تحلیل رفتن این عضله می‌تواند نشانه هشداردهنده زوال عقل باشد

بعدی- یک تحقیق جدید نشان می دهد که کاهش حجم عضله گیجگاهی می تواند یکی از نشانه های اولیه افزایش خطر ابتلا به زوال عقل باشد و توجه به سلامت عضلات در کنار عوامل شناختی حائز اهمیت است.

به گزارش به گزارش میهن تجارت به نقل از سلامت زنان، زوال عقل یکی از بیماری های مخرب دوران سالمندی است که 10 درصد از افراد مسن را تحت تاثیر قرار می دهد. اگرچه هیچ درمان قطعی برای این اختلال وجود ندارد، اما تشخیص زودهنگام می‌تواند به شروع سریع‌تر برنامه‌های درمانی کمک کند و خانواده‌ها را برای رویارویی با مراحل بعدی بیماری آماده‌تر کند.

اکنون، تحقیقات جدید نشان می دهد که کوچک شدن اندازه یک عضله خاص در بدن ممکن است یک علامت هشدار برای افزایش خطر زوال عقل باشد. البته این موضوع دارای عوارضی است اما نتایج مطالعه و تحلیل محققان اطلاعات مهمی را در مورد رابطه ساختار عضلانی و سلامت شناختی نشان می دهد.

یافته های این مطالعه چه بود؟

این مطالعه که نتایج آن در نشست سالانه انجمن رادیولوژی آمریکای شمالی ارائه شد، داده‌های 621 فرد سالم از نظر شناختی را بررسی کرد. شرکت کنندگان در پروژه تصویربرداری عصبی بیماری آلزایمر.

محققان با استفاده از تصاویر MRI، عضله «گیجگاهی» را که به ناحیه فک متصل است اندازه‌گیری کردند و افراد را بر اساس میزان حجم عضله در دسته‌های مختلف طبقه‌بندی کردند. سپس در یک بازه زمانی حدود 5.8 ساله وضعیت شرکت کنندگان از نظر بروز زوال عقل، تغییرات ساختاری مغز، عملکرد شناختی و توانایی های عملکردی مورد بررسی قرار گرفت.

آیا تحلیل رفتن عضله علامت هشداردهنده زوال عقل است؟

این اولین مطالعه ای نیست که ارتباطی بین کاهش توده عضلانی و کاهش عملکرد شناختی پیدا می کند. به عنوان مثال، یک مطالعه در سال 2022 که شامل بیش از 8000 سالمند بود نشان داد که از دست دادن عضلات با کاهش سریع‌تر عملکردهای اجرایی مرتبط است. تحقیقات دیگر همچنین ارتباط بین توده عضلانی کم و افزایش خطر اختلال شناختی و زوال عقل در افراد مسن را تایید کرده است.

عضله گیجگاهی کوچکتر می تواند نشانه سارکوپنی باشد. وضعیتی که به از دست دادن تدریجی عضلات و قدرت به دلیل افزایش سن اشاره دارد. سارکوپنی معمولاً با ضعف جسمانی، کاهش تحرک و اختلالات متابولیک همراه است. عواملی که همگی با زوال شناختی و زوال عقل مرتبط هستند.

اگرچه دلیل دقیق این ارتباط هنوز به طور کامل شناخته نشده است، از دست دادن عضله احتمالاً بخشی از فرآیندهای گسترده تری است که بر سلامت مغز تأثیر می گذارد. این وضعیت اغلب منعکس کننده مشکلات زیرساختی دیگر مانند سوء تغذیه، عدم تحرک و التهابات سیستمیک است. عواملی که به طور مستقیم با خطر زوال عقل مرتبط هستند.

محققان تاکید می کنند که از دست دادن عضلات باید به عنوان یک “علامت هشدار دهنده مهم” در نظر گرفته شود، به خصوص زمانی که با افزایش سن بدتر می شود. توجه به این موضوع و مداخله به موقع می تواند در حفظ سلامت جامعه و حفاظت از عملکرد شناختی موثر باشد.

سایر علائم هشداردهنده زوال عقل

مطالعات قبلی چندین عامل مهم را به عنوان نشانگرهای بالقوه زوال عقل شناسایی کرده اند. از جمله:

• وضعیت نامطلوب سلامت جسمانی

• سابقه سکته مغزی

• نداشتن سابقه کاری یا تجربه کاری بسیار محدود

• ابتلا به دیابت یا داشتن شاخص توده بدنی 35 یا بیشتر در سن 60 سالگی

• عدم فعالیت بدنی

• عملکرد ضعیف در تست های فیزیکی مانند قدرت دست، سرعت راه رفتن، تعادل و ظرفیت تنفس

• مصرف الکل

• نداشتن ویژگی های شخصیتی مسئولیت پذیر

• داشتن چند ژن خاص

• نداشتن سرگرمی ها یا فعالیت هایی که به یادگیری و تقویت ذهن کمک می کند

اگرچه وجود این عوامل لزوما به معنای زوال عقل نیست، اما می تواند احتمال بروز آن را افزایش دهد.

آیا می توان از زوال عقل پیشگیری کرد؟

زوال عقل یک اختلال پیچیده است و دانشمندان هنوز در حال بررسی علل زمینه ای آن هستند. با این حال، چندین توصیه عمومی پذیرفته شده پزشکی وجود دارد که می تواند به کاهش خطر کمک کند. این توصیه ها عبارتند از:

• مراقبت از سلامت قلب

• سعی کنید حداقل 150 دقیقه در هفته فعالیت بدنی داشته باشید

• داشتن تعاملات اجتماعی منظم

• یادگیری مداوم و تحریک ذهن

• بررسی کمبود ویتامین

• تحریک حواس از طریق فعالیت های مختلف

• محافظت از سر در برابر ضربه و آسیب

• کاهش استفاده از صفحه نمایش و خاموش کردن آنها چند ساعت قبل از خواب

در مجموع، تحقیقات جدید بار دیگر اهمیت توجه به وضعیت عضلات و سلامت جسمانی در کنار سلامت شناختی را یادآوری می کند. علائمی مانند کاهش عضله گیجگاهی ممکن است اطلاعات ارزشمندی در مورد خطر زوال عقل ارائه دهد و به افراد کمک کند تا تغییرات اولیه در سبک زندگی خود را ایجاد کرده و سلامت عمومی را بهبود بخشند.