متولی مسکن در دولت از امضای تفاهم نامه همکاری ایران و چین در ساخت مسکن خبر داده است که قرار است در سفر پزشکان به این کشور بین وزرای مسکن دو کشور منعقد و نهایی شود.
به گزارش دنیای اقتصاد، فرزانه صادق همزمان با «تبادل دانش و تجربه ساخت مسکن» و همزمان «مشارکت چینی ها در ساخت مسکن در ایران» صحبت کرد.
بررسی جلسه وزیر راه و شهرسازی کشورمان با وزیر مسکن و شهرسازی چین حکایت از آن دارد که طرح جدید دولت برای دعوت از «مسکن سازان چینی» در ادامه طرح ۱۴۰۱ شهرداری تهران است که البته با شکست مواجه شد و حتی یک متر مربع هم پیش نرفت.
شرایط اقتصادی کرونا و پس از کرونا، ساخت و ساز و پیش فروش مسکن در چین را متوقف کرد به طوری که امروز تعداد قابل توجهی از غول های ساخت و ساز چینی به دلیل فروش نرفتن واحدهای مسکونی و توقف پروژه های عمرانی در حال ساخت ورشکست شده یا با بدهی سنگین مواجه شده اند.
این شرایط سازندگان چینی در کنار تبادل نفت ایران و چین عاملی است که مسئولان شهر تهران و همچنین دولت تصور کنند می توانند روی توان ساخت و ساز چینی ها برای مسکن دولتی یا مسکن توسط شهرداری حساب کنند.
این ایده از زمانی تقویت میشود که دولت ایران در اواخر دهه 90 تجربه نسبتاً موفقی در «استفاده از برجسازان ترک» در پروژه مسکن مهر داشت. اکثر مسکن های مهر پردیس و پرند توسط شرکت های ساختمانی ترکیه ساخته شده است.
احتمالا پاسخ دولت به این ابهام می تواند «کمبود منابع» برای ساخت مسکن دولتی، طرح ملی مسکن باشد، اما در مقابل این پاسخ، ابهام دیگری مطرح می شود و آن اینکه «آیا چینی ها با «قیمت تکلیفی» که معمولاً حدود نیم تا 60 درصد قیمت واقعی ساخت مسکن است، با ساخت مسکن برای دولت موافقت خواهند کرد؟
علاوه بر این، سرمایهگذاران ساختمانی در ایران در حال حاضر سرمایه لازم برای ورود به پروژههای ساخت و ساز مسکن را دارند، اما آنچه «مانع» میشود، ریسکهای اقتصادی و غیراقتصادی و از همه مهمتر «ناتوانی در پرداخت از سوی خانوارها یا صاحبان مسکن» است.
با این واقعیت، هر سازنده ای از هر کشوری به احتمال زیاد در بازار مسکن و ساختمان ایران با همین مانع روبرو خواهد شد. از سوی دیگر صحبت از «انتقال فناوری ساخت و ساز مسکن از چین» شده است. در مورد این وعده دولت دو نکته وجود دارد.
اولین نکته این است که آیا در ساخت مسکن مهر توسط ترک ها «انتقال تکنولوژی» صورت گرفته است؟ آیا آن پروژهها سرمایهگذاری مشترک بودند یا قراردادی؟ پاسخ ها در شهرهای جدید پرند و پردیس روشن است.
نکته دوم اینکه، در برخی مناطق، شرکتهای ساختمانی ایرانی به فناوریهای نوین ساختمانی مجهز هستند، اما «زمینه فعالیت» آنها مسدود یا بسیار سخت و پرخطر است. شرکت های ساختمانی ایرانی به شدت به دنبال «واردات فناوری» هستند، اما تحریم ها و شرایط سیاسی و همچنین تعرفه واردات و 1001 موضوع دیگر راه را بر آنها بسته است.
