به گزارش خبرگزاری به گزارش میهن تجارت، بر اساس سلسله گزارش های رسمی مرکز تحقیقات کنگره آمریکا، در چند دهه اخیر، این کشور شبکه ای از معاهدات، قوانین داخلی و سازوکارهای نظارتی در زمینه کنترل تسلیحات و عدم اشاعه هسته ای ایجاد کرده است که تحت عنوان «حفظ صلح جهانی» به عنوان ابزاری برای انحصار فناوری، کنترل سیاسی کشورهای مستقل از جمله ایران و فشار بر علیه زمین عمل می کند.
این گزارش با تکیه بر منابع کنگره آمریکا نشان می دهد که واشنگتن با استفاده از این ساختار حقوقی و بین المللی تلاش می کند امنیت، توسعه فناوری و منافع ملی ایران را تحت الشعاع قرار دهد و در چارچوب قوانین بین المللی، نظام نابرابر قدرت و نظارت جهانی را شکل دهد. در این راستا، معاهدات منع اشاعه و بسیاری از قوانین داخلی ایالات متحده، تحقیقات علمی پایه و غیره. از نظر فن آوری در ایران، از جمله فعالیت هستهای، آن را به مقوله امنیتی تبدیل کرده و از این طریق سعی در مهار ظرفیتهای استراتژیک ایران دارد.
شبکه حقوقی چند سطحی برای کنترل جهان
پس از جنگ جهانی دوم، ایالات متحده مجموعه ای از معاهدات بین المللی را ایجاد کرده است که قوانین داخلی و نهادهای نظارتی فرامرزی را برای تسلط بر حوزه فناوری و امنیت جهانی الزام آور می کند. در راس این ساختار معاهدات مهم زیر قرار دارد:
معاهده منع گسترش سلاح های هسته ای (NPT)
معاهده منع جامع آزمایش هسته ای
کنوانسیون سلاح های شیمیایی
کنوانسیون سلاح های بیولوژیکی
علاوه بر این معاهدات، قوانین داخلی آمریکا مانند قانون انرژی اتمی، قانون منع گسترش سلاح های هسته ای و قانون کنترل صادرات تسلیحات به دولت اجازه می دهد تا این سیاست خارجی خاص را از منظر حقوقی و اقتصادی دنبال کند.
قوانین اضافی مانند قانون بانک صادرات-واردات و قانون مدیریت صادرات به ایالات متحده این اختیار را داده است که محدودیت های جهانی بر انتقال فناوری، تأمین مالی و همکاری های فناوری اعمال کند.
بررسی این قوانین و معاهدات نشان می دهد که واشنگتن از طریق این سیستم دو هدف اساسی را دنبال می کند:
الف) انحصار فناوری هسته ای و نظامی
در چارچوب معاهداتی مانند NPT، جهان به دو گروه تقسیم می شود:
1) کشورهای دارای سلاح هسته ای که مشروعیت آنها ثابت شده است.
2) و کشورهای غیر هسته ای که برای همیشه از این ظرفیت محروم هستند.
بنابراین آمریکا، در شکل قانونی و ظاهرا صلح طلبسیستمی از فناوری و انحصار قدرت ایجاد کرده است که مانع استقلال علمی و فناوری کشورهایی مانند ایران می شود.
برای) ابزاری کردن معاهدات برای فشار سیاسی
ایالات متحده از معاهدات بین المللی مانند آنچه در بالا ذکر شد برای ایجاد اجماع جهانی علیه ایران استفاده می کند و از قوانین داخلی خود برای تهدید کشورها و شرکت هایی که با ایران همکاری می کنند استفاده می کند. این رویه باعث شده است که حتی متحدان نزدیک واشنگتن نیز از همکاری علمی یا صنعتی با ایران برای دوری از تحریم های فرامرزی آمریکا خودداری کنند.
گزارش های کنگره آمریکا نشان می دهد که این ساختار عملا مرز بین حقوق بین الملل و قوانین داخلی آمریکا را حذف کرده است. واشنگتن از طریق قوانینی مانند قانون بانک صادرات و واردات و قانون منع گسترش سلاح های هسته ای در سال 1994 توانسته است:
تحریم کشورها و شرکت های همکار با ایران؛
تصمیمات داخلی خود را بر نهادهای بین المللی تحمیل کند.
همزمان با خروج از معاهدات چندجانبه مانند معاهده موشک های میان برد، معاهده موشک های ضد بالستیک و معاهده آسمان های باز، از نظارت متقابل اجتناب خواهد شد.
به این ترتیب، آمریکا از «حقوق بینالملل» نه به عنوان یک چارچوب مشترک، بلکه به عنوان ابزاری برای مشروعیت بخشیدن به سلطه و تحریم استفاده میکند.
بر اساس این مکانیسم ها، ایالات متحده به هرگونه پیشرفت ایران در زمینه غنی سازی اورانیوم، تحقیقات علمی یا توسعه زیرساخت های هسته ای صلح آمیز با فشار سیاسی و اقتصادی پاسخ داده است.
واشنگتن با تکیه بر قانون بانک صادرات و واردات، قانون کنترل صادرات تسلیحات و قانون مدیریت صادرات، موسسات مالی و شرکت های بین المللی را از همکاری با ایران منع کرده است. نتیجه این سیاست، شکلگیری فضایی پرخطر برای توسعه فناوریهای پیشرفته در ایران بوده است.
آمریکا از طریق نهادهایی مانند آژانس بین المللی انرژی اتمی و شورای امنیت موفق شده است موضوع هسته ای ایران را به یک موضوع سیاسی و امنیتی جهانی تبدیل کند و از این طریق استقلال علمی و حاکمیتی ایران را در معرض فشارهای بین المللی قرار دهد.
از «عدم اشاعه» تا «مهندسی مهار ایران»
بر اساس گزارشهای واضح و رسمی مرکز تحقیقات کنگره، ایالات متحده از سیستم قانونی کنترل تسلیحات نه برای صلح جهانی، بلکه برای برقراری نظم سلطه و کنترل بر رقبا استفاده میکند. در این چارچوب، ایران به عنوان یکی از معدود کشورهای مستقل غرب آسیا، در جایگاه «کشوری که باید مهار شود» قرار گرفته است.
ایالات متحده با تلفیق معاهدات بین المللی و قوانین داخلی، ساختاری را طراحی کرده است که در آن پیشرفت علمی و استقلال فناوری ایران با فشار حقوقی و اقتصادی مواجه می شود. یعنی این آمریکاست که با فعالیت علمی مستقل ایران مخالف است و آن را به یک موضوع امنیتی تبدیل کرده است.
آمریکا از شبکه قانونی کنترل تسلیحات به عنوان ابزاری نرم برای اعمال سلطه استفاده می کند. سازه ای که به نام صلح و امنیت جهانی ساخته شده اما در حقیقت با هدف تضعیف استقلال، محدود کردن فناوری و مهار ژئوپلیتیکی جمهوری اسلامی ایران مورد استفاده قرار می گیرد.
منبع : به گزارش میهن تجارت
