فروغ فرخزاد بی شک یکی از مهم ترین شخصیت های ادبی معاصر ایران است. او یکی از ارکان مدرنیسم در شعر معاصر فارسی است، اگرچه در آغاز در مجموعه شعر اسیر که در سال 1331 منتشر شد، نتوانست خود را از بیت کلامی که از نظر منتقدان بی ادبانه بود رهایی بخشد و ارزش ادبی چندانی برای آن قائل نیستند، اما به تدریج به نوعی تعادل در زبان شعر خود رسید و در شعرهای خود بدون شک و شبهه ای بی نظیر یافت. به او در آغاز فصل سرد سال 1341 توانست شاهکاری بیافریند که هنوز هم یکی از مهم ترین آثار شعر معاصر ایران به شمار می رود.
به گزارش عصر ایران، به تازگی اخباری مبنی بر آغاز مرمت و بازسازی خانه پدری فروغ فرخزاد در محله امیریه منتشر شده است و اینکه موزه ای به یاد فروغ فرخزاد در این خانه ایجاد می شود، به بررسی زندگی فروغ فرخزاد و تاریخچه این خانه قدیمی پرداخته ایم.
در سال 1394 که هوشنگ گلمکانی منتقد مشهور سینما و سردبیر مجله سینمایی چندی پیش از تخریب خانه فروغ فرخزاد در محله دوروس تهران خبر داد، کمتر کسی می دانست که خانه مذکور در واقع همان خانه ای است که فروغ سال های آخر عمر خود را در آن گذرانده است، اما خانه پدری فروغ در محله دیگری از تهران واقع شده است.
فروغ زمان فرخزاد عراقی متولد دی ماه 1313 معروف به فروغ فرخزاد است. فروغ شاعری شناخته شده در ایران است. او پنج دفتر شعر منتشر کرد که نمونه های قابل توجهی از شعر معاصر فارسی است. پدر فروغ سرهنگ محمد فرخزاد عراقی و مادرش بطول وزیری تبار بود. پدرش اهل تفرش و مادرش اهل کاشان بود. طبق اخبار و اسناد در خیابان معزالسلطنه، کوچه خادم آزاد، محله امیریه تهران به دنیا آمد. البته از همان سال ها این خانه دستخوش تغییرات ساختاری زیادی در داخل بنا شده و تنها قسمتی که دست نخورده باقی مانده زیرزمین خانه است. این خانه در سال 1336 توسط پدر فروغ فروخته شد.
فروغ بسیاری از شعرهای اولیه خود را در این خانه سروده و در سال 1330 با پرویز شاپور طنزپرداز ایرانی که پسر عموی مادرش بود ازدواج کرد. این ازدواج در سال 1334 به دلیل دخالت اطرافیان به جدایی ختم شد. حاصل این ازدواج یک پسر به نام کامیار بود. فروغ قبل از ازدواج با شاپور با او نامه های عاشقانه می نوشت. این نامه ها به همراه نامه های فروغ در زمان ازدواجشان و همچنین نامه های او به شاپور پس از جدایی از او، بعدها توسط کامیار شاپور و عمران صلاحی در کتابی به نام «اولین تپش های عاشقانه قلب من» منتشر شد.
آشنایی با ابراهیم گلستان
در سال 1337 سینما توجه فروغ را به خود جلب کرد. و به این ترتیب با ابراهیم گلستان آشنا می شود و این آشنایی مسیر زندگی فروغ را تغییر می دهد. چهار سال بعد یعنی در سال 1341 این دو فیلم «سیاه خانه» را در جذامیان بابا باغی تبریز ساختند. فروغ در سال 1342 در نمایش شش شخصیت در جستجوی نویسنده اثر لوئیجی پیراندلو به کارگردانی پری صابری بازی چشمگیری از خود به نمایش گذاشت. در زمستان همان سال خبر رسید که فیلم «خانه سیاه» برنده جایزه اول جشنواره اوبرهاوزن شد و در همان سال مروارید مجموعه تولد دیگری را با تیراژ بیش از سه هزار نسخه منتشر کرد.
فروغ در سال 1343 به آلمان، ایتالیا و فرانسه سفر کرد و سال بعد در دومین جشنواره فیلم این نویسنده در پسارو شرکت کرد که در آنجا تهیه کنندگان سوئدی به او پیشنهاد ساخت چندین فیلم را دادند و ناشران اروپایی مشتاق چاپ آثار او بودند. پس از این مدت مجموعه تولد دیگری را منتشر کرد. اشعار او در این کتاب تحسین گسترده ای را برانگیخت. پس از آن مجموعه ایمان بیاوریم را تا آغاز فصل سرد منتشر کرد.
مرگ بی خود فروغ فرخزاد
فروغ فرخزاد ساعت 4:30 بعدازظهر روز دوشنبه 24 بهمن 1345 هنگام رانندگی با جیپ ابراهیم گلستان در جاده دروس – قلهک برای جلوگیری از تصادف با خودروی مهدکودک از جاده منحرف شد و جان باخت. روز چهارشنبه بیست و ششم بهمن ماه، پیکر وی در امامزاده اسماعیل قلهک تشییع و با حضور خانواده، دوستان و خیرین در قبرستان ظهیرالدوله به خاک سپرده شد. صادق چوبک، ابوالقاسم انجوی شیرازی، جلال آل احمد، مهدی اخوان ثلاث، احمد شاملو، هوشنگ ابتهاج، سیاوش کسرایی، بهرام بیضایی، نجف دریابندری، احمدرضا احمدی و بسیاری دیگر از هنرمندان و نویسندگان در این مراسم حضور داشتند.
