تحقیقات جدید نشان داده است که مورچه ها هنگام برخورد با عوامل بیماری زا ساختار لانه خود را تغییر می دهند و خود را قرنطینه می کنند تا احتمال انتقال بیماری در بین آنها کاهش یابد.
به گزارش همشهری آنلاین، این رفتار که نوعی «فاصلهگذاری اجتماعی در دنیای حشرات» محسوب میشود، برای اولین بار در مطالعهای در دانشگاه بریستول به صورت علمی ثبت شد و نتایج آن در مجله معتبر Science منتشر شد.
به گزارش عامه پسند ساینس، لوک لاکی نویسنده اصلی مقاله درباره این تحقیق می گوید: این اولین بار است که در گونه ای غیر انسانی مشاهده می کنیم که موجودات عمدا محیط زندگی خود را تغییر می دهند تا از انتقال بیماری بکاهند.
در این تحقیق 180 مورچه برای لانه سازی طبیعی در ظروف خاکی قرار داده شدند. پس از یک روز، محققان 20 مورچه آلوده به هاگ قارچ را به نیمی از این گروه ها اضافه کردند و روند لانه سازی را طی شش روز آینده با استفاده از تصویربرداری میکرو CT در سه بعدی زیر نظر گرفتند.
نتایج این تحقیق نشان داد؛ لانههایی که توسط مورچههای در معرض پاتوژن ساخته شدهاند، دارای ورودیهایی با فاصله بیشتر، مسیرهای طولانیتر و اتاقهایی با اتصالات مستقیم کمتر بودند.
چنین معماری توزیع شده و شبکه ای عملا امکان انتقال عامل بیماری زا را کاهش داد.
به عبارت ساده تر، مورچه ها در مواقع خطر لانه هایی با ساختار ایمن تر طراحی می کنند. درست مانند انسانها که در طول همهگیری کووید-۱۹ با نصب دیوارهای شفاف یا فاصله ۶ مرحلهای از یکدیگر، احتمال شیوع بیماری را کاهش دادند.
برای آزمایش این فرضیه، محققان شبیهسازیهایی از گسترش پاتوژن در مدل سهبعدی لانهها انجام دادند. نتایج نشان داد که تغییرات معماری به همراه تمایل مورچه های آلوده به خود ایزوله شدن یا قرنطینه شدن، احتمال شیوع بیماری را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد.
یافتههای این تحقیق نشان میدهد که واکنش مورچهها به بیماری نه تنها تغییر رفتار اجتماعی است، بلکه در معماری لانههای آنها نیز منعکس میشود. ترکیبی هوشمندانه از استراتژی های اجتماعی و ساختاری برای بقا.
