وقتی جنگ اسرائیل نام آمریکا را فریاد زد

به گزارش خبرگزاری به گزارش میهن تجارت، دونالد ترامپ در ضیافتی که با حضور رهبران آسیای میانه برگزار شد، برای اولین بار آشکارا از نقش خود در حمله 23 ژوئن صحبت کرد و تاکید کرد که بر این عملیات “کنترل کامل” دارد. این اعتراف که پیش از این با تکذیب ها و اظهارات ضد و نقیض همراه بود، بیش از آنکه نمادی از اقتدار باشد، نشان از بی امان بودن و گستاخی در بالاترین سطوح قدرت آمریکا دارد. ترامپی که دیپلماسی را به ابزاری برای نمایش و فریب تبدیل می کند با این جمله بار دیگر چهره جنایتکار و سیاست بی شرمانه او ظاهر خود را بدون روتوش در برابر دنیا قرار داد.

ابهام هسته ای؛ زخمی که غرب را خونین کرد

رافائل گروسی و آژانس بین المللی بارها هشدار داده اند: ایران با حفاظت ذخیره کنید 400 کیلوگرم اورانیوم 60 درصد قابلیت بازگشت سریع به مسیر غنی سازی را دارد. این «ابهام هسته ای» برای تهران نیست نقطه ضعف که بازوی بازدارنده ای است که غرب را مجبور به محاسبه مجدد قدرت کرد. پس از ماه‌ها جنگ 12 روزه، هیچ‌کس باور نمی‌کند که برنامه هسته‌ای ایران “نابود” شده است. حتی متحدان سنتی ایالات متحده اعتراف کرده اند که تولید و تلاش ها تنها با یک وقفه موقت مواجه شده است.

تعمیر و دفاع موشکی؛ ایران قوی تر از همیشه است

تحلیل اندیشکده های غربی و عبری نشان می دهد که برنامه موشکی ایران با وجود آسیب اولیه، به سرعت تعمیر و ارتقا یافته است. گزارش کمک های فنی و لجستیکی چین و روسیه داستانی در زمینه دفاع موشکی و هوایی دارد. از جمله تحویل سامانه های HQ-B9 که برد پدافند هوایی ایران را افزایش داده و توانایی مقابله با نفوذ هوایی دشمن را بسیار تقویت کرده است. آنچه که قرار بود نقطه ضعف باشد امروز به رکن اصلی بازدارندگی ایران تبدیل شده است.

هزینه های نجومی واشنگتن؛ 2.1 میلیارد دلار فقط برای دفاع مستقیم

بر اساس گزارش های منتشر شده در منابع مرتبط با امنیت، ایالات متحده بیش از 150 موشک تاد (معادل نزدیک به یک چهارم ذخایر جهانی آن) و در طول جنگ 12 روزه حدود 80 موشک SM-3 مصرف کرد. هزینه ای که فقط برای تقابل مستقیم به حداقل 2.1 میلیارد دلار رسید این رقم شامل هزینه استقرار دو ناو هواپیمابر، هلیکوپترها و جنگنده های پیشرفته، تانکرها، تیم های جنگ الکترونیک و عملیات سایبری نمی شود – هزینه هایی که صدها میلیون دلار به بودجه واشنگتن اضافه کرد و نشان داد که این «نمایش قدرت» برای آمریکا گران تمام شد.

افشای اتاق های فکر؛ جنگ 12 روزه جنگ آمریکا بود

گزارش 30 صفحه ای بنیادهای امنیتی وابسته به نهادها عبری و آمریکایی (از جمله JINSA) که بر اساس مصاحبه محرمانه با فرماندهان سنتکامتهیه شده توسط پنتاگون و ارتش اسرائیل، حقیقتی تکان دهنده را آشکار می کند: جنگی که با حملات اسرائیل آغاز شد، در عمل جنگ آمریکا با ایران اسرائیل در این معادله بیش از یک بوده است جلو مستقل نبود مرحله ای برای اجرای عملیات واشنگتن. این واقعیت همه ادعاهای «عملیات یکجانبه» تل آویو را بی معنا می کند و روشن می کند که بدون حمایت لجستیکی و نظامی آمریکا، رژیم صهیونیستی مدت زیادی در برابر ایران دوام نمی آورد.

پوشش دیپلماسی و خیانت به اعتماد مذاکره کنندگان

در حالی که تهران با حسن نیت و در چارچوب مذاکرات غیر مستقیم (جاری عراقچی- ویتکاف در مسقط و رم) با اقدام دیپلماتیک موافقت کردند، واشنگتن مخفیانه در حال برنامه ریزی عملیات با تل آویو بود. آمریکا برای اولین بار از دیپلماسی به عنوان پوشش استفاده کرد فریب معلوم شد: توییت امیدوارکننده یک ساعت قبل از حمله، ابزاری جراحی برای ایجاد غافلگیری بود. این رفتار نه تنها خیانت به اصول دیپلماسی است، بلکه نقض آشکار اعتماد بین المللی است.

ترامپ تاجر؛ قلدر سیاسی یا جنایتکار بین المللی؟

تاجر نیویورکی که خود را متفکر «صلح از طریق قدرت» معرفی می کند، در پنج سال گذشته هیچ توافق پایدار و معناداری با همتایان بین المللی خود نداشته است. او بارها ادعا می کند نادرست وی در خصوص پرداخت های میلیاردی به ایران، اعتبار گفت وگو را بازی کرد و از مذاکره به عنوان ابزار استفاده کرد. تقویت استقبال نکرده است وقتی یک رئیس جمهور آشکارا می گوید: “ما می توانیم 150 بار دنیا را نابود کنیم و به همه آنها نیازی نیست” او فقط یک پیام می دهد: دنیای او دنیای فتح است. تاکید در چنین دنیایی، تنها راه مؤثر گفت‌وگو، به حداکثر رساندن قدرت ملی است – و ایران با تقویت همه‌جانبه قدرت خود، درهای واقعی گفت‌وگو را باز نگه داشته است.

اعتراف ترامپ، هزینه های چند میلیاردی واشنگتن، احیای سریع توانایی های هسته ای و موشکی ایران و افشای اتاق های فکر همه یکسان هستند. سنت تایید کنید: این نبرد آزمونی برای پایان هژمونی بلامنازع نبود. بلکه اعلامیه این شکست استراتژیک و اخلاقی آمریکا بود. برای تهران اما پیام روشن است – اگر می‌خواهد وارد یک معاهده و گفت‌وگو شود، باید با قدرت، تضمین‌ها و غیره بیاید. منطق وارد کنید؛ در گفت و گو زمانی پایدار خواهد بود که مبتنی بر تعادل قوا و احترام متقابل باشد نه تسلیم و فشار.