فضای ایجاد شده درباره دو موضوع، یکی اخبار منتشر شده درباره تصمیم دولت برای اصلاح قیمت بنزین و دیگری اخبار منتشر شده درباره بازرسی کیف وزیر راه در فرودگاه اردبیل، بار دیگر این سوال را مطرح می کند که مرزهای رقابت سیاسی تا کجاست و این مرز چگونه باید تعریف شود؟
به گزارش ایران، این سوال را می توان به گونه ای دیگر مطرح کرد که رقابت سیاسی تا چه حد قابل قبول و قانوناً مشروع است و بر اساس چه شاخص ها و استدلال هایی می توان گفت آنچه در حال وقوع است دیگر رقابت سیاسی نیست، بلکه تخریب است؟
واقعیت این است که در جامعه ما نمی توان چنین تعریفی ارائه داد یا مرز رقابت و تخریب را مشخص کرد. بنابراین اغلب اتفاق می افتد که نقد با تخریب، افشاگری با تخریب و در نهایت اطلاعات با تخریب اشتباه گرفته شود.
این کاملاً درست است که مردم حق دارند از هر چیزی که به آنها مربوط می شود یا از اعمال، رفتار و تصمیمات مقامات دولتی و سایر نهادها آگاه باشند. اما می توان بین این حق و سوء استفاده عده ای از این حق تمایز قائل شد. معیارهای متعددی برای این جداسازی ها می توان ارائه کرد.
ملاک اول این است که این اطلاع رسانی تا چه اندازه به نفع مردم است و مشکلی را حل می کند و گرهی از امور کشور باز می کند؟ ملاک دوم، منافع ملی است، یعنی اگر اخبار منتشر شده به منافع ملی و افشای راهبردهای ملی یا تخریب و هتک حرمت شخصیت های ملی قبل یا بعد از حضور در مجامع بین المللی باشد، می توان گفت که از حق آگاهی مردم برای دستیابی به اهداف پنهان دیگری سوء استفاده شده است، اهدافی که در جهت منافع یک گروه خاص است نه منافع یک گروه بزرگ از منافع ملت ایران.
با توجه به دو معیار ارائه شده «نوع رهاسازی و نوع فضاسازی» در خبر «تصمیم دولت برای تعدیل قیمت بنزین» بیشتر تخریب است تا اطلاع رسانی و آگاهی. در مورد ماجرایی که برای وزیر راه و شهرسازی در فرودگاه اردبیل ساخته شد، با همین معیارهای ارائه شده، هم خود ماجرا و هم انتشار هدفمند خبر آن ماجرا تخریب است نه اطلاع رسانی و انتقاد از وزیر راه و شهرسازی.
چند سوال در مورد بازرسی کیف وزیر راه
آیا بازرسی کیف وزرا و اعضای کابینه در فرودگاه ها قبل از سوار شدن به هواپیما یا بازرسی کیف دستی سایر چهره های ارشد حاکمیتی در مجلس یا قوه قضائیه جزو پروتکل های قطعی است؟ پاسخ به این سوال روشن می کند که اتفاقی که چندی پیش در اردبیل افتاد یک رویه عادی نبود، اتفاق عجیبی بود.
علاوه بر این، قرار شد کیف وزیری که نه تنها به راحتی به رئیس جمهور و دیگر سران کشورها دسترسی دارد، بازرسی شود، بلکه خود این وزیر و مجموعه تحت مدیریتش کلید تامین امنیت خطوط هوایی کشور هستند. آیا وزرا یا مقامات ارشد سطح وزیران که هر هفته چندین سفر به نقاط مختلف کشور یا خارج از کشور دارند از غرفه دولت استفاده نمی کنند یا در غرفه دولت یا غیر آن، در هر سفر باید کیف آنها را بازرسی کرد؟ یعنی این احتمال وجود دارد که وزیر راه یک وسیله ممنوعه را وارد پرواز کند تا حادثه ایجاد کند؟
فرزانه صادق روز گذشته در پاسخ به سوالات خبرنگاران در خصوص این حادثه در حیاط دولت توضیح داد که این توضیحات نشان می دهد که وزیر راه و شهرسازی قصد داشته از غرفه دولت سوار هواپیما شود و این سوالات بیشتری را ایجاد می کند.
