عیسی بزرگ زاده سخنگوی صنعت آب با اشاره به وضعیت پروژه انتقال آب از طالقان به تهران گفت: سامانه دوم انتقال آب طالقان به تهران به عنوان سامانه پشتیبان مدیریت شرایط اضطراری آبرسانی تهران و کرج محسوب می شود و طرح دائمی نیست.
به گزارش ایسنا، وی با تاکید بر اینکه استفاده از این سامانه تنها در مواقع اضطراری انجام می شود، افزود: زمانی که منابع آبی سدهای لتیان، ماملو و لار در وضعیت مطلوبی قرار دارند، دیگر نیازی به استفاده از این سامانه نخواهد بود و تنها در مواقع خاص و بحرانی از آن استفاده خواهیم کرد.
به گفته سخنگوی صنعت آب، طرح های آبرسانی و انتقال موجود به تنهایی پاسخگوی نیاز شهرهای بزرگی مانند تهران، کرج و قزوین نیست و راهکار اصلی مدیریت مصرف و کاهش برداشت از منابع آب زیرزمینی به ویژه در دشت های ممنوعه و بحرانی است.
بزورزاده تاکید کرد: باید با صرفه جویی در مصرف آب، امکان تامین پایدار نیازهای شرب را به ویژه در بخش کشاورزی فراهم کنیم. این هدف تنها با اجرای پروژه های مدیریت مصرف و استفاده از روش ها و فناوری های نوین محقق می شود. راه طولانی و سختی برای تثبیت آب در تهران، کرج و قزوین و بسیاری از مناطق کشور داریم.
لازم به ذکر است عملیات اجرایی طرح انتقال آب از طالقان به عنوان یکی از طرح های مهم تامین آب پایدار برای سه استان قزوین، البرز و تهران به مراحل پایانی خود رسیده است. این طرح در دو فاز طراحی شده و هدف آن تقویت منابع آبی مناطق مرکزی کشور با افزایش سهم آب های سطحی و کاهش اتکا به منابع زیرزمینی است.
بر اساس اطلاعات دریافتی طول خط انتقال بیش از 62 کیلومتر بوده و آب از مخزن زیاران در مجاورت سد طالقان به تصفیه خانه شماره 2 کرج و سپس به سمت بیلقان هدایت می شود. با اجرای این طرح حدود 9 میلیون مترمکعب آب به کرج و تهران منتقل شده است و پیش بینی می شود تا پایان هفته حدود 2.5 میلیون مترمکعب آب سهم تهران در شبکه جایگزین شود.
این پروژه که با هدف کاهش تلفات شبکه و افزایش قدرت مانور در مدیریت منابع آب اجرا شده است با طراحی خاصی انجام می شود تا آب بدون نیاز به پمپاژ و تنها به روش ثقلی حمل شود. پروژه از نظر فنی و زیست محیطی مورد ارزیابی قرار گرفته و مجوزهای لازم از سازمان حفاظت محیط زیست دریافت شده است.
طرح انتقال آب طالقان به عنوان یکی از مهمترین پروژه های آبرسانی کشور در آستانه بهره برداری نهایی قرار دارد اما همانطور که اعلام شد تنها اتکا به طرح های انتقالی کافی نیست و تا زمانی که الگوی مصرف در پایتخت اصلاح نشود، خطر کم آبی همچنان پابرجاست.
