گاردین گزارش داده است که ایالات متحده در هفته های اخیر در حال توسعه طرح جدیدی برای مدیریت نوار غزه در مرحله پس از جنگ است. این طرح مبتنی بر تقسیم غزه به دو منطقه اصلی «منطقه سبز» و «منطقه سرخ» است.
به گزارش سرویس بین الملل «میهن تجارت»، بر اساس این گزارش، اسناد برنامه ریزی نظامی به دست این روزنامه نشان می دهد که منطقه سبز تحت کنترل مستقیم نیروهای اسرائیلی و یک نیروی بین المللی در حال شکل گیری خواهد بود و تنها منطقه ای است که پروژه های بازسازی در آن مجاز خواهد بود.
منطقه قرمز بدون بازسازی
به گزارش گاردین، اما منطقه سرخ – جایی که اکنون بیش از دو میلیون فلسطینی پس از آواره شدن اجباری از دیگر مناطق غزه در آن زندگی می کنند – ویران باقی خواهد ماند و هیچ برنامه قابل توجهی برای بازسازی یا ارائه خدمات اولیه وجود ندارد.
“هیچ تفرقه گریزی وجود ندارد”
در این گزارش به نقل از مقامات آمریکایی درگیر در این طرح آمده است که “اتحاد مجدد نوار غزه” یک هدف دور و “جاه طلبانه” است و تقسیم فعلی اجتناب ناپذیر است.
به گفته آنها، حضور یک نیروی بینالمللی در منطقه سبز میتواند محیط باثباتتری ایجاد کند که امکان آغاز بازسازی را فراهم کند و غیرنظامیان فلسطینی را به مهاجرت داوطلبانه به این منطقه تشویق کند. تحت تأثیر تفاوت قابل توجه خدمات و زیرساخت بین دو منطقه.
طرح ایالات متحده امیدوار است که این مهاجرت داخلی به ادغام تدریجی غزه در دراز مدت کمک کند، اما جدول زمانی مشخصی وجود ندارد.
این طرح همچنین مبتنی بر «نیروی ثبات بینالمللی» است که بخشی ضروری از «برنامه 20 مادهای» اعلام شده توسط رئیسجمهور آمریکا، دونالد ترامپ است.
درخواست نمایندگی که با موانعی روبرو است
واشنگتن در تلاش است تا مجوز رسمی از شورای امنیت سازمان ملل برای استقرار نیروهای خارجی در مناطق شرقی غزه را دریافت کند، اما این تلاش ها با مخالفت روسیه و چین مواجه شده است.
در خصوص ترکیب این نیرو، فرماندهی مرکزی ایالات متحده طرح اولیه ای را تدوین کرده است که شامل قرار دادن نیروهای اروپایی در مرکز این ساختار است: شامل حداکثر 1500 سرباز انگلیسی متخصص در عملیات های مهندسی و امدادی نظامی، 1000 سرباز فرانسوی و کمک های لجستیکی و پزشکی از آلمان، هلند و شمال اروپا.
طرح “توهم”.
اما منابع دیپلماتیک و اروپایی به نقل از گاردین این طرح را “فانتزی” توصیف می کنند. زیرا اکثر پایتخت های اروپایی آمادگی شرکت در ماموریتی را ندارند که ممکن است سربازانشان را در تماس مستقیم با گروه های فلسطینی یا حتی اسرائیلی قرار دهد یا آنها را به حمایت از اشغالگری متهم کند.
تاکنون تنها ایتالیا برای اعزام نیرو اعلام آمادگی کرده است. اردن – که ایالات متحده آن را با صدها سرباز و تا 3000 پلیس به عنوان یکی از مشارکت کنندگان احتمالی در نظر گرفته است – توسط ملک عبدالله دوم به صراحت اعلام شده است که هیچ نیرویی به غزه نخواهد فرستاد.
اسناد برنامهریزی آمریکا همچنین نشان میدهد که فعالیت نیروهای بینالمللی به منطقه سبز محدود میشود و از «خط زرد» فراتر نمیرود – خط کنترل کنونی اسرائیل که از شمال به جنوب کشیده شده و غزه را به دو نیم میکند.
مقامات آمریکایی اعتراف می کنند که انتظار ندارند این نیروها برای محافظت از غیرنظامیان وارد منطقه قرمز شوند. جایی که حماس نفوذ خود را بازیافته است.
ماموریتی که دولت ها را نگران می کند
این اسناد همچنین نشان می دهد که نیروهای خارجی در کنار نیروهای اسرائیلی کار خواهند کرد، از جمله ایست های بازرسی در امتداد خط کنترل. این برای کشورهایی که احتمالاً نیرو اعزام می کنند نگران کننده است، زیرا ممکن است آنها را در نظر بسیاری به عنوان بخشی از ساختار اشغالگری معرفی کند.
در مورد خروج اسراییل، موضوع هنوز نامشخص است. زیرا این طرح تصریح میکند که ارتش اسرائیل فقط شرایط خروج را «پس از استقرار کامل نیروی بینالمللی و تثبیت شرایط» – بدون هیچ چارچوب زمانی مشخصی، بررسی خواهد کرد.
در طرف فلسطینی، طرح ترامپ ایجاد یک نیروی پلیس فلسطینی “دوربرد” را برای مدیریت امنیت داخلی پیشنهاد می کند، اما نقش این نیرو بسیار محدود خواهد بود: در ابتدا 200 نفر، که ظرف یک سال به 4000 نفر افزایش می یابد، که حدود 20 درصد از کل نیروهای امنیتی فعال در غزه است.
بازسازی مشروط
در مورد بازسازی، واشنگتن این روند را به ایجاد و تثبیت منطقه سبز گره زده است. برنامه ریزان این منطقه را تصور می کنند که خدمات و زیرساخت هایی را ارائه می دهد که منطقه قرمز فاقد آن است و مردم را تشویق می کند تا داوطلبانه به آنجا حرکت کنند.
اما بر اساس گزارش گاردین، این تصور بسیار شبیه به تجارب شکست خورده آمریکا در عراق و افغانستان است. جایی که «مناطق سبز» تبدیل به محلههایی شد که به شدت محافظت میشد، جایی که نیروهای غربی جدا از مردم زندگی میکردند و نتوانستند یک محیط امن یا اعتماد مردم ایجاد کنند.
