ترامپ و پرونده ونزوئلا | تغییر رژیم یا تکرار سناریوی عراق؟

به گزارش خبرگزاری به گزارش میهن تجارت و به نقل از الجزیره، دونالد ترامپ از زمان ورود به عرصه سیاست در سال 2015 همواره خود را منتقد سیاست خارجی جنگ طلبانه آمریکا معرفی کرده و رقبای سیاسی خود را “جنگ طلب” خوانده است.

با این حال، اقدام اخیر او برای ربودن نیکلاس مادورو و اعلام اینکه ایالات متحده ونزوئلا را به دست خواهد گرفت، با جنگ های تغییر رژیم مقایسه شده است. همان سیاست هایی که ترامپ پیش از این عامل بحران های پرهزینه برای واشنگتن می دانست.

حمایت گسترده جمهوری خواهان از اقدام ترامپ علیه مادورو

با وجود برخی انتقادات، اکثر قانونگذاران جمهوری خواه از اقدام ترامپ تمجید کرده اند.
سناتور لیندسی گراهام در پیامی در شبکه‌های اجتماعی این اقدام را «آغاز آزادی ونزوئلا» توصیف کرد و مدعی شد که مقابله با آنچه «خلافت مواد مخدر» می‌خواند در راستای امنیت ملی آمریکاست.

اظهارات گراهام با انتقاداتی همراه بوده است. زیرا منتقدان آن را تلاشی برای بازتولید منطق «جنگ علیه ترور» در قالب مبارزه با قاچاق مواد مخدر در آمریکای لاتین می دانند.

مخالفت های ضعیف؛ از تردیدهای حقوقی تا کنایه های سیاسی

در حالی که انتظار می رفت جمهوری خواهان منتقد مداخله خارجی موضع محتاطانه تری اتخاذ کنند، برخی حتی از دستگیری مادورو استقبال کردند.
مت گیتس، نماینده سابق کنگره، با کنایه به سرنوشت مادورو در زندان بدنام السالوادور واکنش نشان داد.

سناتور رند پل، یکی از منتقدان اختیارات جنگی رئیس جمهور، تنها به طور محدود از عدم مجوز کنگره برای اقدام نظامی انتقاد کرد و خواستار در نظر گرفتن محدودیت های قانون اساسی برای شروع جنگ شد.

چالش حقوقی حمله آمریکا به ونزوئلا

سناتور جمهوری خواه مایک لی یکی از اولین چهره هایی بود که مشروعیت قانونی این اقدام را زیر سوال برد.
وی اعلام کرد که در صورت عدم اعلام جنگ یا مجوز رسمی برای استفاده از نیروی نظامی، توجیه قانون اساسی این اقدام مورد تردید است.
با این حال، به گفته لی، مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا مدعی شده است که نیروهای آمریکایی در حال اجرای حکم بازداشت قانونی هستند.

صدای مخالف در حزب جمهوری خواه؛ هشدار جنگ های بی پایان

مارجوری تیلور گرین، نماینده جمهوری خواه کنگره یکی از معدود چهره هایی بود که آشکارا با اقدام ترامپ مخالفت کرد.
وی با انتقاد از «ماشین جنگ همیشگی واشنگتن» تاکید کرد که آمریکایی ها هزینه جنگ های خارجی را می پردازند در حالی که با بحران های اقتصادی و افزایش هزینه های زندگی مواجه هستند.

گرین همچنین ارتباط ونزوئلا با بحران فنتانیل در ایالات متحده را رد کرد و اشاره کرد که این کشور صادرکننده عمده این دارو نیست.

“نفت و تغییر رژیم”؛ هشدار درباره تکرار افغانستان در آمریکای لاتین

توماس ماسی، نماینده جمهوری خواه دیگر، حمله به ونزوئلا را تلاشی برای تغییر رژیم با انگیزه نفت توصیف کرد.
او هشدار داد که این اقدام می تواند به موج عظیم پناهجویان، هزینه های میلیاردی و تشکیل «افغانستان کوچک در نیمکره غربی» منجر شود.

تجربه عراق؛ موفقیت کوتاه مدت، شکست بلند مدت؟

اگرچه دستگیری کوتاه مدت مادورو هزینه کمی برای واشنگتن داشت، منتقدان خاطرنشان می کنند که جنگ عراق، که در ابتدا از حمایت گسترده جمهوری خواهان برخوردار بود، اکنون به عنوان یک فاجعه ژئوپلیتیک تلقی می شود.

در شرایطی که هنوز مشخص نیست چه کسی کنترل ونزوئلا را در دست دارد و ترامپ چگونه قصد «اداره» این کشور را دارد، اظهارات وی در مورد امکان اعزام نیروی زمینی نگرانی‌ها در مورد اشغال نظامی و تکرار سناریوهای ویتنام، عراق و افغانستان را تشدید کرده است.

جنگ با “مواد مخدر”؛ نسخه جدید سلاح های کشتار جمعی؟

توماس ماسی با اشاره به تجربیات گذشته هشدار داد: یک روز به بهانه سلاح های کشتار جمعی به جنگ رفتیم؛ امروز هم همین سناریو تکرار می شود با این تفاوت که می گویند مواد مخدر سلاح کشتار جمعی است.