نیوشا طبیبی گیلانی در هم میهن نوشت: نامه سرگشاده سیدعلی میرفتاح نقاش و روزنامه نگار با سابقه و وطن دوست خطاب به آقای دکتر بهزیکیان منتشر شد. مضمون این نامه با نیت پاک و مهربانی و مهربانی و لطافت برآمده از صفای باطن آقای میرفتاح نوشته شده است. حضرت استاد که سالهاست در گوشه نشینی و در گوشه نقاشی خود مشغول خلقت است، از سر میهن پرستی نکات مهمی را در این نامه به شما یادآوری می کند که حتماً خوانده اید و اگر نخوانده اید حتماً آن را پیدا کرده و بخوانید که به نظر من بسیار مهم است.
گرفتاری ما از آنجا شروع شد که مسئولی که عملکردش علیه کشور و مردم و نظام بود، خود را خادم مردم خواند. برای فریب دادن، سر و وضع و رفتارش را طوری می آراست که ما مردم فکر می کنیم «مرد مردم» است. غافل از اینکه معظم له کارهای خلاف و خلاف منافع ملی انجام داده اند. اقداماتی که تا امروز پیامدهای بسیاری دارد و ممکن است همچنان گریبان تک تک ایرانیان، زندهها، مردهها و متولد نشدهها را بگیرد.
در ابتدای دوره ریاست جمهوری جناب آقای دکتر مزیکیان نوشتم: «لطفا رئیس جمهور ما باشید نه خدمتگزار ما، مطمئناً می توانید رفتاری صمیمانه، گرم و متواضع داشته باشید – همانطور که هستید – اما همانطور که رئیس جمهور یک کشور بزرگ و تاریخی و نماینده مردمی بی نظیر با فرهنگ درخشان هستید، اجازه ندارید خارج از اصول عمل کنید.
صحبت های پی در پی آقای رئیس جمهور در مجامع مختلف، تکرار موضوعات و عدم تسلط ایشان به فن بیان، موجب دلزدگی، ناامیدی و گاه شرمساری می شود. اظهارات تحسین برانگیز آنها در مورد ترکیه و کره – هر دوی این کشورها در زمینه های مختلف سیاسی، اجتماعی و اقتصادی چندان خوشحال نیستند و درگیر فساد و هزار مشکل دیگر هستند – دل وطن پرستان ایرانی را به لرزه درآورد و ناراحتی های بسیاری را به همراه داشت. من خودم شاهد بودم که مخالفان و مخالفان ایران و حامیان تهاجم اسرائیل چگونه میگفتند. “عجب است که کسی حرف درست را زد!” و دردا، آن یکی پزشک طبیب بود. دل ایران دوستان شاد شد چرا که ما توانمندی های زیادی داریم و شایسته مدیرانی هستیم که توانمندی ها و توانمندی های ملی ایران را بشناسند و بتوانند از این توانمندی ها و توانمندی ها برای پیشرفت کشور استفاده کنند.
آقای رئیس جمهور آنقدر مشغول کارهای اجرایی و البته سخنرانی در مجامع مختلف هستند که احتمالا این حداقل نوشته و نصایح دلسوزانه پروفسور میرفتاح را نخواهند شنید. اما ای کاش اگر احسانی نزدیکشان بود به آنها می گفت که دویست حرف نیمه کار نیست و زمان مثل باد می گذرد. هر حرکت و حرف شما را مردم رصد می کنند، از آن حرف می زنند، امید و ناامیدی. عملکرد شما در مقام رئیس جمهور، نحوه راه رفتن و لباس پوشیدن شما برای مردم مهم است.
پایبندی به پروتکل ها، رعایت دقیق نظم و انضباط در رفتار، گفتار و پوشش، پدیده ای وارداتی و غربی نیست که بتوانیم از آن فرار کنیم و آن را مخالف مردمی بودن، انقلابی بودن و کارآمد بودن بدانیم. به چین نگاه کنید، رژه اخیر آنها که کشورهای غربی را به لرزه درآورد، نمایشی از نظم آهنین و ارتش قدرتمند و دولتی بود که از عملکرد و جدیت خود کوتاه نمی آید. پیام آنها این بود که این ماشین آهنی عظیم شکست ناپذیر است. چرا باید نشانه های سردرگمی، بی برنامگی و بار بودن در هر جهت را به دنیا بدهیم؟ البته اینطور نیست و کشور طبق دستور و نظم پیش می رود، اما هدف از بیان چنین اظهاراتی که بلافاصله توسط خبرگزاری ها با توضیح و تحلیل منتشر شد، چیست؟
در پایان این یادداشت، ای کاش رئیس جمهور محترم، پاک سرشت و میهن دوست کشورمان بیش از سخنرانی در جلسات عمومی در دفتر خود بنشیند و بر اساس گزارش ها، بازرسی ها و بازدیدها مشکلات کشور را با وزرا و دستیاران خود حل کند. پیشنهاد آقای میرفتاح برپایی روضه سکوت در کشور بود تا مشکل صحبت روزانه صدها و حتی هزاران مسئول در سراسر کشور حل شود. صدها بار سخنان خرده پا و مدیران رده پایین باعث هزینه های قانونی و سیاسی کشور شده و یا موجب رنجش و ناراحتی و ناامیدی مردم شده است. هر چه زودتر این سنت بد حذف شود، بهتر است.
