سه نکته مهم از حضور غافلگیرکننده مدیری مقابل قیاسی

حضور مهران مدیری در برنامه «تلمبه» با اجرای امیرحسین قیازی از جمله اتفاقاتی بود که کمتر کسی انتظارش را داشت. مدیری سال‌هاست که یکی از تاثیرگذارترین و محبوب‌ترین چهره‌های سرگرمی در ایران بوده است، اما معمولاً در فضاهایی ظاهر می‌شود که خودش طراحی و مالکیت آن را در اختیار داشت. “پمپ” زمین متفاوتی است. برنامه ای مبتنی بر شوخی های باز، بداهه گویی سریع و دور شدن از الگوهای رسمی صدا و سیما.

مدیری در «دورهمی» هم فضایی مشابه داشت، اما آن فضا بیشتر کنترل شده، اخته و منطبق بر چارچوب های تلویزیونی بود. اینجا اما او مهمان بود. مهمانی که تا به حال چنین تاثیر و محبوبیت و تجربه ای در برنامه ای مشابه نداشته است. این تغییر موضع خود به خود اتفاق افتاد.

امین فردین، یا چگونه دو درجه و دوم باشیم!

یکی از جنجالی ترین قسمت های برنامه جایی بود که گفتگو به امین فردین رسید. یک پاپاراتزی که در سال های اخیر به دلیل اظهار نظر در مورد روابط و حاشیه های افراد مشهور شناخته شده است. مدیری این بار کاملا برهنه ظاهر شد و خیلی خجالت کشید. او فردین را فردی «بی کمک» توصیف کرد و حتی گفت که چنین فردی برای اطرافیانش مفید نیست. این موضع تند بیش از یک شوخی یا کنایه رایج بود و بیشتر شبیه یک مرزبندی اخلاقی بود. مرزبندی با جریانی که مبتنی بر فضول، تخریب و سوء استفاده از زندگی خصوصی دیگران است. این بخش جنبه جدی و سازش ناپذیر مدیریت را برجسته می کند.

مدیری قیاس را خواباند

در قسمت بداهه نوازی برنامه به یکی از جذاب ترین لحظات خود رسید. قیاسی طبق روال همیشگی سعی کرد با شوخی جریان گفت وگو را در اختیار بگیرد اما این بار مدیری پیشقدم شد و در بداهه ای دقیق و حساب شده خطاب به قیاسی گفت: تو استعداد نداری؛ قیاسی در این گفت وگو با او صحبت کرد. جمله ای که کاملاً در قالب شوخی گفته شد اما بلافاصله با ادامه بداهه مدیری به سود فضا بازگشت. این واکنش نشان داد که چگونه یک مدیر می تواند یک جمله ساده را به ابزار بازی تبدیل کند. اگر در قسمت های قبل قیاسی از مهمانانش پذیرایی می کرد، این بار با فردی روبرو بود که بداهه را در سطح بالاتری می داند. حاصل این تقابل لحظات پرنشاط و مفرحی بود که ریتم برنامه را بالا نگه داشت.

قهوه تلخ، شب های بره و عمری که گذشت

در ادامه این گفتگو به پروژه های مهم مدیریتی کشیده شد. وی درباره «قهوه تلخ» گفت; از سانسور بی رحمانه و توقف ناگهانی سریالی که می توانست سرنوشت دیگری داشته باشد. سپس بحث به «شب های بره» رسید. سریالی که هم مدیر و هم مفسر بر ماندگاری آن تاکید داشتند. از شوخی معروف «واپریم» گرفته تا سکانس ها و عباراتی که هنوز در حافظه جمعی زنده هستند و عملاً به نقطه اول خاطره تبدیل شده اند. خود مدیری اعتراف کرد که «شب های برره» دیگر تکرار نشد. نقطه پایان اما لحن کاملاً متفاوتی داشت. جایی که مدیری عاقل در مورد «دوست خوب» گفت: دوستی که بی آزار باشد و در کنارش احساس امنیت کند. جمله ای ساده اما حاصل سال ها تجربه کاری، شهرت و زندگی در فضایی متشنج.

منبع: بهترین ها