فرزانه صادق گفت: در فرودگاه و پاویون اردبیل به دلیل عدم اطلاع تیم بازرسی از تشریفات و تشریفات مقامات سیاسی، وزرا و دولتمردان امکان پرواز وجود نداشت که این امر می توانست باعث تاخیر مسافران هواپیما شود که در نهایت تصمیم به بازگشت زمینی گرفتیم.
توضیحات وزیر راه و شهرسازی نشان می دهد عده ای در فرودگاه اردبیل حاضر بودند هواپیما را با تاخیر به تهران برسانند اما به هر قیمتی کیف وزیر راه و شهرسازی را بازرسی می کردند آن هم در پاویون دولت! فرزانه صادق دیروز در جمع خبرنگاران با بیان اینکه به عنوان «وزیر راه و شهرسازی جمهوری اسلامی ایران» و «به عنوان نماینده جمهوری اسلامی ایران» در این نشست سه جانبه که با حضور معاون وزیر جمهوری آذربایجان و روسیه همراه بود، شرکت کردم و این موضوع کمک زیادی به پیگیری پروژه ها کرد.
نتیجه این سفر و دیدار وزیر راه و شهرسازی که به گفته وی «اهمیت این موضوع بسیار بالاست و این نکته ای است که بیش از هر چیز دیگری باید به آن توجه شود» این است که با این نشست سه جانبه «حلقه مفقوده پیگیری پروژه کریدورهای مرزی از جمله راه آهن رشت – آستارا» پیدا شد. به گفته وزیر راه و شهرسازی پیش از این هرگز در این سطح پیگیری نشده بود.
به گفته وی، «برای اولین بار هر دو طرف یعنی جمهوری آذربایجان که یک کشور واسطه است و روسیه در ایران حضور داشتند و هر دو معاون نخست وزیر از پایانه راه آهن بازدید کردند. این اثرات نه تنها در حوزه استان گیلان و حتی در سطح ملی بلکه در سطح منطقه نیز وجود دارد و چنین اتفاقی در شرایطی رخ داده است که تحریمها و تحریمها پیش از این صحبت میشود. به شدت در جهان.”
پس از چنین دستاوردی از یک سفر و نشست سه جانبه که بعد از 12 سال و با ساخت 20 کیلومتر باقیمانده رشت – آستارا قفل کریدور شمال – جنوب را می شکند، چرا باید چنین حاشیه ای برای وزیر راه و شهرسازی ایجاد شود؟ آیا در تکمیل کریدور شمال-جنوب نیز مانند حوزه سیاست خارجی یا سایر حوزه ها شاهد سنگ اندازی های داخلی هستیم و برخی نمی خواهند این مشکل راهبردی در دولت چهاردهم تکمیل شود؟
این سوالات از آنجا مطرح می شود که روز گذشته خبرنگاران در محوطه پاستور از وزیر راه و شهرسازی پرسیدند: آیا حادثه فرودگاه اردبیل با تحریک عده ای برای انحراف از مذاکرات ایران، جمهوری آذربایجان و روسیه بوده است؟
اما در مورد جابجایی نیروها در فرودگاه اردبیل واقعیت این است که ارزیابی عملکرد مدیران فرودگاه های کشور برنامه ای یک ساله بود که با قوت در حال انجام بود و از قضا مدیر برکنار شده فرودگاه اردبیل نتوانست امتیاز لازم را کسب کند و به همین دلیل از قبل مشخص بود که باید جای خود را به مدیر جدید پس از خود بدهد.
باز هم قیمت بنزین
تجربه دولت یازدهم در سال ۱۳۹۷ نشان از حساسیت موضوع قیمت بنزین برای جامعه داشت. اما به نظر می رسد عده ای این حساسیت را در رقابت های سیاسی و جناحی خود می دانند و از آن به عنوان ابزاری برای فشار بر دولت غیرهمسو با خود استفاده می کنند. کاری که یک رسانه جدید در اواسط مهرماه قصد انجام آن را داشت چیزی جز همین موضوع نبود.
