ای ایران» با آهنگ دشتی ساخته شده و ملودی آن الهام گرفته از نغمه های حماسی موسیقی بختیاری است و دایره لغات آن عمدتاً فارسی و فاقد واژه های بیگانه است.
به خواندن این آهنگ زیبا ادامه دهید:
ای ایران ای مرز
غبار سرچشمه هنر است
دور از تو فکر کن
انشالله همیشه بمونی
ای دشمن! تو سنگ سختی، من آهنم
جانم را فدای خاک پاک کشورم کردم
عشق تو پیشه من شد
افکار من از شما دور نیست
ارزش زندگی ما در راه شما چیست؟
زنده باد خاک ایران ما
سنگ تو در و گوهر است
خاک دشت تو بهتر از طلاست
چه کسی قلب شما را ترک خواهد کرد؟
برگو، بدون عشق تو چه کنم؟
به اندازه چرخش جهان (زمین) و به دور آسمان است
نور الهی همیشه راهنمای ماست
عشق تو پیشه من شد
افکار من از شما دور نیست
ارزش زندگی ما در راه شما چیست؟
زنده باد خاک ایران ما
ایران بهشت بهشتی من
سرنوشت من از تو روشن است
اگر آتش بر تن من بیفتد
من چیزی جز عشق تو در قلبم نمی دانم
از آب و خاک و مهر تو آفریده شده است
اگر عشقم برود، دلم غمگین می شود
عشق تو پیشه من شد
افکار من از شما دور نیست
ارزش زندگی ما در راه شما چیست؟
زنده باد خاک ایران ما
