مطبوعات ایتالیایی نوشتند: در گزارشی که وب سایت ایتالیایی Inside Over منتشر کرده، برجسته ترین سامانه های پدافند هوایی روسیه در اختیار ونزوئلا را بررسی کرده و به احتمال تامین تسلیحات بیشتر در آینده نزدیک در شرایط تشدید بحران با آمریکا اشاره کرده است.
به گزارش سرویس بین الملل «میهن تجارت»، در ادامه این مقاله آمده است: دافیدی رانیولینی، نویسنده گزارش، نوشته است که کاراکاس از حمایت آشکار کرملین برخوردار است و علاوه بر حمایت سیاسی و دیپلماتیک، از همکاری نزدیک نظامی و فنی با روسیه نیز بهره می برد و بخش عمده ای از تجهیزات و تسلیحات نظامی خود را در 20 سال گذشته از روسیه دریافت کرده است.
تجهیزات دفاع هوایی
ونزوئلا اولین سامانه دفاع هوایی S-300VM خود را در سال 2013 به عنوان بخشی از توافقنامه سال 2009 دریافت کرد.
از سال 2010، ونزوئلا دارای سیستم خودکششی Tor-M1 برای دفاع هوایی کوتاه و متوسط و همچنین چندین توپ خودکار ضد هوایی ZU-23-2 است.
ارتش ونزوئلا یک سامانه اس-125 پچورا دیگر روسی دارد. نسخه ای که کاراکاس در سال 2013 دریافت کرد Pechora-2M ارتقا یافته است.
سامانه روسی Buk-M2 به دلیل ترکیبی از تحرک بالا، خودمختاری عملیاتی و توانایی هدفگیری تا 24 کیلومتر، یکی از مؤثرترین سامانههای پدافند هوایی زمینی ارتش ونزوئلا محسوب میشود.
نیازهای ارتش ونزوئلا
ونزوئلا همچنین دارای سیستم دفاع هوایی قابل حمل با شانه است. منابع ونزوئلا تایید کرده اند که مسکو حدود 5000 سامانه کوتاه برد 9K338 Igla-S با برد 6 کیلومتر را به کاراکاس تحویل داده است.
به گفته آلکسی جوراولیف، نماینده روسیه، امکان تامین موشکهای بالستیک میانبرد اوریکسنیک و موشکهای کروز کالیبر به دلیل موانع فنی و لجستیکی فوراً در دسترس نیست.
سلاح های مهم روسیه برای ونزوئلا
سامانه دفاع موشکی ساحلی Bastion: هزینه عملیاتی کم و استفاده نسبتاً آسان، قادر به پرتاب موشک کروز ضد کشتی P-800 با سرعت 2.5 ماخ و برد 800 کیلومتر است.
موشک های کروز مافوق صوت Kh-32: نسخه ارتقا یافته Kh-22 می تواند جایگزین موشک های ضد کشتی Kh-31A شود و در صورت ترکیب با جنگنده های Su-30MK2، برد حمله تا 1000 کیلومتر امکان پذیر خواهد بود.
زیردریایی کیلویی روسی: با هزینه های پایین دستیابی و نگهداری، بستری ایده آل برای پرتاب موشک های کالیبر، پی-800 و تسیرکون است.
