منچسترسیتی پس از 4 پیروزی متوالی درخشان، امشب در سنت جیمز پارک، تیم اسیر ادی هاو را 2-1 مغلوب نیوکاسل کرد تا همه چیز به نفع آرسنال در اوج باشد.
در شبی که بازی آنقدر غیرقابل پیشبینی بود که هر نتیجهای را میتوان روی تابلوی امتیازات مشاهده کرد، نیوکاسل با قلب و انرژی که از سکوها سرچشمه میگرفت، منچسترسیتی را 2-1 شکست داد. بازی ای که اگر فقط خلاصه اش را ببینید نمی توانید حدس بزنید چقدر دیوانه کننده، پر تنش و پر از فرصت های از دست رفته بود. سیتی می تواند بارها پیش برود، نیوکاسل می تواند جدول را زودتر تغییر دهد. اما در نهایت این تیم ادی هاو بود که غول پپ گواردیولا را در یک نبرد فیزیکی، سریع و نفس گیر به زانو درآورد.
سیتی می توانست از همان ثانیه های اول به گل برسد. هالند با پاس دکو از وسط شروع کرد اما ضربه چیپ او با دفع عالی پوپ به بیرون رفت. قبل از آن، دوناروما با اشتباه خود تقریباً یک گل زودهنگام به نیوکاسل زد. ریتم بازی به قدری بالا بود که هر حمله ای بوی گل می داد. وولت مید، مهاجم جوان میزبان، دو بار در دیدارهای تک به تک با دوناروما شکست خورد. یک بار با شیرجه بالا، بار دیگر با خروج کاملاً به موقع دوناروما.
سیتی هم ناکامی های خود را داشت: هالند از هشت قدمی توپ را به سینه پوپ کوبید، فودن دو بار توپ را از موقعیت مناسب بیرون زد و چندین بار VAR در برخورد چار و تیو، احتمال پنالتی را در دو صحنه رد کرد. نیمه اول با تعداد زیادی موقعیت خیره کننده اما بدون گل به پایان رسید. نیمه ای که می توانست 3-3 یا 2-0 یا 3-0 باشد.
اما در نیمه دوم بازی تا حدودی از هرج و مرج مطلق پیش رفت و دروازه ها باز شد. در دقیقه 63 گیمارش از چند نفر عبور کرد و توپ را به هاروی بارنز داد. شوت موزی، زمین و تماشایی که به گوشه دروازه دوناروما خزید و سنت جیمز پارک را منفجر کرد.
اما سیتی تنها پنج دقیقه بعد پاسخ داد. دیاز توپ را از آشفتگی منطقه بیرون کشید و شوت خشکی به درون دروازه فرستاد، تیمی که با ضربه به بازیکن نیوکاسل از بین پاهای آخرین مدافع عبور کرد: 1-1 و بازگشت امید.
اما نیوکاسل در شبی که نمی خواست تسلیم جریان طبیعی بازی شود، دوباره پیش افتاد. نبرد هوایی عظیمی که ولدمورت نقش مهمی در آن داشت، ضربه سر گیمارچ به تیرک دروازه برخورد کرد و توپ برگشتی که بارنز با عصبانیت و دقت روی سقف دروازه کاشت. 1-2.
سیتی در ده دقیقه پایانی حریف را محاصره کرد. ساوینیو، باب و ریندرز تلاش زیادی کردند تا تیم خود را به بازی بازگردانند، اما نیوکاسل شکل دفاعی خود را مانند زره حفظ کرد. همه توپ ها مسدود شد و سیتی نتوانست به دروازه برسد.
فوتبال امشب به تیمی پاداش داد که سختتر جنگید، سختتر دوید و هر فریاد هواداران در ورزشگاه را برانگیخت. نیوکاسل 2-1 پیروز شد و سنت جیمز پارک آهنگ پیروزی را خواند.
