ایرنا: روزنامه الاخبار لبنان با اشاره به همکاری ایران و آژانس بین المللی انرژی اتمی نوشت: تهران به دنبال مدیریت بحران در پرونده هسته ای خود است و اولویت فعلی اش بازگرداندن بازدارندگی نظامی است.
به نوشته روزنامه الاخبار، مصر علاوه بر تلاش برای آتش بس در غزه و کاهش تنش میان «اسرائیل» و لبنان، به نقش میانجی در پرونده هسته ای ایران نیز وارد شده است. قاهره با هماهنگی عبدالفتاح السیسی، رئیس جمهور این کشور، به منظور کاهش تنش و حفظ ثبات منطقه، دیدارهایی میان وزیر امور خارجه مصر، عباس عراقچی همتای ایرانی وی و رافائل گروسی، مدیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی انجام داده است.
در ادامه این گزارش آمده است: ایران و آژانس در ماه سپتامبر (شهریور ماه گذشته) توافقنامه از سرگیری همکاری ها را امضا کردند، اما بازگشت تحریم های بین المللی در پایان همان ماه باعث فروپاشی آن توافق شد. اکنون ایران سطح همکاری های خود با آژانس را کاهش داده و با استناد به پایان مهلت قطعنامه 2231 شورای امنیت، خود را از برخی تعهدات سختگیرانه آژانس معاف می کند. تهران می گوید که چون غرب از مکانیسم «ماشه» سوء استفاده کرده است، دیگر نیازی به نظارت ویژه ندارد.
الاخبار افزود: در نتیجه ایران به دنبال محدود کردن دسترسی آژانس به سطح نظارت عادی است تا برنامه هستهای این کشور از وضعیت «نظارت استثنایی» به حالت عادی بازگردد. از دیدگاه ایران، تجربه جنگ تابستان گذشته و نیاز به بازسازی بازدارندگی نظامی، انعطاف چندانی در مذاکرات هسته ای نمی دهد.
به نوشته این روزنامه لبنانی، از سوی دیگر آژانس و کشورهای غربی با فشار رسانه ای و فنی تلاش می کنند ایران را به همکاری بیشتر وادار کنند و خواستار توقف غنی سازی و بازگشت بازرسان هستند. اما تهران بر حق حاکمیتی خود برای غنی سازی و ماهیت صلح آمیز برنامه خود پافشاری می کند و خواستار لغو تحریم ها و تضمین امنیت در برابر حملات آینده است.
وی افزود: در این بین مصر تلاش می کند نقش میانجی متعادل ایران و غرب را ایفا کند و اجازه ندهد کشورهای دیگری مانند قطر یا عمان این نقش را در انحصار خود درآورند و پیش بینی می شود در ماه های آینده همکاری های محدود ایران و آژانس ادامه داشته باشد، مذاکرات فنی دوره ای انجام شود اما توافق نهایی حاصل نشود.
الاخبار در پایان گزارش خود نوشت: وضعیت پرونده هسته ای ایران در مرحله «توازن ناپایدار اما قابل کنترل» است. نه بحران شدیدی در راه است و نه توافقی جامع، بلکه نوعی صلح شکننده تا زمان شکلگیری نظم امنیتی باثبات جدید در خاورمیانه است.