این رسانه با ادعای به دست آوردن تصویر مصوبه دولت مدعی شده بود که قیمت بنزین افزایش می یابد و به زودی این افزایش قیمت اعمال خواهد شد. البته برای رسیدن به این قطعنامه کار خاصی لازم نبود. زیرا این مصوبه در پایگاه اطلاع رسانی دولت موجود است. نام آن افزایش قیمت بنزین نیست، بلکه نام آن «برنامه جامع تأمین و تخصیص حامل های انرژی شبکه حمل و نقل کشور» است.
دلیل تصویب این برنامه این است که برنامه هفتم پیشرفت در بند اول بند «ب» ماده 46 خود، دولت را مکلف کرده است «به منظور رفع عدم تعادل بنزین، ایجاد تنوع در سبد سوخت کشور و اجرای وظایف پدافند غیرعامل و قانون هوای پاک با همکاری وزارتخانههای نفت، کشور و صنعت، سازمان استاندارد معدن و تجارت ایران یک طرح جامع تامین و تخصیص حامل های انرژی در شبکه حمل و نقل کشور اعم از بنزین، گاز نفت، گاز مایع، برق و گاز طبیعی فشرده ظرف مدت شش ماه از لازم الاجرا شدن این قانون تهیه و برای تصویب به هیأت وزیران ارائه شود.
هیات وزیران نیز در جلسه 27 شهریورماه سال جاری این طرح جامع را تصویب کرد. در برخی مواد این مصوبه آمده است: «تعدیل شکاف قیمتی سوخت گاز طبیعی فشرده (CNG) و بنزین به نحوی که منجر به حفظ و افزایش تعداد مصرفکنندگان و حجم مصرف این سوخت به جای بنزین شود.
این بند به معنای افزایش قیمت بنزین است، اما چند نکته وجود دارد: اولاً این تصمیم خودسرانه دولت نیست، بلکه برنامه هفتم دولت آن را موظف کرده است، ثانیاً قرار نبوده که بلافاصله اجرایی شود، اما جزء طرح جامع است و ثالثاً قبل از هر تصمیمی در مورد قیمت بنزین، اطلاعات کافی در مورد آن به مردم داده می شود.
وزیر امور خارجه دیروز در جمع خبرنگاران در حیاط پاستور دقیقا همین را گفت. سید کامل تقوی نژاد در پاسخ به این سوال که آیا دولت در خصوص افزایش قیمت بنزین تصمیمی گرفته است یا خیر؟ وی گفت: در کارگروه های تخصصی دولت در خصوص افزایش قیمت بنزین و همچنین تغییر سهمیه کار کارشناسی انجام شده است اما هیچ کدام از آنها حتی در دولت پیشنهاد یا تصویب نشده است و هر ساله با توجه به تورم و حقوق، حق الزحمه پست ها افزایش می یابد، اما تاکنون مصوبه ای در این زمینه در دولت نداشته ایم.
آیا همه ما در یک کشتی نیستیم؟
رسانه ای که برای اولین بار با تصویری از «تصویب دولت» خبر قیمت بنزین را منتشر کرد، با توجه به سابقه اقتصادی خود، باید می دانست که این مصوبه راهبرد کلان دولت است که بر اساس برنامه هفتم تعیین شده است، قیمت بنزین تنها بخشی از آن است و اگر قرار باشد دولت تصمیمی را برای قیمت بنزین اجرا کند، حتما قبل از آن با مردم به تفصیل بحث می شود؟
پس چرا این رسانه بدون در نظر گرفتن این ملاحظات تصمیم به افزایش تنش در جامعه و نگرانی مردم از قیمت بنزین گرفت؟ اصل بازرسی کیف وزیر راه و شهرسازی که آن هم پس از حضور در جلسه مهم سه جانبه راه آهن، بیش از آنکه بخواهد بررسی شود، مشکل ساز و مشکوک است.
بنابراین سوالی که از این استریمرها پرسیده می شود این است که توانایی شما در ایجاد جریان خبری و انحراف رسانه ای از موضوعات اصلی، کنار گذاشتن مسائل مهم و مهم جلوه دادن مسائل جزئی به اثبات رسیده است. اما منافع ملی چطور؟ مگر دولت و همه عناصر و همه مردم در یک کشتی نیستند؟
