رهی معیری؛ داستان عشقی که زندگی شاعر را تغییر داد

بعدی- محمدحسن بویوک میری، متخلص به رهی میری، از شاعران مهم ادبیات معاصر فارسی است. میری با وجود عمر کوتاه خود آثار بسیار مهمی از خود به جای گذاشت.

بر اساس گزارش فردا، راهی در اردیبهشت 1288 در تهران و در خانواده ای اصالتاً شاهرودی به دنیا آمد. او شاعری بود که آثار خود را در بیشتر ژانرهای ادبیات کلاسیک فارسی به جای گذاشت. اما علاقه او به غزل باعث شد که بیشتر اشعارش را در این قالب بنویسد.

داستان عاشقانه ای که زندگی معیری را تغییر داد

شور عشق به شعرهای رهی رنگ دیگری بخشیده بود. رهی یکی از آن شاعران ایرانی است که اشعار او حقیقت عاطفی بی نظیری را نشان می دهد. تجربه زیسته رفتن و دردی که عشق بر پیشانی او نهاده بود او را به شاعری تلخ، احساسی و گاه کینه توز تبدیل کرد.

بی تفاوتی رحی در زندگی عاطفی و عاشقانه اش باعث شد که هرگز ازدواج نکند. او برای پاسخگویی به دنیای معنوی و عاطفی خود، با شور و شوق بیشتری شروع به شعر گفتن کرد. داستان عشق شکست خورده رهی شامل روایت های مختلفی است که یکی از معروف ترین روایت ها روایتی است که دکتر قاسم غنی درباره رهی و زندگی عاطفی او نقل کرده است. بر اساس این داستان، رهی در جوانی عاشق مریم فیروز، یکی از چهره های فعال احزاب کمونیستی در دوران رژیم پهلوی شد.

رابطه عاطفی بین رهی و فیروز ایجاد می شود و رهی خیلی زود عاشق می شود. مریم فیروز نیز مانند خود رهی از خانواده ای اصیل بود. فیروز نجیب زاده ای بود که روزنامه های خارج از ایران به او لقب «شاهزاده سرخ» داده بودند. او نوه عبدالحسین میرزا فرمانفرما شاهزاده معروف قاجار و پسر عموی محمد مصدق نخست وزیر ایران بود.

رابطه عاطفی بین فیروز و معیری خیلی زود به کابوسی تبدیل می شود که زندگی او را برای همیشه تحت الشعاع قرار می دهد. مریم فیروز که در آن زمان علیرغم عشقی که به رهی میری داشت با رهبران حزب توده ارتباط بسیار نزدیک داشت، سرانجام با نورالدین کیانوری رهبر حزب توده ایران ازدواج کرد. این اتفاق زندگی معیری را برای همیشه تحت تاثیر قرار داد.

پس از این شکست عاطفی، شعرهای معیری رنگ دیگری به خود گرفت و شعر ابزاری قدرتمند برای ابراز احساسات او شد. علاوه بر این، میری نوعی نفرت نسبت به زنان ایجاد کرد که همچنان در برخی از شعرهای او خود را نشان می داد. به عنوان مثال، معیری در شعر بلندی با عنوان «آفرینش زنان» زنان را مورد هجمه کینه توزانه قرار داد. به هر حال او را جدا از نگاه غلطی که به زن داشت، باید یکی از مهم ترین شاعران ایران معاصر دانست.

رهی میری سرانجام در 24 آبان 1347 بر اثر بیماری سرطان دار فانی را وداع گفت و در قبرستان ظهیرالدوله به خاک سپرده شد.