فایننشال تایمز نوشت: در مراسم یادبود چارلی کرک، دونالد ترامپ آشکارا با روحیه بخشش مخالفت کرد و گفت که از مخالفانش متنفر است و بهترین ها را برای آنها نمی خواهد. این جمله نشانه روحیه کینه توزی بود که دور دوم ریاست جمهوری او را تحت الشعاع قرار داده است. ترامپ در این مدت مشغول یک «تور انتقام جویانه» در داخل آمریکاست و در سیاست خارجی همزمان دست به اقدامات متناقضی از جمله میانجیگری در آتش بس غزه و حمله به قایق های ناشناس در دریای کارائیب می زند.
به گزارش سرویس بین الملل «میهن تجارت»، در ادامه این مقاله آمده است: ترامپ به فرماندهان ارشد نظامی گفته است که ماموریت آنها مبارزه با «دشمن درون» است. او در هفته های اخیر دستور بازداشت جیمز کومی، جان بولتون و لتیتیا جیمز را صادر کرده است. بسیاری از مقامات و سربازان سابق از ترس زندان یا تخریب حرفه ای سکوت کرده اند. منتقدان او میگویند که رئیسجمهور عملاً در مسیر تبدیل شدن به یک رهبر استبدادی است و هیچکس در دولت و قوه قضائیه جرأت مخالفت با او را ندارد.
فضای ترس و خودسانسوری در واشنگتن حاکم است. شرکت ها، دانشگاه ها و وکلای بزرگ از استخدام یا حمایت از مخالفان ترامپ برای اجتناب از مجازات اجتناب می کنند. حتی خانواده های منتقدان هم اخراج می شوند. در چنین شرایطی وکلای مستقل می گویند که هیچ قاعده و هنجاری باقی نمانده و دولت با حذف «دشمنان داخلی» سیستماتیک پیش می رود.
ترامپ همچنین نفوذ بی سابقه ای در ارتش به دست آورده است. وزیر دفاع او پیت هگزت، که خود را “وزیر جنگ” می نامد، بر “احیای روحیه جنگجو” و مقابله با “بیداری فرهنگی” در نیروهای مسلح تاکید می کند. ارتش موظف است شهرهای آمریکا را به عنوان “محل تمرین” برای مبارزه با “تروریست های داخلی” در نظر بگیرد. بسیاری از ژنرال های بازنشسته هشدار داده اند که ترامپ مرز بین ارتش و سیاست را محو کرده است.
ترامپ در سیاست خارجی مرز بین منافع شخصی و منافع ملی را پاک کرده است. خانواده او میلیاردها تراکنش با کشورهای ثروتمند خلیج فارس و پاکستان از طریق شرکت ارزهای دیجیتال «ورلد لیبرتی فایننشال» انجام می دهند. در عوض، دولتهای مستبد روابط نزدیکتری با ترامپ پیدا کردهاند، در حالی که متحدان دموکراتیک آمریکا در اروپا و بالتیک نگران آینده ناتو و وفاداری آمریکا هستند.
در این میان، رسانه های آمریکایی بیش از هر زمان دیگری از قطبی شدن و فشارهای سیاسی رنج می برند. شبکه هایی مانند فاکس نیوز و OANN عملاً به منبرهای تبلیغاتی کاخ سفید تبدیل شده اند، در حالی که روزنامه ها و پلتفرم های مستقل با تهدید مالیات، محدودیت های تبلیغاتی و حتی احضاریه مواجه هستند. روزنامهنگارانی که در مورد فساد یا انتقامجویی دولتی گزارش میدهند، اغلب هدف کمپینهای بدنام کردن در رسانههای اجتماعی هستند. منتقدان می گویند که دولت ترامپ با استفاده از “ترس و اطلاعات غلط” واقعیت سیاسی آمریکا را دوباره مهندسی می کند – واقعیتی که در آن مرز بین حقیقت و تبلیغات عمدا محو شده است تا مردم دیگر نتوانند بین دولت و نمایش تمایز قائل شوند.
در داخل، تنها تعداد کمی مانند نانسی پلوسی، وکلای مستقل و برخی قضات هنوز در مقابل ترامپ ایستادگی می کنند، اما اکثر نخبگان ترجیح می دهند سکوت کنند. پلوسی معتقد است که تنها افکار عمومی و رأی دهندگان می توانند آمریکا را نجات دهند، نه نهادهای رسمی. در نهایت، این گزارش نتیجه گیری می کند که ایالات متحده وارد مرحله سیاست “برنده همه چیز را می گیرد”. جایی که ترامپ هم میزبان و هم قهرمان است – و قطار او متوقف نخواهد شد تا زمانی که کسی جرات مقابله جمعی را نداشته باشد.
