بعدی- مرتضی احمدی را یکی از ماندگارترین چهره های تاریخ رادیو و تلویزیون ایران می دانند و چند نسل از مردم ایران صدا و سیمای او را به یاد دارند.
بر اساس گزارش فردا، احمدی در 19 آبان 1303 در تهران به دنیا آمد. او به دلیل صداقت در صدا و هنر خیلی زود به چهره ای محبوب تبدیل شد. احمدی در زمینه های مختلفی فعالیت کرد و در هر کدام آثار درخشانی خلق کرد.
زندگی مرتضی احمدی
زندگی مرتضی احمدی فراز و نشیب های زیادی داشت. با این حال، در دل این فراز و نشیب ها، آنچه از او باقی می ماند، خاطراتی است که چند نسل از جامعه ایران به اشتراک می گذارند. احمدی نه تنها هنرمند است، بلکه یکی از ماندگارترین چهره های فرهنگی ایران در قرن اخیر است.
احمدی کار خود را با بازیگری تئاتر آغاز کرد. او یکی از بچه های جنوب تهران بود، علاوه بر کار تئاتر، ورزش را نیز به صورت حرفه ای دنبال می کرد. مهمترین دستاورد ورزشی او مربیگری در باشگاه فوتبال راه آهن تهران است. به هر حال فعالیت اولیه احدی در تئاتر چندان موفق نبود و پس از تجربه اجراهای نه چندان موفق و به دلیل عدم موافقت پدرش، تئاتر را رها کرد و به عنوان تعمیرکار در راه آهن تهران مشغول به کار شد.
با این وجود، علاقه احمدی به هنر او را به سمت خود می کشاند. سرانجام به تدریج وارد عرصه های مختلف هنری شد. آواز خواند، بازی کرد و اعلام کرد، وارد صدا و سیما شد و…
اوج فعالیت احمدی را باید مربوط به دوران قبل از انقلاب 57 و روزهای استخدام او در رادیو دانست. او با اجرای چند آهنگ در رادیو به شهرت زیادی دست یافت و همچنین با اجرای چند برنامه رادیویی به یکی از محبوب ترین چهره های رادیویی تاریخ ایران تبدیل شد. بیشتر برنامه هایی که احمدی در رادیو اجرا کرد برنامه های طنز بود. همه اینها دست به دست هم داد تا احمدی به عنوان محبوب ترین بازیگر زن رادیو در سال 1356 انتخاب شود.
احمدی در سریال ها و فیلم های مختلفی نیز به عنوان بازیگر فعالیت کرد تا علاوه بر صدایش، تصویر خود را به مخاطبان آثارش معرفی کند. فعالیت وی در این زمینه نیز با استقبال بسیار خوبی مواجه شد. از معروف ترین آثاری که احمدی در آنها به عنوان بازیگر حضور داشته است می توان به باباشمل، سلطان صاحبقران، حردمبیل، شیرین و فرهاد و … اشاره کرد.
احمدی در سال 1334 با یکی از همکارانش در راه آهن ازدواج کرد که این ازدواج دیری نپایید و همسرش در سال 1350 بر اثر سرطان درگذشت و پس از فوت همسرش هرگز ازدواج نکرد و زندگی خود را وقف فرزندانش کرد.
احمدی برای خیلی ها نماد بچه های تهران قدیم محسوب می شود. خودش علاقه زیادی به تهران داشت و با وجود گذشت زمان همچنان از لحن قدیمی تهرانی ها در صحبت های روزانه اش استفاده می کرد. همین موضوع باعث شد عده ای به او لقب «صدای تهران» بدهند. احمدی همچنین در راستای معرفی لحن و صدای تهرانی چندین اثر پژوهشی منتشر کرد.
