بعدی- در تاریخ ادبیات فارسی چهره هایی هستند که بیشترین شهرت خود را مدیون یکی از شعرهایشان هستند. ابوالقاسم عبدالله فرد معروف به ابوالقاسم حالت یکی از این چهره هاست.
بر اساس گزارش فردا، عادت ابوالقاسم را با عناوینی چون شاعر، مترجم و طنزپرداز می شناسند. با وجود این، امروزه بیشتر شهرت خود را مدیون سرودن شعر اولین سرود ملی ایران پس از انقلاب ۵۷ است.
زندگی ابوالقاسم
ابوالقاسم حبت متولد 1371 در تهران است. وی پس از گذراندن تحصیلات ابتدایی و متوسطه به استخدام شرکت ملی نفت ایران درآمد و تا زمان بازنشستگی در آنجا خدمت کرد. آموختن زبان عربی را از جوانی آغاز کرد و از سال 1314 به شعر روی آورد و از وی مثنوی ها، غزلیات، قصیده ها و رباعیات به جای مانده است.
کلات از سال 1317 با مجله طنز «توفیق» همکاری کرد و اشعار بلند او را با نام «ههد میرزا» و اشعارش را با نام های مستعار «گاو»، «شوخ»، «فاضل ماب» و «ابوالعینک» منتشر کرد. او در ترانه سرایی دست خوبی داشت و ترانه های طنز و انتقادی او بازتابی از اوضاع اجتماعی و سیاسی آن زمان بود. او با نشریات مختلف همکاری کرد و به دعوت ملک الشعرای بهار در کنگره نویسندگان ایران شرکت کرد. پس از انقلاب 1357 اولین سرود ملی پس از انقلاب را توسط انجمن ادبی ایران خواند.
داستان اولین سرود ملی بعد از انقلاب ۵۷
پس از انقلاب 57، مسئولان وقت دستور ساخت سرود جدیدی را به عنوان سرود ملی جمهوری اسلامی ایران صادر کردند. در ساخت این سرود محمد بیگلری پور به عنوان آهنگساز و ابوالقاسم ههات به عنوان شاعر همکاری داشته اند. روند تولید آهنگ از 25 بهمن 57 تا 15 اسفند همان سال ادامه یافت. پس از اجرای ارکستر سمفونیک و گروه کر ملی، برای اولین بار در 21 فروردین 1358 و پس از اعلام نتایج همه پرسی، این سرود رسما منتشر شد. این سرود که به «پاینده بدای ایران» معروف است، سرود رسمی جمهوری اسلامی ایران بین سالهای 1358 تا 1371 بود.
متن اولین سرود ملی بعد از انقلاب ۵۷
جمهوری اسلامی تأسیس شد
که هم دین و هم دنیا را به ما می دهد
از انقلاب ایران
کاخ ظلم کثیف شده
تصویر آینده ما نقش نیت ماست
قدرت پایدار ما ایمان و اتحاد ماست
یاور ما دست خداست
او ما را در این نبرد راهنمایی می کند
در سایه قرآن جاوید
پاینده بادا ایران
