به گزارش ایسنا، گلاب آدینا که فردا 31 آبان ماه 72 ساله می شود، در فیلم هایی چون «قصه ها»، «زیر پوست شهر»، «بانوی اردیبهشت»، «روسری آبی»، «زرد قناری» با رخشان بنی اعتماد (کارگردان) همکاری داشته است.
وی گفت: من آنقدر شخصیت طوبی را دوست دارم که به دلیل ملموس و واقعی بودن شخصیت های او طاقت دیدن فیلم زیر پوست شهر را ندارم. من خیلی ناراحت می شوم و عذاب می کشم و هر چه الان بگویم ممکن است مغرضانه و مغرضانه باشد.
در ادامه بحث سیاهی و سفیدی که در فیلم ها مطرح می شود، لازم است بگویم چه سفیدی بیشتر از این که شخصیت طوبی بعد از همه مسائلی که در فیلم «زیر پوست شهر» دیدیم همچنان پابرجاست و سر پا نرفته و همه مشکلاتش باعث نشده که از روند زندگی عقب بماند. این می تواند برای هرکسی که این شرایط را دارد درسی باشد که تسلیم نشوند و به راه خود ادامه دهند.
روایت «زیر پوست شهر» درباره طوبی، زنی کارگر است که بر خلاف نظر شوهرش محمود و پسر بزرگش عباس، زندگی فقیرانه ای را سپری می کند، او دوست دارد در یک خانه محقر زندگی کند. پسر کوچکترش علی که در بحبوحه انتخابات مجلس ششم به مادرش سوادآموزی می دهد، به مسائل سیاسی کشورش علاقه مند است و در فعالیت های انتخاباتی شرکت می کند و هر از چند گاهی به کلانتری کشیده می شود. عباس که آرزوی سفر به ژاپن را دارد و در یک کارگاه پوشاک کار می کند…
گلاب آدینا، محمدرضا فروتن، باران کوثری، ابراهیم شیبانی، محسن قاضی مرادی، حمیرا رازی، مهراوه شریفی نیا، مریم بوبانی، علی اوسیوند، نازنین فراهانی، نازنین جواهری، مهرداد فلاحتگر، وحید رزاقی و احمد یاوری شاد از جمله بازیگران این فیلم هستند.
سکانس ماندگار «زیر پوست شهر» را همزمان با تولد گلاب آدینا تماشا کنید، فیلمی که با گذشت 25 سال هنوز موضوع آن سوژه روز جامعه است.
گلاب آدینه در نشستی در خرداد 1385 گفت: مجموعه یک فیلم باعث ماندگاری نقش می شود و ماندگاری نقش های من به فیلمسازان آثارم برمی گردد.
بازیگر «مهمان مادر»، «وقتی همه خواب بودند» در نشست بازیگران سینمای ایران در ادامه گفت: وقتی فیلمی خوب است، گروه این بازیگران هم خوب هستند و برعکس وقتی نتیجه یک فیلم خوب نیست، زحمات بازیگران هم هدر میرود.
اگرچه در بسیاری از موارد در نقش مادران سنتی ظاهر شده ام، اما هر کدام با دیگری متفاوت هستند، هرچند که متعلق به یک گروه اجتماعی هستند. همانطور که «طوبی» در «زیر پوست شهر» زنی مستقل و نان آور خانه است، اما عفت در «مهمان مامان» زنی وابسته به مرد خانه است و تنها زنی کارآمد در عرصه خانه داری است.
کافی است چشمانمان را باز کنیم و اطرافمان را ببینیم. محیط اطراف ما پر از همه جور فضایل و فضیلت و فضیلتی است که اگر از هر کدام عکس بگیریم می توانیم آنها را در کار خود در نظر بگیریم.
