افتتاحیه نوکمپ با گل لواندوفسکی، بازی لمینه یامال و براد با روحیه و گلزن: این خلاصه روز افتتاحیه بزرگ نوکمپ اسپاتیفای بود.
بازگشت بارسلونا به نیوکمپ با پیروزی آرام و بی دردسر مقابل اتلتیک همراه بود که به سنت دیرینه خود در ورزشگاه آبی ها وفادار ماندند. تیم باسک 24 سال است که در این رشته قهرمان نشده است.
انتظار بیشتر از حد انتظار بود، اما ارزشش را داشت. در مجموع 909 روز بود که بارسلونا به دلیل بازسازی نتوانست از ورزشگاه خود استفاده کند اما حالا این موضوع به تاریخ پیوست.
بازگشت آبی ها به خانه ای که برخی از بازیکنان حتی هرگز در آن بازی نکرده بودند یک موفقیت کامل بود زیرا آنها به راحتی سه امتیاز را در برابر اتلتیک که 24 سال است طعم پیروزی در این ورزشگاه را نچشیده بودند، کسب کردند. این برد درخشان پایان یک انتظار بزرگ بود.
با این حال، گل زودهنگام لواندوفسکی در دقیقه 4 و گل فران تورس در ثانیه های پایانی نیمه اول، عملاً این قرارداد را قطعی کرد. بدون شک در ابتدای نیمه دوم گل سوم توسط فرمین به ثمر رسید و سپس سان ست از بازی اخراج شد. اتلتیک یک بار دیگر در این ورزشگاه مقابل بارسا حذف شد.
شروع این بازی که مدت ها انتظار می رفت برای بارسا بهتر از این نمی توانست باشد. تنها 20 ثانیه از بازی نگذشته بود که اولین موقعیت خطرناک رخ داد و در دقیقه 4 بارسا اولین گل را به ثمر رساند. اشتباه اتلتیک در کار با توپ باعث شد تا گالارتا یک پاس بد به برنگر بدهد، او در مقابل اریک توپ را از دست داد و اریک آن را به لواندوفسکی رساند تا مهاجم لهستانی در تیر اول و از زاویه بسته اونای سیمون را شکست دهد. سایمون می توانست در این ضربه خیلی بهتر عمل کند. فقط یک نفر می توانست اولین گل را در نیوکمپ بزند و آن لوا بود. غیبت چند بازیکن کلیدی کوچکترین تاثیر منفی روی بارسا نداشت و بازی خیلی راحت تر از حد انتظار پیش رفت.
تمام نقشه های والورده در همان دقایق اولیه به باد رفت. علیرغم بازی مهم روز سه شنبه در لیگ قهرمانان اروپا، او تقریباً بهترین ترکیب خود را به نمایش گذاشت، به جز در نوک حمله، جایی که به طرز شگفت انگیزی اونای گومز را قرار داد. بازیکنی که آنقدر در پست های مختلف استفاده می شود که در هیچ کدام جا نمی شود. اتلتیکو دقایق سختی را پشت سر گذاشت که در آن بارسا می توانست گل دوم را به ثمر برساند. اما کم کم شکل گرفت تا اینکه حوالی دقیقه 30 اولین موقعیت خود را با ضربه اونای گومز ایجاد کرد که خوان گارسیا آن را دفع کرد. موقعیت بعدی که خطرناکتر هم بود را نیکو ویلیامز خلق کرد که توپ را میلی متری از کنار تیرک روی پاس یوری فرستاد. اما درست زمانی که اتلتیک پیشرفت کرد، گل دوم بارسا رسید. چند ثانیه بعد از وقت اضافه نیمه اول. پاس بلند دیدنی لمینه یامال به فران رسید و ضربه او با برخورد به دست و پای اونای سیمون با خوش شانسی وارد دروازه شد.
شروع نیمه دوم یک کپی از نیمه اول بود. گالارتا باز هم توپ را از دست داد و فرمین با یک ضربه دقیق توپ را به ثمر رساند. احتمال شکست سنگین به وضوح احساس می شد و این برای بازیکنان اتلتیک خوشایند نبود. نتیجه این عصبانیت اخراج غروب بود. ضربه بی دلیل و بی مورد روی فرمین که داور بدون معطلی کارت قرمز داد. این اخراج باعث شد والورده سه تعویض انجام دهد که یکی از آنها جدایی نیکو ویلیامز بود. بازیکنی که به شدت توسط هواداران بارسا هو شد.
با وجود اینکه هنوز نیم ساعت به پایان بازی باقی مانده بود و اتلتیکو یک بازیکن کمتر داشت، انتظار می رفت توپ های بیشتری وارد دروازه اونای سیمون شود اما این اتفاق نیفتاد و تنها یک گل دیگر توسط بارسا در وقت اضافه به ثمر رسید. فران تورس دو برابر کرد. بازیکنی که هنوز هم از دقایقش بیشترین بهره را می برد. بهترین اتفاقی که در دقایق پایانی رخ داد بازگشت رافینیا پس از دو ماه دوری بود.
درخشان ترین نقطه نیوکمپ شماره 10 آبی اناری ها بود. در روز بازگشت تاریخی بارسلونا به این ورزشگاه، لمینه یامال به اندازه ورزشگاه می درخشید. او نه تنها در هیاهوی افتتاحیه گم نشد، بلکه تمام توجهات را به خود جلب کرد. روی گل دوم، او فران را با یک پاس رویایی از بیرون راه انداخت که برای تکمیل جشن نوکمپ تنها به یک ضربه نیاز داشت. اما اوج عملکرد او روی گل چهارم بود. جایی که میانه میدان را مانند صفحه خالی مقابل خود می دید، از کنار چند بازیکن گذشت، تعادل و آرامش خود را همزمان حفظ کرد و در نهایت با یک پاس دقیق دیگر، فران تورس را مقابل دروازه قرار داد تا اینکه روزی که به بازگشت به ورزشگاه اختصاص داشت، با عملکرد تاریخی یامال همراه شد. یامال در افتتاحیه نوکمپ امضای خود را امضا کرد.
بازگشت بارسا به نوکمپ اسپاتیفای که با توجه به بازی امروز انتخاب بسیار مناسبی برای نامگذاری ورزشگاه بود، با پخش آهنگ های کلاسیک و درخشان همراه بود و بارسا آنها را بی نقص خواند، در حالی که بازیکنان اتلتیک تنها همراه با عملکرد ناهماهنگشان بودند. یک تشبیه مناسب برای اتفاقات این بازی: نمایش یک طرفه در شبی که بارسلونا پس از دو سال و نیم به خانه بازگشت.
هر دو تیم اکنون باید روی بازی های سه شنبه لیگ قهرمانان تمرکز کنند، جایی که بخش مهمی از اهداف فصل آنها مشخص خواهد شد. هر کدام در سطح خود.
