کشف خال‌های پلنگی عجیب در مریخ!

بعدی-مریخ نورد Perseverance ناسا اخیراً الگوهایی شبیه به لکه های پلنگ روی صخره های مریخ باستانی کشف کرده است که می تواند اسرار حیات باستانی در مریخ را فاش کند. این سنگ ها از رسوبات قدیمی دهانه دریاچه استخراج شده اند، جایی که رودخانه های باستانی و ذخایر معدنی زمانی زیستگاه احتمالی موجودات میکروسکوپی بودند.

بر اساس گزارش دیلی گلکسی، کانی های کشف شده، از جمله ویویانیت و گریژیت، در الگوهای منظمی در کنار هم قرار گرفتند. الگوهایی که معمولاً محصول فعالیت میکروبی روی زمین هستند. به عبارت دیگر در صخره های مریخ آثاری شبیه به نشانه های حیات دیده می شود.

ابزارهای پیشرفته پایداری نشان داد که این سنگ ها حاوی کربن آلی، فسفات و گوگرد هستند. ترکیباتی که در فعالیت های میکروبی زمین نیز دیده می شوند. این نوع ساختارها، به ویژه در محیط های کم اکسیژن، معمولاً با فعالیت بیولوژیکی همراه هستند.

رخنمون های صخره ای در دهانه Jizerou توسط مریخ نورد Perseverance ثبت شده است.

Joel A. Horowitz، یکی از محققین اصلی این پروژه، می‌گوید: «هنوز نمی‌توانیم ادعا کنیم که اینها مصنوعات زندگی بوده‌اند؛ اما این نشانه‌ها دقیقاً همان چیزی است که انتظار داشتیم در محیط‌های غنی از آب و مواد معدنی پیدا کنیم.»

علیرغم این شواهد امیدوارکننده، دانشمندان تأکید می‌کنند که تأیید نهایی حیات میکروبی مریخ هنوز به آزمایش‌های دقیق‌تری در آزمایشگاه‌های روی زمین نیاز دارد. نمونه‌های جمع‌آوری‌شده توسط Perseverance در چارچوب پروژه بازگشت نمونه مریخ ناسا حفظ شده‌اند تا در آینده به زمین بازگردانده شوند و به شکل پیشرفته مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرند.

سفر مریخ نورد Perseverance از طریق دره نرتوا و بررسی آن در مورد سازند “فرشته روشن”

این کشف در کنار سایر یافته ها مانند بلورهای گوگرد زرد در دره گدیز و نشانه هایی از برهم کنش آب و سنگ در مناطق جزر و مدی مختلف، تصویر پیچیده و جذابی از تاریخ شیمیایی مریخ ارائه می دهد. وجود چنین مواد معدنی و ساختارهای منظم، حتی اگر بدون حیات تشکیل شده باشد، نشان دهنده فرآیندهای زمین شناسی پویا و متنوعی است که زمانی مریخ را به مکانی قابل سکونت تبدیل می کرد.

دانشمندان می گویند کشف الگوهای لکه پلنگ روی صخره های مریخ گام بزرگی در اکتشافات فضایی است و می تواند آغازی برای درک بهتر محیط مریخ باشد. این شواهد یکی از بزرگترین سؤالات بشریت را دوباره مطرح می کند: آیا زمین تنها سیاره ای است که حیات دارد؟