فرشته شکیبایی در گفت وگو با خبرنگار به گزارش میهن تجارت، با اشاره به تنوع علائم اختلال بیش فعالی و مصادیق آن اظهار کرد: اختلال بیش فعالی می تواند در شرایط مختلف و با علائم متفاوت ظاهر شود و در رفتارهای مختلف خود را نشان دهد. بیش فعالی تنها به معنای بیش فعال بودن نیست، بلکه شامل مجموعه ای از رفتارهای ناپایدار و غیرقابل کنترل است که در زندگی روزمره کودک اختلال ایجاد می کند.
وی با اشاره به ویژگی های کودکان بیش فعال افزود: کودکانی که با اختلال بیش فعالی مواجه هستند معمولاً قادر به ادامه فعالیت مستمر نیستند و تمرکز و توجه به موضوعی برای آنها دشوار است. این کودکان ممکن است در میانه انجام یک کار تمرکز خود را از دست بدهند و فعالیت را نیمه کاره رها کنند، بدون اینکه بتوانند آن را به پایان برسانند.
متخصص روانپزشکی کودک و نوجوان با اشاره به علائم تکانشگری ادامه در اختلال بیش فعالی: یکی از گروه های مهم علائم اختلال نقص توجه بیش فعالی، رفتارهای تکانشی یا تکانشگری آن است تکانشگری در واقع به معنای انجام رفتارهای ناگهانی و بدون فکر است و از نمونه های رایج این رفتارها می توان به پریدن وسط صحبت های دیگران، پاسخ دادن قبل از اتمام سوال، برخاستن مکرر از جای خود در کلاس، حضور در کلاس، بدرفتاری با بزرگ ترها، پرتاب اشیا، جیغ زدن و گاز گرفتن در سنین پایین تر اشاره کرد.
راهی برای تشخیص تفاوت رفتارهای طبیعی کودکان با علائم بیش فعالی / تاثیر ژنتیک بر بیش فعالی
شکیبایی خاطرنشان کرد: در این نوع علائم کودک بدون فکر کردن به عواقب رفتار خود عمل می کند و ممکن است در سنین پایین تر این رفتارها طبیعی تلقی شود اما زمانی که از حد طبیعی فراتر رفته و همراه با علائم دیگر ظاهر شود به عنوان اختلال شناخته می شود و نیاز به بررسی و مداخله تخصصی دارد.
وی با اشاره به نحوه تشخیص تفاوت رفتارهای طبیعی کودکان با علائم بیش فعالی، تصریح کرد: زمانی که شدت و مدت رفتارهای تکانشی بیش از حد طبیعی باشد و با علائم دیگر اختلال همراه باشد، می توان آن را اختلال بیش فعالی تشخیص داد و رفتارهایی مانند رانندگی یا دوچرخه سواری تند و بی احتیاطی در سنین پایین تر و هل دادن بی احتیاطی در سنین پایین تر یا هل دادن به دیگران است. تکانشگری بیش فعال در نظر گرفته می شود.
این متخصص روانپزشکی کودک و نوجوان با اشاره به علل شایع این اختلال گفت: یکی از دلایل اصلی بیش فعالی در کودکان عوامل ارثی و ژنتیکی است و اگرچه ممکن است والدین کودک علائم بیش فعالی نداشته باشند، اما این اختلال در بستگان نزدیک کودک دیده می شود و مطالعات نشان داده است که حدود 30 درصد از کودکان بیش فعال دارای والدین یا اقوام نزدیک با این اختلال هستند.
چه عواملی بر بیش فعالی کودک تأثیر می گذارد؟ / ضرورت مداخله زودهنگام برای بهبود وضعیت کودک بیش فعال
شکیبایی با اشاره به سایر عوامل موثر در بروز بیش فعالی ادامه داد: اگرچه ژنتیک مهم ترین عامل در بروز بیش فعالی در کودکان است، اما عوامل دیگری نیز می توانند در شکل گیری این اختلال نقش داشته باشند و از جمله این عوامل ضربه به سر در دوران نوزادی یا کودکی و وزن بسیار کم هنگام تولد را می توان نام برد که ممکن است زمینه ساز بروز علائم بیش فعالی باشد.
وی تاکید کرد: تاثیر مصرف برخی داروها در دوران بارداری بر مغز کودک و بروز بیش فعالی هنوز به طور قطعی و علمی ثابت نشده است و به طور کلی داروها نقش مستقیم و ثابت شده ای در ایجاد این اختلال ندارند و عوامل ژنتیکی همچنان مهمترین عامل شناخته شده بیش فعالی در کودکان است.
این فوق تخصص روانپزشکی کودک و نوجوان، تشخیص دقیق اختلال بیش فعالی را مستلزم بررسی همه جانبه علائم رفتاری، سابقه خانوادگی و شرایط زندگی کودک عنوان کرد و خاطرنشان کرد: مداخله زودهنگام، آموزش والدین و استفاده از روش های درمانی مناسب می تواند به بهبود وضعیت کودک و کاهش اثرات منفی این اختلال کمک کند.
منبع : به گزارش میهن تجارت
