علیرضا بیرانوند در جدال با پرسپولیس مثل فصل گذشته مرد شماره یک تراکتور بود. البته این بار خبری از حاشیه نبود و در چارچوب ماجرا برای تیمش درخشید و تیم سابق را از جام حذفی حذف کرد. در مسابقه ای که به گفته خیلی ها چیزی شبیه به مسابقه فینال بود. بیرانوند پس از دریافت یک گل مشکوک و بی دقت در ضربات پنالتی ستاره تیمش بود و پنالتی باکیچ را مهار کرد و پس از آن محمد عمری و حسین کنعانی تیمش را به پیروزی رساند.
بیرانوند که باتجربه ترین دروازه بان ملی پوش فوتبال ایران محسوب می شود حکایت جالبی از این دیدار دارد. اینکه ضربات پنالتی را پیش بینی کرد و البته چطور توانست دست پرسپولیسی ها را بخواند. آیا بازی با آنها کمکی کرد؟
وی که برای دریافت جایزه توپا در استودیوی آنتن حاضر شده بود در بخشی از این گفت و گو در مورد ضربات پنالتی صحبت ها و اظهارنظرهای جالبی کرد و در پاسخ به این سوال که به نظرش کدام پنالتی زیباتر بود، پنالتی کنعان را انتخاب نکرد. هرچند او نظر جالبی در مورد ضربه کاپیتان پرسپولیس داشت.
پیش بینی جسورانه: من خودم برای این بازی انرژی داشتم و وقتی با بچه ها صحبت می کردم، گفتم می خواهم این بازی را آنالیز کنم. می توانید این را از بچه ها بپرسید. اما من گفتم ما در این بازی پیروز خواهیم شد.
تغییر سرنوشت: بعد از اینکه دانیال پنالتی را به ثمر رساند، اگر پنالتی باکیچ را نگرفتم کار سختی بود. به هر حال می دانستم که او شوت بسیار خوبی دارد و جدا از گلی که به من زد، می دانستم بازیکنانی که شوت خوبی دارند به سمت راست دروازه بان و سمت چپ خود ضربه می زنند. من از قبل این را می دانستم و این اتفاق افتاد و پنالتی گرفتم و روحیه بالایی گرفتم.
* بهترین پنالتی که گرفتی چه بود؟
یک مجازات مادام العمر
شناخت بازیکنان پرسپولیس: خیلی ها می گفتند علیرضا بازیکنان پرسپولیس را می شناسد و بس. فکر کنم یک درصد تاثیر داشت. علیپور و مرتضی را می شناختم که چطور می زدند. عمری را در یکی دو سال اخیر ندیدم اما پنالتی او را در معلوان دیدم و آنالیز کردم.
تمرکز روی پنالتی آخر: حسین کنعانی را شناختم، مکث کرد و ضربه را عوض کرد. گاهی حسین از یکی می ترسد، شوت می زند و به پاهایش دست نمی زند و اگر به پنالتی دومش نگاه کنید، خیلی مکث کردم و منتظر ضربه بودم و او هم فهمید و در لحظه آخر آن را عوض کرد. بله، این تاثیر داشت و بازیکنان پرسپولیس را می شناختم، می دانستم علی علیپور کجا می زند اما از بالا برای علیپور شیرجه زدم. اگر پنالتی او را روی دروازه گهر دیدید، می دانستم که بالا می رود و شیرجه را بالا بستم، اما پایین آمد. به هر حال برای هواداران فراموش نشدنی بود.
خوشحالی حسین کنعانی: شجاع آمد و گفت برادر علی من در تمرین تیم ملی یک پنالتی زدم و او پیام من را می داند اما گفتم چشمانت را ببند و شوت کن. فقط به جایی ضربه بزنید که توپ تبدیل به گل شود. شادی او یک چیز طبیعی است. حسین کنعانی شاید در همه استان ها این حرکت را انجام دهد اما شرایط پرسپولیس و تراکتورسازی شرایط خاص خودش را دارد و برای پرسپولیسی ها در این سال ها مهمتر از دربی است. امین کژمیان را هرگز ندیده بودم که این شادی را انجام دهد.
شادی های بحث برانگیز: رسانه ها، ادمین ها و مجریان تلویزیون آن را خیلی بزرگ کردند. خوشحالی دروازه بان آرژانتین (مارتینز) پس از گرفتن پنالتی. یک چیز عادی است. این بی احترامی به هواداران از نظر شجاع و از نظر ما بود. چون آنجا طرفدار نداشتند. جلوی 80 هزار تماشاگر تراکتورسازی نمی شود این کار را کرد، قطعا اعصابشان را خورد می کنی.
تقابل با کاپیتان پرسپولیس: وقتی 10 نفره شدیم و 15 دقیقه نیمه اول تمام شد، حسین به چشمان ما نگاه کرد و به بازیکنان خودش گفت که آنها را بزنند و جان ندارند و نگذارید بازی به پنالتی برود. گفتم حسین ببین بازی به پنالتی می رود. گفت نه امکان ندارد. من هم گفتم می کشد و شما هم چیپ می کنید. من او را کمی ترساندم. حسین در پنالتی کمی استرس داشت و قبل از اینکه برگردد داور را صدا کرد و گفت علی پاهایش را تکان می دهد و سریع حرکت می کند و… آنجا فهمیدم حسین کمی استرس دارد. حسین وقتی پنالتی می زند با داور صحبت می کند. اما جدا از این به نظرم بهترین پنالتی که گرفتم ضربه عمری با دست مخالف است.
